Beeld Suzan Hijink

BoekenclubConfettiregen

Splinter Chabot beschrijft prachtig hoe moeilijk een coming-out is. Wat beviel u, en wat niet?

Leest u mee? In zijn debuutroman ‘Confettiregen’ beschrijft Splinter Chabot prachtig hoe moeilijk een coming-out is, ook als je opgroeit in een tolerant gezin. In zijn tienerjaren ging hij gebukt onder twijfel, zelfhaat en angst voor afwijzing. Kunt u zijn worsteling meevoelen?

Op je 24ste verjaardag een debuutroman uitbrengen, alom lof oogsten en vervolgens maandenlang in de bestsellerlijst staan. Het is niet elke schrijver gegeven. Splinter Chabot kreeg het voor elkaar, dankzij zijn onmiskenbare talent.

Achter de vrolijke, poëtische titel ‘Confettiregen’ gaat een drama schuil dat gestaag naar een climax voert. Spil in dit autobiografische verhaal is Chabots alter ego Wobie, een gevoelige, hyperactieve jongen die niet alleen graag paardrijdt en vioolspeelt, maar ook dol is op glittertjes en alles wat roze is.

Wobie’s voorkeuren vormen thuis in het liberale, artistieke gezin geen enkel probleem. Zijn vader (een schrijver, in werkelijkheid Bart Chabot) en moeder (een creatieve arts) houden van eigenheid. De drie broers en de hond doen ook niet moeilijk. Maar de buitenwereld is minder tolerant. Als Wobie op een dag met plak-oorbellen op school verschijnt, wordt hij uitgejoeld. Zo begint een reeks ervaringen die Wobie de indruk geven dat er iets vreselijks met hem aan de hand is waar hij niets aan kan doen.

Het kristallisatiepunt van de verlangens

Het boek is opgebouwd uit drie delen: basisschool, middelbare school en universiteit. In elk deel is een andere jongen de katalysator, het kristallisatiepunt van de verlangens. De kracht van het boek is dat Chabot zijn hoofdpersoon geleidelijk laat ontdekken hoe het zit. Als kind begrijpt Wobie nog niets van de aangename spanning in zijn lijf die telkens optreedt wanneer hij met zijn klasgenootje David samen is. Later, wanneer hij als puber heimelijk verliefd wordt op zijn medeleerling Daniël, dringt langzaam het besef door – in een pijnlijk proces van twijfel, ontkenning en verzet.

Wobie durft er thuis niets over te zeggen, al bieden zijn ouders geregeld openingen. Maar hoe vaker zijn moeder quasi-onbetekenend roept dat een schoonzoon haar ook geweldig lijkt, des te dieper kruipt Wobie in zijn schulp. Hij is bang om haar teleur te stellen en om voor altijd te worden gezien als ‘een ander’, op afstand.

Als lezer zou je Wobie willen toeschreeuwen: praat, jongen, lucht je hart! Maar Wobie is nog niet zover. Hij gaat door een fase van zelfhaat. Uit angst voor afwijzing zondert hij zich af, waardoor hij geleidelijk in het isolement belandt dat hij juist uit alle macht wilde voorkomen. Hij schrijft zelfs een afscheidsbrief, waar in het boek maar weinig woorden voor zijn ingeruimd. Bij de boekpresentatie in het tv-programma ‘De Wereld Draait Door’ raakte vader Bart Chabot door die episode tot tranen geroerd.

Sprekende details die herinneringen zullen wakker roepen

Splinter Chabot heeft een spontane, energieke schrijfstijl zonder veel opsmuk. Af en toe gooit hij er een beeldspraak tussendoor. Zo ervaart Wobie het gerammel van zijn vaders toetsenbord als ‘schrijversregen’ en voelt hij hoe een kritische blik ‘kauwgombalachtig’ aan hem blijft plakken. De sprekende details uit de schooljaren – de geur in de gangen, het geklier in de klas, de buitenlandse reisjes – zullen bij lezers veel herinneringen wakker roepen.

De worsteling van de hoofdpersoon verleent het boek een grote stuwende kracht, met op het eind gelukkig de langverwachte bevrijding. Daardoor is ‘Confettiregen’ uiteindelijk een hoopgevend boek over iets normaals dat toch nooit helemaal normaal zal zijn. Zo’n boek is nodig, elke generatie opnieuw.

Vragen voor de auteur

De Trouw Boekenclub is benieuwd wat u van dit boek vond. Wat beviel u, en wat niet? Wat zou u de auteur willen laten weten over uw leeservaring? En omgekeerd, wat zou u aan Splinter Chabot zelf willen vragen? Bent u bijvoorbeeld benieuwd of hij tips heeft voor ouders die vermoeden dat hun kind homo is? Vraagt u zich af of het moeilijk was om zo’n persoonlijk onderwerp te verwerken tot literatuur? Of waarom hij de seksscènes in het boek nogal verhullend beschrijft? Zou daar schaamte meespelen, of misschien wel algehele maatschappelijke verpreutsing?

Heeft u vragen voor de auteur? Mail ze vóór zaterdag 30 mei, dan leggen wij ze aan Splinter Chabot voor. Het interview met hem verschijnt op woensdag 10 juni in de krant.Lees

Trouw Boekenclub

Voor even verdwijnen in een andere wereld, met een boek – hoe fijn is dat? De Trouw Boekenclub leest elke drie weken een nieuwe titel. Leest u mee?

Lees dan ‘Confettiregen’ van Splinter Chabot en mail uw reactie en vragen naar boekenclub@trouw.nlEerdere verhalen leest u op: trouw.nl/boekenclub.

Wilt u wel meedoen, maar heeft u ‘Confettiregen’ al gelezen? Dan kunt u alvast beginnen aan het volgende boek: ‘Ik moet u echt iets zeggen’ van Mensje van Keulen: haar geprezen nieuwe bundel korte verhalen over ontsporende relaties tussen mannen en vrouwen, lichtvoetige verhalen waarin het duister op de loer ligt en het venijn in de staart zit.

Lees ook:

Trouw Boekenclub: ‘Uit het leven van een hond’.

‘Uit het leven van een hond’ bevat juwelen van zinnen. Het gaat over Henk, die met zijn zieke hond wandelt. Het zette ons aan tot het denken over de essentie van het leven. Had u dat ook?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden