Schuddebuiken en afgrijzen tegelijk

PIM, Politiek Incorrect Magazine heet het. Deze week verschenen en uniek in Nederland. Een blad waarmee 'koning, keizer en admiraal hun kont wensen af te vegen, zoveel lees- en kijkgenot', menen de makers.

De omslag -met een nep-fax vol woede van de Jonge Socialisten- en enkele pagina's uit het eerste nummer van het Politieke Incorrect Magazine.

Kun je erom lachen - dat is de hoofdvraag. Zolang wij daar 'ja' op kunnen antwoorden, is het goed'', zegt PIM-redacteur Marck Burema. Burema is, net als de overige twee redacteuren en veel van hun medewerkers, afkomstig uit het nest van het Amsterdamse Propria Cures. Er liggen maar liefst 50000 exemplaren in de kiosken. Ondanks het feit dat er geen marktonderzoek is gehouden en er geen doelgroep is vastgesteld.

PIM is een verwarrend, schizofreen tijdschrift. Het ene moment laat het je inderdaad schuddebuiken van de lach, maar even later vervult de ordinaire platheid je met afgrijzen.

Leuk is de rubriek 'PIM in het Land', vol verzonnen of aangedikte berichten. Over een politieagent die zichzelf bekeurt wegens te hard rijden in de bebouwde kom: ,,Vorige week heb ik nog volstaan met een waarschuwing, maar toen ik woensdag opnieuw in de fout ging stond er voor mij niets anders op dan mijzelf een flinke boete te geven''.

Of de parkeerwachters die de kosten van looptrainingen mogen declareren: ,,Tussen het moment dat iemand zijn auto neerzet en weer terug is van de parkeerautomaat zitten vaak niet meer dan zestig seconden. In die tijd moeten wij naar de geparkeerde auto sprinten, een bon uitschrijven en weer wegrennen.''

Maar PIM kan ook ranzig en grof zijn. ,,Waag het niet om onverkracht terug naar huis te komen'', blaft een vader dochterlief toe in een cartoon. Het meisje gaat voor het eerst uit.

Toch niet alléén pogingen tot jolijt in PIM. Ook serieuze beschouwingen staan in het tijdschrift. Daarbij schiet het beurtelings pijlen af op links en rechts.

Opvallend is de grote hoeveelheid cartoons in het blad. De redactie wist onder anderen Jean Marc van Tol (Fokke & Sukke), ZAZA en Willem (Libération) te strikken. ,,We willen het blad illustreren. Beeld is vaak sterker dan tekst'', zegt Burema. En iedereen werkt gratis mee, want veel geld heeft PIM nog niet in kas.

Nederland kent een schamele geschiedenis van satirische bladen. Heel anders dan Frankrijk, waar satirische bladen als Hara Kiri en Charlie Hebdo buitengewoon succesvol zijn. En wat te denken van het Engelse tv-programma 'Spitting Image' en het Amerikaanse MAD? In die landen zijn de politieke tegenstellingen helder, de standpunten duidelijk. Maar Nederland?

Hier hadden we in de jaren zeventig nog het blaadje De Opstoot, een Vlaams-Nederlands initiatief. Maar De Opstoot sneefde al snel. Misschien wel omdat het politieke klimaat niet meer zo spannend was. Paars was de dood in de pot voor de liefhebbers van het genre. ,,Paars maakte satire vrijwel onmogelijk. Satire gaat om tegenstellingen, om uitersten'', zegt Burema.

Daar heeft 15 mei grondig mee afgerekend: het tumultueuze verloop van de verkiezingen en de opzienbarende opkomst van de LPF zijn een uitstekende voedingsbodem voor een nieuw satirisch initiatief, meent Burema. Het land ruikt weer naar tegenstellingen. En om nog maar over de LPF te zwijgen: de moeizame start en de eigengereide opstelling van enkele LPF-ministers zijn een dankbare inspiratiebron.

Zoals dat (fictieve) dagboekfragment van LPF'er Ferry Hoogendijk en het (eveneens verzonnen) bericht dat Hoogendijk en Mat Herben de Amerikaanse Comic Personality Award hebben gewonnen omdat ze zoveel gelijkenis vertonen met de stripfiguren Mr. Burns en Smithers uit de tekenfilmserie 'The Simpsons'. En wat te denken van het interview met de Grote Smurf over de achterkamertjesmuziek van vader Abraham (,,Smurfen smurfen altijd van rechts'')?

Anderzijds: Weerzinwekkend is de tirade van gastschrijver Theo van Gogh over de dood van Pim Fortuyn. Van Gogh zet oud-PvdA-lijsttrekker Melkert neer als de 'aanzetter tot moord'. En: ,,In het licht van het doorgeladen pistool dat meneer Melkert ontving, zal ik me op papier inhouden, want ik ben nu eenmaal van het harmoniemodel (...) Laten we hopen dat de therapeute af en toe een klappertjes-pistool tegen meneer Melkerts slaap zet, om z'n gevoel voor democratische verhoudingen enig reliëf te geven''. De LPF heeft alle reden om de 'wortels van de moordende agressie jegens Fortuyn bij Paars te situeren', vindt Van Gogh. Met satire heeft dit helemaal niets te maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden