Recensie

Sidi Larbi Cherkaoui is geen briljant choreograaf, maar wel een scherp conceptdenker

Het duet 'Pure' uit 'Leve Larbi' door Introdans. Beeld Pure©IntrodansHansGerritsen

DANS
Leve Larbi
Introdans
★★★☆☆

Wie een blik op de agenda van Sidi Larbi Cherkaoui werpt, zal zich verbazen over zijn productiviteit. Hij maakt danstheaterproducties met zijn eigen gezelschap Eastman en geeft leiding aan Ballet Vlaanderen. Hij reist de wereld over voor gastchoreografieën en is te porren voor projecten buiten het theater. Zo choreografeerde hij een videoclip en tourneeshow van r&b-icoon Beyoncé en tekende hij voor de dans in de transgenderfilm 'Girl' van Lukas Dhont.

Een bezig baasje dus, wiens werk door Introdans in een retrospectief van ouder werk onder de wat kinderlijke titel 'Leve Larbi' in de spotlights wordt gezet. Drie balletten omspannen twaalf jaar van Cherkaoui's carrière en geven een interessant beeld van de drijfveren achter zijn ontzagwekkende artistieke productie.

Die zou je kunnen samenvatten als het samenbrengen van mensen en culturen. Leve Larbi toont de holistische visie van de Vlaams-Marokkaanse choreograaf op de wereld, waarbij naar alle windrichtingen wordt gekeken. In 'Orbo Novo' (2009) is dat het westen, met de stad New York als symbool voor vrijheid en hoop, waar na 9/11 barsten in zijn gekomen. De verbeelding daarvan is even simpel als indrukwekkend: hoge verrijdbare hekken vormen steeds een andere 'skyline', dansers klimmen erin en springen eruit, of worden erdoor ingesloten als gevangenen in kooien.

Het werk 'Loin' (2005), tegen een Arabisch geornamenteerde muur, heeft een aangename oosterse sfeer in een stroom aan dansscènes. Een terugkomende scène drijft de spot met de onwennigheid ten aanzien van het exotische: alle twintig dansers vertellen in koor over hun vervreemdende ervaringen tijdens een tournee naar China, kracht bijgezet door een unisono uitgevoerde choreografie met de armen. De culturele afstand waarover ze het hebben wordt overbrugd door een ninja-koppel in duetten vol acrobatische lifts.

Deze duetten zijn veel krachtiger dan het op zichzelf staande duet 'Pure' (2011). Cherkaoui vergaloppeert zich hier aan spirituele clichés in een wit decor, rook uit een machine en een showballetterig spel van aantrekken en afstoten. Hieraan zie je dat Cherkaoui geen briljante choreograaf is. Daarvoor is zijn danstaal te amorf: vloerwerk van schuivende lichamen en wervelende torso's in een mengeling van moderne dans, gevechtssport en streetdance. Het mist de bewegingsmotivatie an sich om echt scherp te zijn.

Cherkaoui is daarentegen wel een enorm scherpe conceptdenker. Niet in de laatste plaats omdat zijn werk zo theatraal is. Het slotbeeld in 'Loin' is fantastisch: nadat de (overigens zichtbaar geïnspireerde) dansers als dominostenen omvallen, vormen ze in één vloeiende beweging een berg van lichamen, beklommen door een danser die over een denkbeeldige vlakte tuurt. In zulke beelden toont Cherkaoui zich een baas.

Elke week nieuwe voorstellingen, besproken door onze recensenten. Alle recensies vindt in dit dossier. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden