Review

Schieten op toplocaties van Amsterdam

Het vervaardigen van een spannend en volwaardig 3D-computerspel kost al gauw meer dan een miljoen gulden. Te begrotelijk voor een Nederlands software-bedrijf, werd tot nu toe aangenomen, want de afzetmarkt is hier relatief gezien klein. Maar zie, het in Houten gevestigde software-bedrijf Davilex heeft nu de eerste Nederlandse shoot'm-up-game uitgebracht, getiteld 'Amsterdoom'. Of er van dit spel honderdduizend exemplaren à fl49,50 over de toonbank zullen gaan -zoals de makers graag zien- is nog maar de vraag, in ieder geval heeft het door zijn originaliteit alles in zich om een cult-game te worden. Weliswaar is 'Amsterdoom', de titel zegt het al, een kloon van de klassieker 'Doom', maar het gedwaal door anonieme, lugubere krochten heeft plaatsgemaakt voor verrassende en enerverende bezoeken aan enkele hotspots van de hoofdstad van Nederland: De Dam, het Centraal Station, de Wallen, het Rijksmuseum en Schiphol.

Het spel vangt aan met een fraai en geestig introductiefilmpje. Reporters van GNN en de BBE melden dat in Amsterdam vijf ruimteschepen van een agressief buitenaards ras zijn geland. Na evacuatie van alle inwoners (inclusief honden, katten en kanaries) leggen de vijandige aliens een ondoordringbaar elektromagnetisch veld rond de stad en vestigen op de nationale luchthaven hun hoofdkwartier. Met de bouw van een chemisch fabriek aldaar beogen deze zogenoemde Gr¿bbers de aarde van een geheel nieuwe dampkring te voorzien, zonder zuurstof wel te verstaan. Dus, zoals secretaris-generaal Kofi Annan van de Verenigde Naties het op dramatische wijze verwoordt: 'This time it's them or us, and it better be us!'

Driekwart van de energievoorziening op aarde wordt aangewend om gedurende één seconde een klein gat in het Gr¿bber-schild rondom Amsterdam te forceren, zodat één gewapend persoon naar binnen kan glippen om de mensheid te redden. Op weg naar het hoofdkwartier van de Gr¿bber-chef op Schiphol dienen uiteraard al zijn trawanten uitgeschakeld te worden, en terloops mogen ook het straatmeubilair, de cd-rekjes van de Free Record Shop, de borden met vertrektijden van de NS en Coca-Cola-automaten aan diggelen worden geschoten. Vooral het doeltreffend hanteren van de raketwerper, verderop in het spel, levert spectaculaire beelden op.

De makers van 'Amsterdoom' hebben enige verrassende grapjes in het spel ingebouwd. Zo hebben alle lege bussen voor het Centraal Station zonder uitzondering één bestemming: het tamelijk onbeduidende Osdorp. Voorts blijken bij een bezoek aan een pier van de luchthaven de rolpaden zowaar te functioneren, en wie zich altijd al afvroeg waarvandaan in de bagagehal de koffers op de lopende band verschijnen, krijgt voor het eerst in zijn leven een kijkje achter de schermen. Daarvóór is reeds onder meer het wassenbeeldenmuseum Madame Tussaud aangedaan, waar onder anderen Ruud uit het Big Brother-huis staat opgesteld, compleet met anti-bont T-shirt. Kom daar maar eens om in het echte museum!

Madame Tussaud heet in het spel overigens 'Madame Tuzoo', in verband met copyright, en tijdens de tocht over de Wallen doe je niet Yab Yum maar de seksclub Yam Yam aan. Hoewel de oprichter van software-bedrijf Davilex een zoon van Miep Brons is, valt er op de Wallen geen onvertogen filmpje te zien en achter de ramen zijn geen prostituees te bekennen, want die zijn uiteraard in verband met de Gr¿bber-bezetting allang geëvacueerd, evenals de meisjes van plezier van club Yam Yam. De product-manager van Davilex, E. van Meerendonk, haast zich trouwens te melden dat 'Amsterdoom' een spel voor het gehele gezin is: ,,Er wordt niet op mensen geschoten, er vloeit geen bloed zoals in sommige andere spellen van dit soort. Dat een paar Gr¿bbers voor het Centraal Station een pet van de dienst parkeerbeheer dragen, is slechts een geintje dat nog geen twintig seconden duurt.'

Hoewel over het laatste enige ophef in de media ontstond (zie elders op deze pagina), zou je 'Amsterdoom' zelfs braaf kunnen noemen: geen grapjes bijvoorbeeld tijdens de tocht door het mooi weergegeven Paleis op de Dam, want het koningshuis ligt nu eenmaal gevoelig. Er hangt dus geen staatsieportret van het kersverse koninklijk paar Willem-Alexander en Máxima, alleen de 'Nachtwacht' in het Rijksmuseum mag tijdens het gevecht met de Gr¿bbers sneuvelen.

Volgt uiteindelijk de apotheose: de afrekening met de Gr¿bber-chef die uitzonderlijk taai blijkt te zijn. Is hij eenmaal overwonnen, dan kan elke Amsterdammer (wat heet, de gehele wereld!) weer opgelucht ademhalen.

Stuitend...

Reeds voordat het nieuwe computerspel 'Amsterdoom' in de winkels lag, haalde het spel de publiciteit, tot in Nova toe. De directeur van de Amsterdamse dienst Stadstoezicht, A. Jansen, kwalificeerde 'Amsterdoom' bij voorbaat als een 'walgelijk' spel, omdat enkele overhoop te schieten aliens (Gr¿bbers) getuige hun hoofddeksels de dienst parkeerwacht hebben overgenomen. Jansen kondigde in Het Parool zelfs aan juridische actie te ondernemen als het spel tot agressie in real life mocht leiden: ,,Als onze parkeerwachters op straat last krijgen, zullen we zeker de gemeente-advocaat naar deze zaak laten kijken. Er is al genoeg agressie tegen parkeerwachters en als we merken dat die toeneemt, zullen we stappen ondernemen.' Software-bedrijf Davilex bood Jansen vervolgens een exemplaar van 'Amsterdoom' en nog eens zeshonderd stuks voor al zijn medewerkers aan. Is dat aanbod van de spelletjesmakers inmiddels aanvaard?

Jansen: ,,Ik heb niets van ze nodig. Nee, ik heb het spel niet gezien en wil het ook niet zien. Het is stuitend. Het is ook niet grappig. Dat moet je niet doen, beroepsgroepen in zo'n spel gebruiken, hoe ze ook worden voorgesteld. Hetzelfde geldt voor nationaliteiten. Straks wordt het nog schieten op Belgen!'

...of leuk?

Directeur K. Klesman van het wassenbeeldenmuseum Madame Tussaud, dat in afgeslankte vorm in 'Amsterdoom' is opgenomen, heeft het spel wél gezien. Vooraf liet hij weten het niet zo te hebben op shoot'm-up-games, ze liever uit huis te weren. Zijn oordeel na het zien van 'Amsterdoom': ,,Erg leuk spel. Ik heb het met mijn zoon van veertien gespeeld. Het is grappig bedacht en redelijk goed uitgevoerd. Het leukste van het spel is de herkenbaarheid van de plekken die je in het virtuele Amsterdam bezoekt. Delen van ons museum zijn authentiek weergegeven: de wand met handen, het ronde raam met uitzicht op de Dam. Helaas staan er een paar kisten voor, je moet hoog springen om iets te zien. En aan de herkenbaarheid van de wassen beelden zou ook nog iets moeten gebeuren.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden