Een energieke Sjoerd van Ramshorst en Suse van Kleef.

TV Column WK Voetbal

‘Studio France’ straalt. Wie denkt er nog aan de mannen?

Studio France, on y va, lacht presentator Sjoerd van Ramshorst elke avond bij zijn programma rond het WK Voetbal voor vrouwen in Frankrijk. Hij heeft reden om te glunderen. 

De wedstrijd Nederland – Kameroen belooft weer topscore-kijkcijfers; de vorige Oranje Leeuwinnenwedstrijd trok er 1,5 miljoen. Wie denkt er nog aan de mannen? En aan het bijbehorende voetbalprogramma met Hugo Borst, zijn gepiel met hondje Messi en de bedeesde presentator Henry Schut?

‘NOS Studio France’ trapte vorige week af met een twinkelende Van Ramshorst en frisse sidekick Suse van Kleef, NOS-correspondent in Groot-Brittannië en voormalig voetbal-jeugdinternational. Ze zijn in vorm, kennen de internationale speelsters en zijn ontspannen pretentieloos. Dit is hoe voetbal op tv ook kan zijn: verhalen van een gewoon belangrijk spel, zonder de ster-allures van de heren spelers én analisten.

Natuurlijk zakt het kijkerspubliek wat in met wedstrijden als China – Zuid-Afrika, maar dat is bij de mannen ook wanneer Nederland niet speelt. Het helpt ook niet als mensen pas een derde van de Nederlandse speelsters van naam en gezicht kennen. 

Leeuwinnenpoppetjes 

De Leeuwinnenpoppetjes van de landelijke huishoudketen kunnen daarin helaas weinig betekenen, zo lijken die gezichtjes op elkaar. En nog wat nadelen: de vele vrouwelijke voetbalanalisten in de studio zijn nog onbekend, en drie vrouwen naast Van Ramshorst is soms wat veel.

Maar ‘Studio France’ heeft een fantastische, opzwepende troef: ex-international Daphne Koster met de blonde manen. Hopelijk komt zij vandaag weer met maaiende armen het Oranjespel analyseren. Zoals zij praat, snap ik het én voel ik het.

Overigens speelt het m/v-verschil continu een rol en levert het maffe situaties op, vooral in de taal. Toen invaller Jill Roord dinsdag scoorde, werd ze in het commentaar constant aangeduid als ‘twaalfde man’, merkte schrijver Dimitri Verhulst op. Woensdag vroeg verslaggever Jeroen Stekelenburg naar haar succes. “Hoe is het nou op de roze wolk?” Weer die taal.

In de studio ging het toen ook over de ‘slachting’ van de Thaise vrouwen door de Amerikaansen met 13-0. Van Kleef deed na hoe erover gepraat werd. “Had nou wat gas teruggenomen, dat is toch zielig voor die Thaise vrouwen?” Zij vond gelukkig van niet. “Dit is het WK, het allerhoogste podium. Hier ga je gewoon keihard door.”

Empathisch 

Inderdaad, hoezo moeten vrouwen weer empathisch zijn? Dit is topsport hoor. En dat Jill Roord na haar goal teamgenoot Merel van Dongen glad voorbij rende, is hier opeens een item. Want dames houden nu eenmaal rekening met elkaar? Een scorende Christiano Ronaldo rent altíjd iedereen voorbij. Hoor je niets over.

Het Nederlandse team zit bovendien in hetzelfde hotel als dat van Kameroen, wist Stekelenburg. “Dat zou bij de mannen toch echt niet kunnen.” Aha, daar vindt de echte oorlogsvoering plaats, hier is het kinderspel.

Zo barst het van de onderhuidse vooronderstellingen over vrouwen. Bromsnor Johan Derksen maakte het echt bont bij Pauw dinsdag. Hij vond het vrouwenvoetbal ‘niet om aan te gluren’. “Ze trekken nog geen voetballiefhebbers, maar evenementenpubliek, dat potsierlijk op de tribune zit als clowns in het oranje.”

Ik zie bij mannen-WK’s niets anders dan clowns op de tribune. En teckels in de NOS-studio.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. Meer columns leest u in het dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden