Rouwen op z'n Amerikaans

Het mag dan vreemd of overdreven worden gevonden zoals heel Amerika afgelopen weekeinde van z'n stuk raakte van de toen al gevreesde dood van John-John Kennedy, maar ook op de redacties van de Nederlandse weekbladen heeft men niet alleen maar de schouders opgehaald bij dit nieuws. Het is geen Diana-toestand geworden, maar behalve De Groene Amsterdammer hebben alle andere opiniebladen toch een paar pagina's uitgeruimd voor de zoon van.

Ruud Verdonck

De Groene schampert alleen wat over de wijze waarop de dagbladen in Nederland zich nog eens op de Kennedy's hebben gestort. Geen detail bleef onbesproken en de veranderende maatschappij tekende zich langs de lijnen die Noel Gabler in 'Life the movie' beschreef: 'Een beroemdheid zijn wordt algemeen beschouwd als de meest verheven staat van het menselijk bestaan'. (Martin Simek in De Groene: 'Je kunt nog beter Lul heten dan Kennedy, gezien de pech die die naam aantrekt').

Nee, daar doet De Groene niet aan mee. Dat blad heeft deze week Hillary Clinton groot op de cover staan. En verdraaid, al lezende resteert ook daar slechts de conclusie: beroemdheid als hoogste staat van menselijk geluk.

Hervormd Nederland had z'n correspondent in de VS meteen naar het vliegveldje in New Jersey gezonden, zodat die kon noteren: ,,Zaterdagochtend is het toch nog vrij stil op het kleine vliegveldje in New Jersey vlakbij New York.'' Het verhaal wint enorm aan kwaliteit indien men het met dichtgeknepen neus hardop voorleest, erop lettend dat de klemtonen op de meest vreemde plaatsen worden gelegd. En dan tot slot: Anton Foek, HN, op een klein vliegveldje in New Jersey.

Ook HP/De Tijd, met op de cover 'De eeuw van Hitchcock', heeft een correspondent in New York aan de slag gehad die op 'een toon die moeilijk anders valt te omschrijven dan een van nationale rouw' John-John gedenkt. Slotalinea: ,,Hij moet als geen ander begrepen hebben wat de glorie is, maar ook wat de gevaren zijn voor wie streeft naar een plaats in de Amerikaanse mythologie. Hoe vaak hij ook verklaarde geen politieke ambities te hebben, zelfs zijn vrienden speculeren nu in de media dat hij op een goede dag het zwaard zou hebben opgenomen om Camelot en de droom van een natie in ere te herstellen. Het was misschien meer een uiting van hoop, maar nu resteert alleen de vraag wat had kunnen zijn.''

Vrij Nederland, met op de cover onder het motto 'Oud - dat zijn de anderen' een blote bejaarde pin up van fotograaf Erwin Olaf, had Rudie Kagie in New York, die van achter zijn raam de rouwende Amerikanen kon volgen. Zijn verhaal gaat vooral over John-John als uitgever van het blad George.

'Het einde van een dynastie' heeft Elsevier op de cover staan als aankondiging van een ruim geïllustreerd verhaal waarin ook al moeite wordt gedaan de Amerikaanse emotie te benaderen.

Slotalinea: ,,'Blijf bij de familie', zei grootvader Joe. Misschien dacht John aan die woorden toen hij, op weg naar zijn familie, zijn vrouw en schoonzus achter zich, met de Piper Saratoga neerstortte in de golven waarin hij zo vaak had gezwommen met zijn zuster, niet ver van het huis van zijn moeder op Martha's Vineyard.''

Maar misschien dacht hij ook wel: wat zou dat knipperende rode lampje toch betekenen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden