Review

Slapstick voor masochisten

Regie: Steve Mendelack. Met Rowan Atkinson. In 104 bioscopen.

Van Rowan Atkinson hoorden we de afgelopen jaren vooral via de krant. Hij bestreed in een artikel in The Times de ook in Engeland opdoemende gedachte dat cabaretiers gelovigen niet meer op de tenen mochten trappen. Vervolgens won hij zelf een rechtszaak tegen de Daily Mail nadat die krant smadelijk had beweerd dat Atkinson zwaar gedeprimeerd en op zijn retour was.

Nu is hij maar liefst tien jaar na zijn laatste Bean weer terug als Mr. Bean die nu in de voetsporen treedt van zijn illustere voorganger Monsieur Hulot. Mr. Bean gaat op vakantie naar Frankrijk. Tsja. Zijn de vanzelf dichtklappende deuren van de TGV anno 2007 net zo leuk als de onverstaanbare stationsomroeper in ’Les vacances de Mr. Hulot’ in 1953 was?

Nou nee, ’Mr. Bean’s holiday’ is lang zo’n plezier niet. Dat ligt ook aan de verschillen tussen de twee. Rijzige Mr. Hulot is argeloos, verstrooid en aandoenlijk. Hij wil een burgerman zijn, maar eigenlijk is hij een bohémien. Onaangepast maar wellevend. Bedilzuchtige Mr. Bean is het burgermannetje bij uitstek; conformistisch op het pathologische af. Zijn strijd draait minder om de materie en meer om de omstanders. Het maakt hem soms ook tot een wrede, wraaklustige held; een die juist zo populair is bij kleine kinderen omdat hij altijd eerst het eigen welzijn in de gaten houdt. Zijn vrij fataal domme oplossingen van eenvoudige problemen gaan al gauw op je zenuwen werken.

Bean mag dan in zijn tweede film zijn teruggekeerd naar de mime (hij spreekt slechts drie woorden ’Frans’: oui, non en gracias) het lijkt erop dat schepper Atkinson ook bang is dat het publiek hem daarom niet zal begrijpen. Iedere banale clou wordt van heinde en verre aangekondigd.

Eigenlijk zijn de bijrollen nog het leukst. Jean Rochefort als uitgestreken Franse ober, en Willem Dafoe als ijdele Amerikaanse regisseur die in uiterlijk én film erg doet denken aan de in Cannes verketterde Vincent Gallo. De beste scène van Bean zelf is de laatste, wanneer hij over tafels, brommers en autodaken recht naar de zee loopt. Voor het eerst herinnert hij ook echt eventjes aan zijn even opgewekte Franse evenknie Mr. Hulot. Ah, la mèr!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden