null Beeld Loek Buter
Beeld Loek Buter

ColumnMerijn de Boer

Stom genoeg had ik een aantal keer ‘zet daar maar neer, hoor’ tegen de verhuizers gezegd

Merijn de Boer

De verhuizers kwamen. Nadat ze een deel van de dozen hadden uitgepakt, vroeg de hopman van de groep: ‘U redt het verder wel zo?’ Achteraf bezien was het eerder een stelling dan een vraag. Ik zwaaide ze uit en was vervolgens nog een paar dagen bezig met het verplaatsen en uitpakken van dozen.

Stom genoeg had ik een aantal keer ‘o, zet daar maar neer, hoor’ gezegd, als een verhuizer me had gevraagd waar een doos naartoe moest. Als gevolg hiervan stonden er buitengewoon veel dozen in de vestibule en bijvoorbeeld erg weinig in de slaapkamer boven.

Militaire operatie

Terwijl ik de ene na de andere doos naar boven tilde, moest ik denken aan de tijd dat ikzelf weleens verhuizer was. Toen ik studeerde, werd ik soms ingehuurd door ex-studenten die met hun jonge gezin uit Amsterdam vertrokken. Een van hen was wat doorgeschoten in het uitdenken van de logistiek. Alle kamers in het nieuwe huis hadden een letter toebedeeld gekregen, en op alle dozen stonden nummers. Het was op zichzelf goed bedacht, maar het kwam ook een beetje neurotisch over. Omdat hij mij en mijn medehuurlingen voortdurend aanjoeg om op te schieten, had het geheel iets van een militaire operatie. Hijzelf stond in de deuropening, terwijl wij een voor een naar boven renden met een doos. ‘Nummer?!’ brulde hij.

‘A7!’

‘Slaapkamer!’

‘Nummer?!”

‘Eh, B5, nee sorry, B4.’

Dit soort verwarring verdroeg hij slecht. Hij ging er bijna net zo van zweten als wij. Niet dat het wat uitmaakte, trouwens. En B was de keuken, dat begrepen we na één doos zelf ook wel. Toch bleef hij als een verkeersregelaar in de deuropening staan.

Maar ja, toen wij weg waren, stonden alle dozen wel in de juiste kamer. Ik dacht voor het eerst met enige afgunst aan deze knakker terug.

Gelukkig vond onze vierjarige dochter het leuk om te helpen. Mijn vrouw had haar verteld dat het was alsof je de hele tijd cadeautjes uitpakte.

Gebutste boeken

Ik kon me niet altijd even goed vinden in de inpakkeuzes van de verhuizers uit Jeruzalem. Ze hadden bijvoorbeeld een blikje ananas en een yogamat met uitermate veel zorg en toewijding ingepakt. Maar de literatuur kwam er bekaaid vanaf. Het ene na het andere boek haalde ik gebutst uit een doos. Vooral Kopland had het moeten ontgelden. Zijn Verzamelde gedichten heeft de reis van Jeruzalem naar Carthago amper overleefd.

Ik bladerde even door het boek en zette het in de kast. In de dagen daarna was ik voortdurend van alles kwijt en dan moest ik steeds denken aan een titel van Kopland: ‘Wie wat vindt heeft slecht gezocht’. Dat werkte geruststellend. Het was meteen een stuk minder vervelend om iets kwijt te zijn.

Merijn de Boer is schrijver, huisman en expat. Zijn vrouw is diplomaat. De Boers laatste roman De Saamhorigheidsgroep stond op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2021.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden