De SerieSpace Force

‘Space Force’ voelt pijnlijk leeg aan: een idee, maar geen inhoud

Steve Carell als generaal Mark Naird in ‘Space Force’.Beeld Netflix

De nieuwe Netflix-hit ‘Space Force’ voelt vreemd aan. Wat is het: slapstick? Satire? 

‘Space Force’ is al aangegrepen om het einde in te luiden van de golden age of television. Nu is dat wat veel eer, voor deze pijnlijk weinig grappige komedieserie over de nieuwe tak van het Amerikaanse leger die ervoor moet zorgen dat er weer Amerikanen op de maan zullen rondwandelen. Maar de met veel bombarie aangekondigde Netflix-hit maakt eens te meer duidelijk dat het rekensommetje grappig idee + veel geld niet altijd een sterke serie oplevert.

Space Force is vooral een concept: alsof de bedenkers tijdens een brainstorm moesten grinniken toen de term space force viel – de daadwerkelijk door Donald Trump nieuw opgerichte tak van het Amerikaanse leger. Het was voor Netflix reden genoeg om tig miljoen naar acteur Steve Carell en showrunner Greg Daniels over te maken. Helemaal ongemakkelijk wordt het als je bedenkt dat het ook precies zo gegaan is: Netflix kondigde de serie al aan voordat er überhaupt een script was. Het verklaart waarom de serie zo pijnlijk leeg aanvoelt: een idee, geen inhoud.

Steve Carell - die samen met Daniels ook de succesvolle Amerikaanse versie van ‘The Office’ maakte - speelt generaal Mark Naird, die wordt weggepromoveerd om de nieuw opgerichte legertak te gaan leiden. Space Force is – ook in de echte wereld - het nieuwe speeltje van president Trump, die noch bij naam wordt genoemd noch in beeld verschijnt. Mogelijkheden genoeg om het machobeleid van deze twitterpresident te kakken te zetten, zou je zeggen, maar dat gebeurt te weinig, en als het gebeurt, is het allemaal pijnlijk veilig. Een parodie blijkt eens te meer lastig te parodiëren.

John Malkovich als doctor Adrian Mallory in Space Force.Beeld Netflix

Naast Carell zien we nog een andere superster: John Malkovich heeft een leuke rol als het excentrieke hoofd wetenschap van het ruimtevaartprogramma. En ja, er is wel wat chemie tussen de twee. Carell is altijd leuk om naar te kijken als de gekwelde, norsige man die het allemaal heus goed bedoelt. Malkovich doet ook precies waarvoor hij betaald wordt – het neerzetten van een Malkovich-personage. Maar het is allemaal te weinig om de serie te redden, die bij vlagen best vermakelijk is - maar bij vlagen ook een dodelijke kwelling om je doorheen te worstelen.

Flauwe grappen

Wat Space Force vooral zo’n rare serie maakt is dat het niet precies weet wat het wil zijn. Bijtende satire? Niet scherp genoeg. Quirky kantoorkomedie? Niet grappig genoeg. Het ene moment is het ongemakkelijke slapstick, waarin het volstrekt normaal is dat een chimpansee een satelliet moet repareren; het andere moment poogt het een mooie karakterstudie te zijn van een man die probeert zijn veeleisende baan met liefdevol vaderschap te combineren. 

Maar wat vooral knaagt is de tandeloosheid van de satire. Wat dat betreft heeft Space Force ook te maken met een ietwat ongelukkige timing. Met de Amerikaanse presidentsverkiezingen in aantocht; met de huidige situatie in de VS - je kunt het je nu eigenlijk niet meer permitteren om flauwe grappen te maken over het wedstrijdje ver plassen dat de Amerikaanse president met de rest van de wereld speelt. De makers hadden moeten doorbijten - en niet mogen loslaten.

Space Force is nu te zien op Netflix. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden