Recensie

Te weinig kippenvelmomenten in melancholiek-komische voorstelling 'Majakovski/oktober'

Dik Boutkan speelt op magnifieke wijze het dode lichaam van Vladimir Majakovski.Beeld TRBEELD

Theater - Majakovski/oktober
De Warme Winkel
★★★☆☆

Voor aanvang van de voorstelling 'Majakovski/oktober' heerst er een voelbaar enthousiaste en verwachtingsvolle stemming in de schouwburg. Niet onterecht: theatergezelschap De Warme Winkel werd in Het Parool immers 'de consistent spannendste theatergroep van dit moment' genoemd. 

Bovendien heeft de groep al best veel nogal briljante voorstellingen gewijd aan invloedrijke kunstenaars onder wie Oscar Kokoschka en Alma Mahler. De werkwijze is verrassend en doorwrocht en tegelijkertijd dwars en eigentijds, met heldere links naar de actualiteit. Dat De Warme Winkel nu de Russische schilder, dichter en vader van het Futurisme, Vladimir Majakovski (1893-1930) samen met de Oktoberrevolutie van 1917 als onderwerp neemt, lijkt dan ook kat-in-het-bakkie.

Het uitgangspunt van 'Majakovski/oktober' is behoorlijk hilarisch: een dodenwake voor en eerbetoon aan Majakovski's dode lichaam, die vervolgens volledig ontspoort. Acteur Dik Boutkan speelt het lijk, dat anderhalf uur lang nogal wat te verduren krijgt, op magnifieke wijze. Mara van Vlijmen en Vincent Rietveld, vaste leden van De Warme Winkel, worden verder nog bijgestaan door twee stagiairs en twee acteurs die niet eerder met hen speelden. Samen vertolken ze met buitenissige kostuums de karakteristieke familieleden en vrienden van Majakosvki. Wat begint met een blij-weemoedige sfeer, ontaardt in een aanklacht: hoe kunnen we aan de door Majakovski en het futurisme gewekte verwachtingen van wat een 'Revolutie' is, ooit inlossen? Doordat het onmogelijk lijkt om werkelijk alles opnieuw vorm te geven, blijft echte verandering uit.

Deze boodschap komt pas helemaal aan het einde goed over. Vanaf het begin wordt de spanning opgebouwd, eerst met een spektakel van theaterdoeken, vol verwijzingen naar agit-prop en kunstenaars zoals Malevitsj (vormgeving Julian Maiwald), bombastisch begeleid door Rik Elstgeest. Het zet voor de voorstelling een spannende, dreigende toon. Maar het echte De Warme Winkel-'gevaar' ontbreekt.

'De boot van de liefde sloeg stuk op het bestaan', 'ik ben mijn hart verloren in het dons van een vrouw'; de ene na de andere prachtige dichtregel komt voorbij. Tegelijkertijd wordt de bijeenkomst steeds liederlijker, uitmuntend in een woest drankgelach.

Gelukkig slaat dan de sfeer toch nog om naar ernstiger en vuriger, met stagiaire Lois Brochez (schrijlings gezeten op het lichaam van de dode) in een soort geesten bezwerende rap-performance.

Het is het enige echte kippenvelmoment in deze verder nogal lieve, melancholiek-komische voorstelling. Dat ze om af te sluiten ook nog refereren aan discussies over kunstvernieuwing die alleen insiders begrijpen, is best teleurstellend.

Vergelijkbaar met de revolutie van de Futuristen, dat dan weer wel.

Lees hier meer theaterrecensies van Trouw.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden