BoekrecensieJeugdboek

Smakelijke scouting­romantiek, frisse dialogen

Als scheiding dreigt komen de hele broer, de halve broer, en twee stiefbroers in opstand.

Een halve, een hele en twee stief. Dat zijn de soorten broers die Noa heeft. Het duurt even voor je die kluwen jongens uit elkaar kunt houden in dit warme derde boek van Tineke Honingh. Maar je merkt het meteen aan de goed getroffen dynamiek tussen de jongens: Noa, Robbe, Kees, Dook en Tibbe zijn hecht. Of zoals ze later zelf bedenken: ze zijn zoiets als een roedel of een zwerm. Een bos, verzint de jongste, ze zijn een bos broers.

Post van een advocatenkantoor brengt meteen spanning in het verhaal. “Het leek wel alsof ik veertien harten had, die op allerlei plekken in mijn lijf op hol waren geslagen”, vertelt Noa. Want anders dan andere kinderen weten deze jongens meteen wat zo’n brief betekent: getouwtrek om de voogdij.

De vorige keer wilde de moeder van Kees en Dook met haar zoons naar Engeland verhuizen. Bijna waren ze uit elkaar gehaald en dat mag niet opnieuw gebeuren. “Het wordt tijd dat ouders eens voelen hoe het is als iemand anders zomaar iets voor je bedenkt”, zegt Noa, in zo’n lekkere kinderboekenzin die naar avontuur ruikt. De jongens besluiten weg te lopen, het bos in.

Loyaliteitskwestie

Honingh zet hun tocht met smakelijke scoutingromantiek neer: van boomklimmen en een betoverende ontmoeting met een ree tot een blik knakworsten en chocolademelk op een kampvuur. Soms verrast ze met mooie beelden, zoals bij dat nachtelijke vuur: “We zitten in een oranje kamertje (…) met zwarte muren en een zwart dak.”

Psychologisch wordt het interessant als de jongens bespreken hoe ze hun positie in het ­samengestelde gezin ervaren, en hun tranen daarbij niet de baas blijven. Het gaat over je ‘compleet’ voelen, tegen lege bedden aankijken, of juist de last van wonen in twee huizen. En over de ingewikkelde loyaliteitskwestie: zouden ze, als puntje bij paaltje komt, écht voor elkaar kiezen? En dan is er nog het geheim van Robbe, dat de hele wegloopactie van koers verandert.

Honingh schrijft vaardig en levert frisse, levensechte dialogen, maar een van de mooiste is een stille: “Ik keek hem aan. Hij beet op zijn lip. Ik haalde mijn schouders op. Hij knikte. Ik knikte terug.” Zo laat ze iets belangrijks ongezegd wat de lezer desondanks meteen begrijpt. Een schrijfster om in de gaten te houden.

Oordeel: smakelijke scouting­romantiek, frisse dialogen.

Tineke Honingh
Elke dag broerdag
Van Holkema & Warendorf, 176 blz. € 13,99
Vanaf 10 jaar

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden