Splinter Chabot is een Nederlandse schrijver, programmamaker en tv-presentator.

BoekenclubLezersinterview

Splinter Chabot vindt het een feest om te horen wat u van zijn boek vindt

Splinter Chabot is een Nederlandse schrijver, programmamaker en tv-presentator.Beeld Martijn Gijsbertsen

De Trouw Boekenclub las afgelopen maand ‘Confettiregen’, het debuut van Splinter Chabot. Lezers waren tot tranen toe geroerd. Hoe kreeg hij de worsteling van zijn coming-out zo invoelbaar op papier, vragen ze zich af. Een tip hebben ze ook: iets minder metaforen. Chabot: ‘Ik weet het, mijn uitgever noemt mij metaforenmonster’.

Het is een heerlijk zonnige dag, Splinter Chabot heeft zich erop gekleed. Hij draagt een lichtgewicht kostuum met een opvallend bloemenmotief en daaronder een stoer, wit overhemd dat half openvalt. We zitten aan zee bij de Scheveningse strandtent Culpepper, waar Chabot in de bediening heeft gewerkt. ‘Hai hai’, klinkt het geregeld als er weer een oud-collega of een vriendin passeert.

Chabot vindt het leuk dat zijn boek Confettiregen deze keer centraal staat in de Trouw Boekenclub. Hij heeft alle lezersreacties doorgenomen. “Altijd een feest als je als schrijver mag lezen wat de lezers ergens zelf van vinden”, zegt hij. “Zo wordt een papieren monoloog meer een dialoog.”

Lezers waren geroerd door het relaas over zijn coming-out. In het boek vertelt hij hoe moeilijk het kan zijn om uit de kast te komen, zelfs als je opgroeit in een liberaal gezin met schrijver Bart Chabot als vader en een creatieve arts als moeder. Ondanks alle bemoedigende woorden van zijn omgeving bleef het toch een worsteling, een proces vol twijfel, ontkenning en zelfhaat.

Ook lezers die van huis uit weinig met het thema hadden, plengden vaak toch een traantje, zeker op het eind van het boek, bij de grote ontlading waarmee alles toch nog goedkomt. Hoe heeft Chabot zijn strijd zo invoelbaar op papier gekregen?

Zo eerlijk mogelijk

“Ik heb vooral geprobeerd om zo eerlijk mogelijk te schrijven”, antwoordt hij. “Ik heb de puurste vorm gekozen door vanuit mijn gevoel te schrijven, door me in te leven in het verleden. Die aanpak maakte het wel zwaar, want het betekende dat ik opnieuw verliefd werd en opnieuw onzeker. Dát heb ik vervolgens opgeschreven, rechttoe rechtaan.”

Zijn openheid lokt openhartige reacties uit, blijkt uit de e-mails. Zo schrijft een lezer van zeventig over een persoonlijk trauma. Op zijn 23ste vroeg zijn moeder hem om zijn geaardheid verborgen te houden voor zijn zieke vader. Toen de vader een half jaar later aan kanker stierf, kroop de lezer volledig terug in de kast. Dankzij een therapeut bereikte hij uiteindelijk alsnog acceptatie, maar pas decennia later. Nu is hij intens gelukkig – de laatste drie jaar zelfs mét vriend.

“Deze brief heeft me echt geraakt”, zegt Chabot. “Zulke reacties – ik krijg er wel meer – zou niet alleen ík moeten lezen, ze verdienen een groter publiek. Samen met de uitgever heb ik daarom bedacht dat we ze, al dan niet geanonimiseerd, willen bundelen in een boekje: ‘Roze Brieven’. Het moet dit najaar verschijnen. Ik ga deze brievenschrijver persoonlijk antwoorden en hem vragen of hij wil meedoen.”

Wie is Splinter Chabot?

Splinter Chabot (24) is schrijver, tv-presentator en programmamaker. Hij studeerde politicologie en theaterwetenschappen en was twee jaar voorzitter van de JOVD, de – politiek ­onafhankelijke – jongeren­organisatie van de VVD. In 2019 maakte hij de televisieserie ‘Splinter, in de politiek’. Sinds april maakt hij samen met Roos Moggré de pop-up radioshow ‘Proost!’, elke zaterdagavond op NPO Radio 1. Chabot komt uit een schrijversgezin: vader Bart is schrijver en dichter, broer Sebastiaan is onlangs ook gedebuteerd.

Er kwamen ook vrolijkere mails binnen, zoals de volgende, van een lezeres die al veertig jaar als leerkracht werkt. Zij vroeg zich af of Chabot een kinderboek zou willen schrijven omdat hij boordevol zit met fantasie. Een uitstekende gok. “Grappig genoeg dacht ik er in eerste instantie over om een kinderboek te schrijven”, vertelt Chabot. “Als kind schreef ik al fantasieverhaaltjes die ik aan mijn broer Storm vertelde als we gingen slapen, bijvoorbeeld over een heksje op ons balkon. Aan bijna alles zit een grens, behalve aan je fantasie, daar kun je onbeperkt in door racen. Dat vind ik mooi. Ik zou daarom inderdaad heel graag een kinderboek schrijven. Ik heb deze mail besproken met mijn uitgever. Die had meteen een tekenaar in gedachten. Dus wie weet. De Trouw Boekenclub pakt voor mij heel productief uit!”

Uiteraard reageerde niet iedereen positief op Confettiregen. Eén lezeres sloeg het boek dicht vanwege de herhalingen. Chabot kan zich dat voorstellen. “Het middendeel duurt vrij lang. Er was ook een lezer die opmerkte: ‘Nou weet ik wel dat hij met zijn geaardheid worstelt!’ Maar ik heb dat expres zo opgeschreven. Als ik het teruglees, krijg ik ook het gevoel: ‘Zég het nou!’ Dat is precies wat ik wilde. De lange weg naar zelfacceptatie moest irritatie oproepen. Dat is niet lezersvriendelijk, maar zo wás het.”

Beeld Martijn Gijsbertsen

Chabots ouders deden hun uiterste best om het onderwerp thuis ter sprake te brengen. Sommige lezers willen weten of het proces versneld zou zijn als de ouders nog directer hadden geïnformeerd of hun zoon op jongens viel. Helaas niet, zegt de schrijver. “Ze hébben het gevraagd, maar daar wilde ik het gewoon nog niet over hebben, ook omdat ik er nog niet uit was. Als je uitspreekt wat je dénkt dat je bent, dan bén je het eigenlijk al, want woorden creëren de werkelijkheid. En dat wil je nog niet. Ik verwijt mijn ouders niets. Ze hebben alles gedaan wat ze konden. Dankzij hen voelde ik me uiteindelijk toch veilig.”

Een kritische opmerking was er ook over de metaforen. Soms zijn ze geslaagd, schreef een lezeres, zoals ‘hormonen flitsen als paparazzifotografen’. Maar de stapeling van zinnen als ‘het regent glitter en confetti’ en ‘er knetteren kerstlichtjes in mijn hoofd’ werd haar te veel. Chabot begrijpt dat. “Mijn uitgever noemt mij een metaforenmonster. Ik tover makkelijk met woorden, ook doordat ik dyslectisch ben. Soms galoppeer ik nogal door, haha, dat is er weer één. Je zou ze moeten vinken! Maar ik kan mijn gedachten niet op de handrem zetten. Gelukkig let de uitgever erop. Als ik mezelf niet beteugel, moet iemand anders het maar doen. Verder is het een kwestie van smaak. Ik gebruik vaak woorden als ‘betoveren’, ‘glitteren’ en ‘glinsteren’. Ik kan me voorstellen dat je dat irritant vindt als je er niet van houdt. Maar ik vrees dat het mijn stijl is.”

Oproep

Heeft u zelf een persoonlijk verhaal over homoseksualiteit? Splinter Chabot nodigt u uit om het op te schrijven in een brief vóór, uit of aan de roze gemeenschap – u hoeft er zelf geen deel van uit te maken. Mail uw brief naar splinter@talentkitchen.nl. Een selectie wordt afgedrukt in het boek ‘Roze brieven’.

Verder blijken veel lezers nieuwsgierig naar de aparte voornaam van de hoofdpersoon, Wobie. Waarom gebruikt Chabot niet gewoon zijn eigen naam? “Wobie is een omkering van Bowie. David Bowie en Prince zijn mijn grote voorbeelden omdat ze buiten hokjes gingen en een confettiwervelwind veroorzaakten. Daarom had ik voor het kinderboek dat ik wilde schrijven het personage Wobie bedacht. Uiteindelijk werd dat de naam voor de hoofdpersoon in Confettiregen. Ik wilde vooral een vrolijke naam, omdat het uiteindelijk over een geslaagde worsteling gaat.”

Van verschillende kanten kwamen er ook vragen over de rol van religie in het verhaal. Aanleiding was een passage vlak na de coming-out. Het is Kerstavond, in de verte klinken kerkklokken. ‘De klokken klonken als groetjes van God’, staat er dan. ‘Ook Hij gaf zijn goedkeuring.’ Mogen we hieruit afleiden dat Chabot gebukt ging onder de vraag of God instemde met zijn geaardheid? Of is dit literaire ‘Spielerei’?

Ik vond het wel leuk om met het idee van religie te spelen

“Een interessante vraag”, zegt Chabot. “Ik heb niet de goedkeuring van God gezocht, want ik ben niet gelovig. Ik zie God, Allah of Boeddha vooral als een antwoord op onbeantwoorde vragen, en dat worden er dankzij de wetenschap steeds minder. Maar ik vond het wel leuk om met het idee van religie te spelen, ook omdat uit naam van religie de grootste onzichtbare wetten worden gecreëerd. Er zijn politici in Nederland die vanuit religieuze normen zeggen dat je niet met iemand van het gelijke geslacht mag zoenen, want dan zou je zondig zijn. Dat geloof ik niet. Als God bestaat, keurt Hij dit soort liefde goed.”

Over de lichamelijke kant van de liefde gaat het in Confettiregen alleen in bedekte termen. Dat is geen preutsheid, verzekert Chabot. Het was gewoon niet nodig om het explicieter te maken. Sterker nog, dat zou afbreuk hebben gedaan aan het voorzichtige ontdekken waar het boek om draait. “Het zou de subtiliteit platslaan.”

Het volgende boek wordt explicieter, belooft Chabot. En daarmee hebben we meteen een primeur te pakken: er komt een vervolg op Confettiregen. De werktitel mag hij nog niet verklappen, maar de nieuwe roman zal iets fictiever zijn en geschreven in een volwassen, analytische stijl. Chabot heeft zijn literaire roeping duidelijk gevonden. “Schrijven is een middel waarmee je de werkelijkheid schaakmat kunt zetten door vanuit je beroep bezig te zijn met fantasie. Dat vind ik heerlijk om te doen. En daar ben ik voorlopig niet mee klaar. Er zijn nog genoeg verhalen die door mijn onrustige hoofd stuiteren.”

De vragen voor dit interview werden ­ingestuurd door lezers. Veel dank aan alle deelnemers: Marleen Hogerheide, Marjo Lammers, Carla van de Kamp, Arend van Maanen, Marlijn Nijboer, Willy Wytzes, ­Dorine Baas, Djoeke de Rooij, Gelske van der Zwaag, Clara Dubber, Femke de Slegte, Arja Schipaanboord-Karman, Wim de Gans, Agaath Schilder-Verhoef, Gerda Harleman, Carla de Witte, Nel Mateman, Wytske ­Bouma-Dijkstra, Ferdinand van Keeken, ­Marijke Poortstra, Pauline van Rooijen, Jan Luuk van Dijk, Gerda Godrie-van Gils, Ruud Maltha, Marlies de Jong, Marja Kroef, ­Baptista Thesing, Eva Langbroek-Jansen, Rieta Deweger, Rene Geurts, Marjan Bakker en Nel van Zijderveld.

Zie ook op trouw.nl/boekenclub.

Lezersinterview

De vragen voor dit interview werden ingestuurd door lezers. Veel dank aan alle deelnemers: Marleen Hogerheide, Marjo Lammers, Carla van de Kamp, Arend van Maanen, Marlijn Nijboer, Willy Wytzes, Dorine Baas, Djoeke de Rooij, Gelske van der Zwaag, Clara Dubber, Femke de Slegte, Arja Schipaanboord-Karman, Wim de Gans, Agaath Schilder-Verhoef, Gerda Harleman, Carla de Witte, Nel Mateman, Wytske Bouma-Dijkstra, Ferdinand van Keeken, Marijke Poortstra, Pauline van Rooijen, Jan Luuk van Dijk, Gerda Godrie-van Gils, Ruud Maltha, Marlies de Jong, Marja Kroef, Baptista Thesing, Eva Langbroek-Jansen, Rieta Deweger, Rene Geurts, Marjan Bakker en Nel van Zijderveld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden