RecensieDans

‘SYZYGY’ van Jakob Ahlbom is een catwalkparade van clichés

Jakob Ahlboms voorstelling 'SYZYGY'. Beeld Bart Grietens
Jakob Ahlboms voorstelling 'SYZYGY'.Beeld Bart Grietens

Dans
SYZYGY
Jakop Ahlbom Company
★★☆☆☆

Valt er in een theatervoorstelling een appel, dan weet je zeker dat het gaat over vrouwelijke verleiding. Danseres Gwen Langenberg neemt er een hapje van en kijkt ons schalks aan. Deze sexy vrouw in glitterjurk is slechts een van de stereotypes in de bewegingstheatervoorstelling met de raadselachtige titel ‘SYZYGY’. Powervrouw in mantelpak, rockchick op neongympen, academica met wollen kousen, redderende huismoeder die snoepjes uitdeelt – ze komen allemaal voorbij in een catwalkparade van clichés.

Natuurlijk zet theatermaker Jakop Ahlbom ons na enige tijd op het verkeerde been; de vier danseressen nemen ­elkaars signatuur over en ­copy-pasten die kriskras. De glitterdiva transformeert tot tomboy, de seksloze academica tot hiphopmeisje. Zo wordt de potpourri van stereotyperingen opeens behoorlijk vervreemdend. Het vrouwen­lichaam kan vele vormen ­aannemen en het is maar net hoe je ernaar kijkt, lijkt Ahlbom te zeggen.

Na het exposé wordt zijn kijk hierop gelukkig subtieler en krijgen we ook de snuf surrealisme waarvoor hij in eerdere voorstellingen werd bejubeld. Uit het plafond dwarrelen sintels van textiel, die de toneelvloer omtoveren tot een zwart sneeuwlandschap. Daaronder glanst een spiegelvloer, die wordt schoongeveegd om een opwindmuisje te laten snorren. Bij de ene danseres groeit een derde arm, een ander doet een striptease met de rug naar ons toe, maar we kunnen haar wel in de ogen kijken omdat haar hoofd 180 graden is gedraaid.

Een beeldenstorm waarin veel wordt gesuggereerd

De voorstelling zou gedijen bij meer van dergelijke verstilde illusies en gestoorde transformaties. Wat we vooral krijgen is niet bijster interessante moderne dans, overláden met psychologische symboliek. Vingers vormen een vulva, vervolgens een frame voor de mond om doorheen te schreeuwen. Er is zelfs sprake van penisnijd, wanneer een feesttoeter tussen de benen van een danseres wordt doorgeknipt. We zien kwetsbaarheid, kracht, een beetje humor en héél veel associaties. Het voelt als een beeldenstorm waarin veel wordt gesuggereerd, maar waar het aan richting ontbreekt.

De grove verdeling in ­scènes die totaal van elkaar verschillen van sfeer en lading, dwingt tot schakelen. Dat werkt verrassend in de scène waarin het decor één grote spiegellounge blijkt te zijn. Een etalage zelfs, waarin de danseressen zichzelf te kijk zetten in een morbide gespiegelde vermenigvuldiging.

En de titel SYZYGY dan? Die staat voor een constellatie van hemellichamen, in één lijn gebracht, lezen we in de folder. Dat komt tot uiting in het slotbeeld: elkaar in evenwicht houdende, steeds veranderende constellaties van vrouwenlichamen, gestript van alle stereotype connotaties die je daarbij kunt hebben. Deze opgooi naar de pure schoonheid van het lichaam is dan wel weer erg geslaagd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden