RecensieTheater

Strak entertainment en harde seksgrappen

Yannick van de Velde en Tom van Kalmthout.Beeld Bram Willems

Theater
Todesangstschrei
Rundfunk
★★★★☆

Rundfunk is misschien nog wel het best te omschrijven als een formule. De basiselementen ervan zijn een snelle, energieke speelstijl met harde schakels, licht-absurdistische sketches met veel plottwists en een voorkeur voor harde seksgrappen. Met behulp van deze elementen weten Yannick van de Velde (30) en Tom van Kalmthout (29), het duo dat schuilgaat achter de naam Rundfunk, buitengewoon sterk ­komisch theater te maken. Na hun succesvolle debuut ‘Wachstums-schmerzen’, is er nu ‘Todesangstschrei’, opnieuw onder de kundige regie van Peter van de Witte, eerder zelf deel van het cabaretduo Droog Brood.

Zo strak als de grijze maillots die ze dragen

Werken met een vaste formule kan een zwakte zijn, maar is dat bij Rundfunk zeker niet. Dat komt vooral omdat Van de Velde en Van Kalmthout hun stijl tot in de puntjes beheersen. Ze spelen net zo strak als de grijze maillots die ze dragen. Die maillots zijn trouwens tekenend voor de consequentheid waarmee de twee hun stijlkeuzes doordacht hebben. Alles is strak: van het spel en de kleding tot de choreografieën en het decor, dat bestaat uit een brede zwarte achterwand, met precies in het midden een grote deur.

Dat zwart is dan weer een duidelijke verwijzing naar het centrale thema van deze voorstelling: de dood. De bonte reeks aan sketches die Rundfunk ten tonele voert, raken bijna allemaal op een of andere manier aan dit thema. Soms heel expliciet, zoals in een hilarische parodie op de Dodenherdenking, inclusief obligaat gedicht van een basisschoolleerling (titel: ‘Waarom?’). Soms ook meer subtiel, zoals bij de terugkerende scènes van een vader (Van de Velde) en zijn puberdochter Liselot (Van Kalmthout), waarin vader op een nogal ongemakkelijke manier de rol van de overleden moeder probeert over te nemen in de seksuele opvoeding.

Opzoeken van morele randen

Uit bovenstaande voorbeelden blijkt al dat Rundfunk graag de morele randen opzoekt. Vooral rondom seks is het duo bereid ver te gaan, zowel in fysieke zin – seksuele handelingen worden regelmatig nogal expliciet verbeeld – als meer inhoudelijk, door het opvoeren van pedoseksuele personages en het maken van grappen over incest.

Beweren dat Rundfunk dit slechts vanwege het shockeffect doet, doet de mannen tekort. Vrijwel altijd zit in de harde seksgrappen een slim sociaal commentaar verstopt. In de scènes tussen vader en Liselot bijvoorbeeld, verwijt hij haar typisch vrouwelijk puberaal gedrag (‘Nu niet meteen zo onredelijk worden’), maar is het uiteindelijk vooral de vader die zich laat kennen als clichématige heteroman, er volledig van overtuigd dat alle vrouwen, inclusief zijn dochter, hem ‘willen’.

Jammer is wel dat het in dit soort sketches vaak blijft bij een aanzet tot kritiek. Heersende normen en patronen worden speels bevraagd, maar een meer diepgaande analyse of ontregeling ontbreekt. Uiteindelijk zijn Van de Velde en Van Kalmthout toch vooral entertainers, ijzersterk in het neerzetten van komische personages en het schrijven van gelikte scènes, waarin de onverwachtse wendingen zich opstapelen. Daar ligt de kracht van hun succesformule, waarmee ze voorlopig nog wel voortkunnen.

T/m juni 2020. Info: www.rundfunk.sexy.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden