Review

Snakken naar water, naar liefde

Belinda van de Graaf

Regie: Tsai Ming-Liang. Met Lee Kang-Sheng, Chen Shiang-Chyi en Sumono Yozakura. In 6 filmtheaters.

De Taiwanese meester Tsai Ming-Liang heeft met ’The Wayward Cloud’ een fantastisch nieuw genre toegevoegd aan de cinema: de porno-musical. Al kunnen we net zo goed spreken van een zinnenprikkelend gebed over liefde en verlangen, eenzaamheid en onvermogen.

Opnieuw dwalen we rond in de Taiwanese hoofdstad Taipei die dit keer wordt geteisterd door enorme droogte. Er komt geen druppel water meer uit de kraan. Een meisje wast haar voeten en poetst haar tanden met flessen water, hangend boven de stortbak van het toilet, zodat er straks ook nog doorgetrokken kan worden.

Via het televisiejournaal wordt de bevolking aangespoord om vooral veel watermeloenen te nuttigen, een aansporing die in ’The Wayward Cloud’ tot in het absurde wordt doorgetrokken. Meteen al in de verbluffende openingsscène is er watermeloen-seks, gevolgd door een watermeloen-bevalling en een watermeloen-dans met watermeloen-paraplu’s.

En in deze oogverblindend vormgegeven musical, drievoudig bekroond op het Filmfestival van Berlijn, ontmoeten twee eenzame zielen elkaar. Het meisje dat in Tsai’s film ’What Time Is It There?’ naar Parijs ging, is nu suppoost in een museum. De jonge horlogeverkoper die ze vlak voor haar vertrek naar Parijs op straat ontmoette, is nu pornoacteur, mooi en moedig gespeeld door Tsai Ming-Liangs vaste acteur Lee Kang-Sheng.

Als buren beginnen ze een voorzichtige, tedere liefdesrelatie die zich evenals in het Zuid-Koreaanse pareltje ’Bin-Jip’ bijna woordloos voltrekt, via wonderlijke keukentaferelen en gezamenlijke maaltijden die pure erotiek ademen. Dat hij in de bovenliggende woning pornofilms maakt met een Japanse pornoactrice weet zij helemaal niet. In het laatste halfuur vallen haar de schellen van de ogen, en wij kijken mee naar een pornoscène, volkomen gehypnotiseerd, angstig, ontluisterd, net zo lang tot het gehemelte droog wordt en de tranen beginnen te wellen. Weg is de magie van de musicalnummers, van de zingende en dansende meisjes, van de bellenblaas. Op onnavolgbare wijze brengt Tsai ons terug op aarde. We weten dat porno en erotiek in Tsai’s universum twee heel andere dingen zijn, en dat het snakken naar water, snakken naar liefde is. Hoopvol zijn de zweetdruppels en de tranen die aan het slot vloeien. Ook dat is magie.

Tsai is een moderne Thales. Met de vader van de filosofie deelt hij de opvatting dat water het elementaire principe van ons universum is. Het machtige is, dat Tsai dat in een filmgedicht weet te vertalen, met zingende en dansende, etende en zwetende lichamen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden