Swipen en klikkenKelli van der Waals

Starters kunnen geen huis meer kopen, maar de overheid heeft een website met tips

Het is de week van de starter. De woonstarter, om specifiek te zijn. Dit had ik nooit geweten als niet ergens in mijn tijdlijn de website startenopdewoningmarkt.nl voorbij was gekomen – met ergernis omgeven, want de door de overheid gesponsorde site slaat nogal wat planken mis.

Nu lijkt het me sterk dat veel jonge huizenzoekers hun beproeving denken te beëindigen met het intikken van een URL. Maar wie dat wel doet, wordt met zijn neus gedrukt op de feiten die hij reeds kende: het leven kent winnaars en verliezers, en van de verliezers doen we alsof het hun eigen schuld is.

Startenopdewoningmarkt.nl toont de winnaars. Op frisse, zonnige plaatjes staan frisse jonge mensen in frisse nieuwe huizen. Met een verfkwast in de hand staren ze tevreden hun stulpje in, de vergezichten staan op hun smoelen te lezen. Hier komt mijn werktafel, daar spelen straks onze toekomstige kinderen, en in die hoek, daar komt de kerstboom. Hoe zullen we onze hond noemen? Ze doen dat hele huizenkopen eruit zien als een makkie.

Scroll een beetje naar beneden en zie de getuigenissen van wie het eerst ook moeilijk vond een eigen dak boven het hoofd te regelen, maar er alsnog glorieus in slaagde. Charlotte zocht anderhalf jaar lang, en verhuisde uiteindelijk van Amsterdam naar Nieuwegein, waar ze niemand kent. ‘Maar hé, het is gelukt. Houd moed mensen!’ Elena heeft geen studielening zodat ze in de toekomst een hypotheek kan krijgen. En Susanne geeft een goede tip: ‘Plan ook zeker bezichtigingen bij huizen die je qua interieur niet direct aanspreken.’ De woningnood zit hem namelijk in de lelijke inrichting van huizen die te koop staan, en een studielening is een keuze.

 Voor wurgprijzen aan een starter verhuren

Deze retoriek doet nog het meest denken aan de stuitende overheidscampagne ‘Iedereen doet wat’, waarvan de spotjes als een onuitroeibaar virus nog stééds worden uitgezonden. Het waren drie gortdroge zomers met ongekend hoge temperaturen en natuurrampen wereldwijd, maar de buurman heeft zonnepanelen en jij doet de kraan uit tijdens het tandenpoetsen. Dus hé, iedereen doet wat, toch?

Dat krijg je, met een regering die een soort van mening heeft, maar het probleem liever uitbesteedt aan haar burgers. En we zijn het eigenlijk ook wel gewend, na een paar neoliberale decennia.

Ik had geluk. Vijf jaar geleden, toen de markt een tikkie vriendelijker was, lukte het een huis te kopen. Inmiddels is het veel te klein, en doorstromen is bijna even moeilijk als starten, maar ik heb iets. En als ik uit het raam kijk zie ik het echte probleem. Het appartement onder me stond onlangs te koop. Qua afmeting (klein) en plek (centraal) perfect voor starters, maar die maakten financieel geen schijn van kans tegen de fortuinlijke vijftigplussers die ook kwamen bezichtigen. Een ander buurhuis wordt via de bank verkocht, wat leidt tot een parade aan gladjakkerige projectontwikkelaars. Als onrustige beesten cirkelen ze rond het pand en gluren ze hurkend door de kelderramen. Een van hen kan straks het pand voor wurgprijzen aan een starter verhuren.

En de overheid heeft een website met tips. Iedereen doet wat.

Kelli van der Waals bespreekt opvallende trends en discussies in online media. Eerdere columns vind je hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden