Recensie

Sleetse show van Arjen Lubach biedt weinig originele gedachtes

Arjen Lubach.Beeld ANP

Arjen Lubach
LIVE!
★★☆☆☆

Dit wordt geen live-versie van ‘Zondag met Lubach’, verzekert Arjen Lubach ons verschillende keren in ‘LIVE!’, zijn eerste theatervoorstelling in jaren. En hij houdt woord. De man die dankzij zijn scherpe wekelijkse televisiesatire een nationale beroemdheid werd, stelt in deze ­cabaretsolo niet de politieke actualiteit, maar zijn eigen leven centraal. Helaas biedt dat leven weinig aanleiding tot originele gedachtes, waardoor LIVE! de urgentie van zijn tv-show mist.

Lubach groeide op in een protestants milieu, maar viel als tiener van zijn geloof en werd vervolgens een felle criticus van het christendom. Dat laatste kan eigenlijk niemand ontgaan zijn, want religiekritiek vormt al jaren een van Lubachs stokpaardjes. Dit weerhoudt hem er niet van om in LIVE! opnieuw bekrompen gereformeerden met hun King-pepermunt stevig door de mangel te halen.

Aardig mopje rappen

Die aanval doet in alle opzichten sleets aan: niet alleen hebben we ­Lubach dit al iets te vaak horen zeggen, het is ook nog een karikatuur die al sinds Jan Wolkers’ ‘Terug naar Oegstgeest’ (1965) als een spook door seculier Nederland waart.

Je zou Lubach zijn oudbakken kost misschien vergeven als hij een sterke liveperformer was, maar ook dat valt tegen. Oké, hij kan een aardig mopje rappen en hij weet ook best af en toe een oneliner goed te plaatsen. Maar zijn interacties met de zaal verlopen vaak stroef. Hij laat twee bezoekers zonder duidelijke noodzaak verhuizen vanaf het balkon naar twee vrije plaatsen op de eerste rij. Tijdens hun lange tocht naar beneden zoekt hij zichtbaar naar woorden om de tijd op te vullen. In improviseren blijkt hij, zeker in vergelijking met veel van zijn collega-cabaretiers, geen held.

Glimp van scherpte

Een enkele keer valt er nog wel een glimp van scherpte te ontwaren, ­eigenlijk vooral wanneer Lubach de analysemethode toepast waar zijn televisieprogramma met recht zo om wordt geroemd. Zo legt hij op een tegelijk slimme en grappige wijze de vrouwonvriendelijkheid bloot van het lied ‘Mag ik naar je kijken?’ van Marcel de Groot.

Aan het slot van zijn voorstelling vliegt Lubach helemaal uit de bocht, wanneer hij in een nogal snerend lied een antiracistische activiste wegzet als een arrogante, door ideologie verblinde radicaal.

Zelf wil hij niet graag in een ‘ideologisch bakje’ gestopt worden, verklaarde hij eerder in de show. Dat klinkt nobel, maar het blijkt hier vooral een aanleiding om politieke geluiden die al te zeer afwijken van het redelijke midden in de kiem te smoren.

Elke week bespreken onze recensenten nieuwe voorstellingen. U leest ze hier.

Lees ook:

Arjen Lubach Ik moet blijven reiken, anders ben ik er al

In 2013 gaf Lubach een interview in onze rubriek Tien geboden, waarin hij aan de hand van deze tien bijbelse regels wordt bevraagd. “De eerste jaren na de dood van mijn moeder geloofde ik nog wel in God. Ik heb heel lang bidreflexen gehouden. Zelfs toen ik mij voor filosofie ging interesseren en met vrienden de waanzin van het geloof besprak, voelde ik ‘s nachts, tijdens die paniekerige uurtjes waar het leven ineens heel erg eng is, een onbedwingbare behoefte om mij tot iets of iemand te richten.

Segers versus Lubach: ‘Ik gun jou wat meer twijfel’

Vorig jaar debatteerde Gert Jan Segers (ChristenUnie) met komiek en ‘assertief atheïst’ Arjen Lubach over vrijheid van godsdienst. Het verslag hiervan leest u hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden