Tv-recensie

Sint-Maarten: die storm is niet zomaar weggewerkt

Marie moet alles in haar eentje doen Beeld
Marie moet alles in haar eentje doen

Oh ja Sint-Maarten, hoe gaat het daar nu mee na orkaan Irma?

‘Zembla’ had er een documentaire over, maar we klikken net zo gemakkelijk op dat potsierlijke filmpje van Melania die in comfi wintertrui door haar Witte Huis-winterbos loopt, met 53 dure kerstbomen. Als ik lees dat de Obama’s vorig jaar 63 bomen gebruikten, relativeert dat weer een beetje.

Van relativeren is geen sprake in Zembla (BNNVara) over Sint-Maarten. De orkaan raasde op 6 september over dat zelfstandige landje in het koninkrijk. Zembla besloot te volgen hoe het eiland opkrabbelt. Dit is geen willekeurig paradijsje in nood, dit is een verlengstuk van Nederland. Ook al werd het op 10 oktober 2010 onafhankelijk met zijn veertigduizend inwoners, Nederland heeft nog steeds een waarborgfunctie voor goed bestuur.

Dakloos

Toen ik maandag dus ‘Rampspoed in het koninkrijk’ zag, schrok ik. Een maand na Irma gaan de kinderen nog niet naar school en hebben de arme wijken nog geen water en stroom. Schoonmaakster Marie woont met haar kinderen in een container omdat haar huisje nog steeds dakloos is. Als de school hen tijdelijk onderbrengt in een bijgebouwtje, worden zoon Tyrese en dochter Jolene daar weer om gepest. En Marie, die huilt en klaagt. Zij hoort vast bij de 30 procent inwoners die last heeft van depressie, een posttraumatisch stresssyndroom of angststoornissen.

Die persoonlijke details horen we in Nederland nauwelijks. Wij krijgen vooral nieuws over de inzamelingsactie van bijna 13, 5 miljoen euro en de Nederlandse noodhulp met militairen, politiemensen en -auto’s en bouwmaterialen. Over de voedselpakketten van het Rode Kruis. En over het hulpfonds van 550 miljoen euro van de Nederlandse regering. Dat komt wel goed daar, denken wij hier al gauw.

We horen alleen over een bokkig bestuur dat niet wil voldoen aan de Nederlandse voorwaarden voor het hulpfonds. Ze moeten een onafhankelijke Integriteitskamer toelaten en extra Nederlands grenstoezicht tegen wapen- en drugssmokkel, vindt men hier. Sint-Maarten geldt als roversnest en het geld mag niet in de zakken van corrupte bestuurders terechtkomen. Op het nippertje gaat het plaatselijk bestuur wel akkoord met de voorwaarden en stapt premier Marlin op. Dat is geregeld, denk je. De hulp kan doorkomen.

Fraude

Dat is het Nederlandse perspectief. Het is goed dat Zembla de mensen daar eens aan het woord laat. De parlementsvoorzitter Sarah Wescot-Williams en het schoolhoofd Karen Wattlee doen echt hun best, heus niet iedereen is corrupt. De ondernemers werken keihard, voor als het eerste cruiseschip arriveert in december. De omstreden topambtenaar Claudius Buncamper keurt de integriteitsvoorwaarden wel het hardst af, maar hij is dan ook zelf veroordeeld wegens belastingontduiking en fraude.

Zembla bracht het Caribische perspectief, maar begon met een ronduit paternalistische hoofdvraag: ‘Heeft Sint-Maarten nog toekomst als zelfstandig land?’ Wat? Omdat het hulp nodig heeft na zo’n superstorm? De ‘puberzoon Stan Maarten’ is sinds zeven jaar het huis uit, zit misschien af en toe in de coffeeshop en krijgt een ongeluk. Dan stop je die toch ook niet weer terug in zijn kinderkamertje? Hij mag hulp krijgen, maar moet zelf groeien.

Lees hier meer tv-recensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden