Review

Serene film over eenzame astronaut

Regie: Duncan Jones. Met Sam Rockwell, en de stem van Kevin Spacey. In 5 bioscopen.

David Bowie beleefde zijn doorbraak in 1969, toen hij in het jaar van de maanlanding een hitje scoorde met ’Space Oddity’. Veertig jaar later wordt de plaat heruitgebracht, en debuteert zoon Duncan Jones met de serene sf-film ’Moon’. In lied en film treffen we een verloren astronaut.

Intrigerend, zoals ’Moon’ van start gaat, vertrouwend op de minimalistische, Kammerspiel-achtige entourage van Sam Bell, een astronaut die naar nieuwe energie delft, en een driejarig arbeidscontract uitdient op de maan. Zijn eenzaamheid is goed voelbaar. De communicatiesatelliet is al geruime tijd stuk, en de enige om mee te praten is ’Gertie’, een computer die herinnert aan HAL uit Kubricks ’2001: A Space Odyssey’.

Sam Rockwell speelt de allenige astronaut met ernstige overgave, worstelend met neerslachtigheid en hallucinaties – zoals we ook zagen in Tarkovski’s sf-klassieker ’Solaris’ (1972) en Soderberghs remake van die film een paar jaar geleden. De 38-jarige Britse debutant Jones is een sf-fan die niet zuinig is met verwijzingen naar zijn inspiratiebronnen.

Fantastisch is het moment waarop de ziekige astronaut een kloon van zichzelf ontwaart, en Sam Bell tegenover Sam Bell komt te staan. Het wordt in alle rust gefilmd, zonder opzichtige special effects. Tussen het gedreun van hedendaagse Amerikaanse sciencefictionfilms komt het Britse ’Moon’ als een kleine verademing, precies zoals het vorige week verschenen, heerlijk energieke ’District 9’ van de Zuid-Afrikaanse debutant Neill Blomkamp.

Maar dan is ergens halverwege ’Moon’ de koek ook opeens op, en ontstaat er een soort leegte, die niet wordt opgevuld met spannend drama, en ook niet met filosofische of psychologische diepgang. Jones maakte in Londen dan wel de blits als regisseur van commercials en muziekvideo’s; de spanningsboog van een avondvullende scifi lijkt hij vooralsnog niet aan te kunnen. Ook de computer wil, ondanks de stem van Kevin Spacey, maar geen echt wezen worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden