Review

Stewardess vol muziek

Zangeres Anneke van Giersbergen keert ’haar’ metalband The Gathering de rug toe. Ze kiest voor een solocarrière, en haar gezin.

Saskia Bosch

Dertien jaar lang was ze het gezicht en de stem van de succesvolle Nederlandse rock/metalband The Gathering. Vorig jaar voelde zangeres Anneke van Giersbergen (34) echter dat het tijd was voor een nieuw hoofdstuk in haar leven. Ze besloot de band vaarwel te zeggen, om solo verder te gaan onder de naam Agua de Annique.

„Een jaar geleden voelde ik: het is tijd voor iets anders. Ik wilde meer bij m’n gezinnetje zijn, mijn eigen plaatje maken en met andere mensen werken. Dat gevoel werd steeds sterker en toen heb ik het ook meteen gezegd tegen de band. Dat was niet leuk om te doen, want alles was nog goed in de band. We waren succesvol en dan is het wel raar om alles in de lucht te gooien. De jongens vonden het niet tof. Dus we moesten toen wel even uit elkaar. De vriendschap is er nog, maar het heeft wel even tijd nodig.”

De Brabantse realiseert zich dat haar vertrek voor The Gathering een flinke aderlating betekent. „Het is voor de groep een grote verandering. Ik heb dertien jaar een dikke stempel gedrukt op het geluid. Want de zang is toch het eerste wat je hoort en dertien jaar heb ik dat geluid ingebracht. Dus ik besef wel dat mijn vertrek heel wat teweeg brengt. Zelf vond ik vond het ook pittig om na al die tijd uit de groep te stappen. Je hebt jarenlang dag en nacht met die mensen geleefd. Om dan uit zo’n warm nest te stappen, dat kan ik heel erg missen.”

Maar Van Giersbergen geniet met volle teugen van haar nieuwe vrijheid. „Ik kan nu zelf beslissen en doen. Dat voelt lekker, niet meer rekening hoeven houden met zes agenda’s, maar met maar één. Het geeft rust en plezier. Mijn hartje is vervuld. Bovendien was de stap om solo te gaan ook een logische nieuwe fase in mijn leven. Toen ik bij The Gathering begon, was ik veel roekelozer en was de band nummer één; daar deed en liet je alles voor. Nu heb ik een gezinnetje gesticht, ik heb mijn vriend en een zoontje van bijna drie. Je leert en groeit en als je de dertig passeert, worden andere dingen belangrijk. Je wilt meer met jezelf bezig zijn en met je gezin.”

Hoewel ze het met het verschijnen van haar solodebuut ’Air’ erg drukt heeft, zegt Van Giersbergen nu toch een betere balans tussen werk en privé te hebben gevonden. „Het is wel hectisch. Maar op een andere manier. Ik heb de regie in handen. Als ik ’s avonds optreedt, probeer ik zo laat mogelijk te vertrekken, zodat je zo lang mogelijk samen kunt zijn. En mijn man is de drummer in mijn band, dus als ik ’s middags een concert in m’n eentje doe, gaan we met samen.” Schaterend: „En zodra mijn zoontje maar enigszins een gitaar kan vasthouden, gaat hij ook mee!”

Twijfels over het welslagen van haar nieuwe muzikale avontuur zegt de zangeres niet te kennen. „Ik wist: het komt wel goed. Ik heb ook geen doelen qua succes. Als je doel is om honderdduizend cd’s te verkopen, is de stap om solo te gaan een risico. Als je dat niet hebt, is het niet eng om erin te duiken. Ik wilde gewoon mijn liedjes uiten en had wel het vertrouwen dat ik dat kon.”

Bovendien lijkt de kans dat Van Giersbergen The Gathering-fans van zich zal vervreemden klein, aangezien haar solowerk niet hemelsbreed verschilt van het werk van haar voormalige band. „Een overeenkomst tussen mijn songs en de sound van The Gathering is dat de muziek niet heel erg te plaatsen is. Mijn nummers zijn ook rock/pop met een alternatieve sfeer. Wel iets poppier en bondiger. Daarnaast vind ik de cd lichtvoetiger, meisjesachtiger. Als je het met een kleur vergelijkt, zou ik zeggen: meer roze.”

Ook het artwork van de cd, waarop Van Giersbergen te zien is als stewardess, lijkt de vertolking van een meisjesdroom. „Ik ben gefascineerd door stewardessen. Als je met z’n allen in zo’n tube in de lucht zit, is er één lichtpuntje: de stewardess. Ik vind ze mooi om naar te kijken en over na te denken. Ik heb het beeld van de stewardess geromantiseerd. In mijn ogen zijn ze netjes, mooi, punctueel, op hoge hakken en met lipgloss. Alles wat ik niet ben. In kan echt wegzwijmelen in dat beeld. Daarom is de stewardess ook de ambassadrice van dit album.”

Ondanks de stewardessen-romantiek wilde Van Giersbergen op haar solo-cd vooral de vele aspecten van haar eigen persoonlijkheid tot uiting brengen. „Dit album draait om het idee dat je als mens heel verschillend kunt zijn: rond, kartelig, donker. Ik wilde mijn hele persoon neerzetten in één plaat. Dat is gelukt, want de nummers zijn zowel heel lyrisch als eenvoudig. ’Trail of grief’ is bijvoorbeeld een heel lyrisch nummer, terwijl ’Take care of me’ supereenvoudig is. Ik zet met die paar woorden neer hoe je je leven in iemands handen legt en zegt: ’Je mag me dragen’. In dat soort gevoelens kan ik echt verdrinken.”

De reacties van pers en publiek op Agua de Annique zijn overwegend positief. Heeft dat de zangeres verbaasd? „Ik neem natuurlijk wel iets aan bagage mee, dus ik wist wel dat er aandacht zou komen. Maar dat mensen zò positief reageren, had ik niet durven dromen. De schrijvende pers is overwegend enthousiast. Ook van de fans The Gathering-fans is 99 procent positief. Maar natuurlijk zijn er ook fans die de cd niet heavy genoeg vinden. Fair enough, smaken verschillen.”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden