Review

Schrijvers verslaan hun eigen huwelijksnacht in 'Kinbote'

Bij Pakistaanse huwelijken zit er geen liefde in de lucht, maar copulatie: alle aanwezigen denken aan seks. Man en vrouw ontmoeten elkaar op hun bruiloft voor het eerst, maar gaan straks wel met elkaar naar bed.

Iris Pronk

Die naderende daad houdt iedereen bezig: de ongetrouwde zussen, de tantes met hun uitgebluste echtgenoten, de puberende neefjes, het bruidspaar zelf.

Eigenlijk is zo'n bruiloft een soort gangbang in het hoofd, als je tenminste 'Bruidsnacht', het verhaal van Naema Tahir mag geloven. Daarin beschrijft zij haar eigen huwelijksnacht, zo stelt de redactie van het nieuwe literaire tijdschrift 'Kinbote', 'als een ware participating journalist'.

Nu lag er vast geen notitieboekje onder het matras, waarop Tahir en haar kersverse echtgenoot voorspelbare maar geestig beschreven capriolen uithalen. Haar 'verslag' berust vermoedelijk deels op herinneringen en feiten, deels op fantasie. Faction (van fact (feit) en f iction), zo wordt deze vermenging van journalistiek en literatuur ook wel genoemd. En precies daarin wil de redactie van 'Kinbote' zich specialiseren.

Zo'n specialisatie is een slimme zet, want met de 'gewone' literaire tijdschriften gaat het al jaren slecht. Veel uitgeverijen zien er geen brood meer in, de tijdschriften fungeren ook niet langer meer als dé kweekvijver voor jong literair talent.

Literaire scouts zoeken hun debutanten tegenwoordig vooral op podia of in de media, en schrijvers bedrijven steeds vaker literatuur in de krant.

Alleen met de kleintjes lijkt het goed te gaan: met het eigenwijze blad Passionate bijvoorbeeld, dat veel jonge schrijvers ruimte biedt. Of met Lava, dat zich vooral richt op de betere amateurs.

Het is mooi dat uitgeverij Prometheus nu toch een nieuw literair tijdschrift lanceert, met een eigen profiel. Het is een waagstukje, realiseert de redactie zich: daarom gaf zij het eerste nummer de ondertitel 'Bedreigd' mee. Dat woord verwijst vooral naar de status van literaire tijdschriften, en niet naar uitstervende diersoorten, terroristen, Theo van Gogh of het maatschappelijk onbehagen.

Want anders dan de new journalists Truman Capote, Günter Wallraff of Stella Braam, die fictie gebruik(t) en om maatschappelijke misstanden te beschrijven, concentreren de schrijvers van 'Kinbote' zich vooral op hun eigen kleine wereld.

Zo beschrijft Arie Storm de bruiloft van zijn oudste zus en maakte Thomas Verbogt een aardig verhaal over zijn autorijexamen. Hij voorzag zijn verslag van een bemoedigende titel ('Denk erom, je kunt het'), maar zakte toch voor de derde keer.

En Marcel van Roosmalen, 'gokverslaafde journalist', vertelt in 'Fatal journalism' hoe hij met veel te veel geleend geld naar een vakantiehotel in Tunesië afreist. Daar wordt hij enthousiast begroet door Irma, een huisvrouw uit Bussum:,,Ik had vanmorgen normale poep! Alleen Wessel te Gussinklo (Israël) en Menno Wigman (kernreactor Petten) richten hun blik op de boze buitenwereld.

Nederlanders hoeven ook niet te somberen, vindt de Amerikaanse schrijfster Cintra Wilson. Zij eindigt haar hilarische verslag van een verblijf in Nederland met onvervalste peptalk: ,,Toupets en politieke moorden daargelaten, jullie zijn GROOTS. Jullie zijn beter dan wij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden