Review

Shaken or stirred? Het kan James Bond nieuwe stijl niets meer schelen.

Regie: Martin Campbell. Met: Daniel Craig, Eva Green, Mads Mikkelsen. In 132 bioscopen

Of meneer zijn wodka-martini shaken or stirred wenst. De bartender vraagt het heel beleefd. Maar Bond, James Bond keert de man zijn rug toe en gromt ’Mij een zorg.’

Mij een zorg?! Wat zijn dat voor manieren! Nee, voor manieren moeten we dit keer niet bij geheim agent 007 zijn, die met Daniel Craig zijn zesde vertolking krijgt.

Bond is blond!, was een jaar geleden het grote nieuws, maar dat is nauwelijks een schok vergeleken met de mentaliteitsbreuk tussen de vorige Bonds en de nieuwe. James Bond is de belichaming van het goede leven.

In de goedlachse, ironische verschijningen van Sean Connery, Roger Moore en Pierce Brosnan was Bond een man die zijn werk als geheim agent waarschijnlijk gewoon aanwendde voor al die andere leuke dingen: fijne hotels, sensatiesporten, hippe technische snufjes, mooie dames.

Gewoonlijk wil je na een Bondfilm onmiddellijk nieuwe kleren, alle dagen cocktails, een snelle auto en een cursus kitesurfen ofzo. Na ’Casino Royale’ kruip je het liefst een halve dag onder een dik dekbed. De eenentwintigste Bond-film, de derde bewerking van het eerste Bond-avontuur dat Ian Fleming schreef, is een grimmige, bijna sombere actiefilm waarin maar weinig wordt gelachen of geflirt, waarin poker geen spel is maar een kwestie van kansberekening en mensen elkaar met een machete te lijf gaan.

Bond-nieuwe-stijl slaat meteen in de eerste minuten een man in elkaar, net zolang totdat die echt niet meer ademt en zijn eigen knokkels bloeden. Even later stuurt M (Judi Dench) Bond naar Montenegro om bij een pokertoernooi in het Casino Royale de geldstromen van terroristenfinancier Le Chiffre (de Deense Mads Mikkelsen, elders te zien in ’After the Wedding’) te dwarsbomen. Maar pretoogjes boven de speelkaarten, ho maar. Zelfs de slechterik heeft weinig lol in slecht-zijn.

007 ondertussen lijkt zwaar gebukt te gaan onder het werk dat naar eigen zeggen zijn ziel verpulvert. Waar die verbetenheid vandaan komt die zijn lippen zo strak tuit, wordt niet helder, maar Bonds strijd is aards, gemeen, bloederig.

Het team achter ’Casino Royale’, dat voor traditioneel spectaculaire actiescènes zorgt, dwingt ergens wel respect af door niet slaafs de cartooneske Bond-conventies te volgen. Aan de andere kant: waarin onderscheidt Bond zich als actieheld wanneer hij zo kil is als The Terminator en zo zwijgzaam als Dirty Harry?

Als Bondfan die gaat voor kleurrijke bijfiguren (geen Miss Moneypenny en Q deze keer) en lichtvoetige oneliners, kom je achteraf een beetje shaken naar buiten. Of was het stirred? Nou ja, mij een zorg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden