Ik heb een droom

Schrijver Merlijn Kerkhof droomde al lang van een boek over de band van zijn vader

Beeld Jorgen Caris

“Toen mijn eerste boek verscheen was ik zo hyper dat ik mij de eerste maand moeilijk op andere dingen kon concentreren. Nu mijn nieuwe boek in de winkel ligt heb ik dat weer. De adrenaline die je opbouwt als de deadline nadert, giert nog door mijn lijf: ’s nachts heb ik hectische, onrustige dromen.”

“Er zijn ook nachtmerrieachtige scènes over een onrustige periode in mijn leven waar ik vaak aan terugdenk. In 2017 liep mijn relatie stuk nadat ik ineens verliefd was geworden op een ander. Ik wist daar niet goed mee om te gaan. Ik voel me daar schuldig over, ook omdat mijn ex ’s nachts soms epileptische aanvallen heeft en ik haar nu niet meer kan redden. In terugkerende droombeelden beleef ik zo’n aanval opnieuw: ik hoor slikgeluiden en ben direct alert. Ik probeer snel een arm om haar heen te slaan om te voorkomen dat ze uit bed valt, maar ze is er niet.

Die verbroken relatie beheerste mijn leven zo dat ik afleiding nodig had. Het schrijven van ‘Oude Maasweg kwart voor drie’ bleek een remedie: iets positiefs tot stand brengen geeft voldoening. Ik droomde al lang van dit boek over The Amazing Stroopwafels, de band waarvan mijn vader, Wim Kerkhof, de frontman is. Ik wil dat hij alsnog de erkenning krijgt die hij verdient. Ik ben totaal niet objectief, maar zijn muzikale talent is echt heel bijzonder. Hij haalt meer uit een octaaf dan je dacht dat erin zat. Zijn verhalende liedjes en originele teksten zijn een beetje beïnvloed door de countrytraditie. ‘Oude Maasweg’ is het bekendst, toch hebben zijn nummers nooit de hitlijsten gehaald.

Vader-zoonportret

De Stroopwafels zijn grootheden in Zuid-Holland, en vooral in Rotterdam waar ze ooit begonnen als straatmuzikanten op de Lijnbaan. Als jongetje speelde ik weleens mee, ik kende alle liedjes. Ze zijn van de generatie van Het Goede Doel en Doe Maar. Toen de nederpop in 1984 ineens uit was, zijn de Stroopwafels gewoon blijven spelen, ook bij mensen thuis en op bruiloften. Dat doen ze nog steeds. Mijn vader is net 66 geworden - de jongste van het stel. Er is geen nog actieve band in Nederland die zo vaak heeft opgetreden: zevenduizend keer in veertig jaar.

Het mooie is dat mijn vader altijd heeft kunnen leven van zijn muziek. Hij geeft zelf zijn platen uit, de kosten zijn bewust laag gehouden. Hij doet wat hij leuk vindt en trekt zich nergens iets van aan. Hij is een halve autist. Wat anderen van hem vinden deert hem niet. Zijn autonomie bewonder ik het meest.

Mijn boek is een liefdevol vader-zoonportret, al staan er ook dissonanten in. Maar die negatieve verhalen die ik hoorde van collega’s hebben mijn beeld van hem juist completer en rijker gemaakt. En ook dat van mezelf, want ik lijk erg op hem.”

Merlijn Kerkhof (1986) is schrijver en muziekredacteur van de Volkskrant. ‘Oude Maasweg kwart voor drie. Het verbazingwekkende verhaal van The Amazing Stroopwafels’ is zijn tweede boek, eerder schreef hij ‘Alles begint bij Bach’.

In deze interviewrubriek vraagt de redactie van Trouw aan bekende én minder bekende mensen waar ze over dromen, overdag of ’s nachts.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden