Recensie

‘Roma’ is een van de meest bijzondere films van het jaar en een geheide Oscar-kandidaat

De grote en kleine dingen krijgen evenveel ruimte, komedie en tragedie zijn onlosmakelijk verbonden.

Roma
Regie: Alfonso Cuarón
Met Yalitza Aparicio, Nancy García en Marina de Tavira. Vanaf vrijdag te zien op Netflix en in de bioscoop
★★★★★

Een van de meest bijzondere films van het jaar is ‘Roma’. Het Mexicaanse familieportret, waarvoor regisseur Alfonso Cuarón de Gouden Leeuw won in Venetië, is de eerste Netflix-film die een gelijktijdige première beleeft op het streamingplatform en in de bioscoop. Netflix doet dit niet alleen op verzoek van de regisseur, die zoals velen vindt dat de film thuishoort op het grote doek, maar ook omdat een bioscooproulement een vereiste is om voor de Oscars in aanmerking te komen. Als de voortekenen niet bedriegen, is Roma hard op weg om die slag te slaan. De film werd afgelopen week zowel door filmcritici in New York als in Los Angeles, dus van de Amerikaanse oostkust tot de westkust, uitgeroepen tot de beste film van het jaar.

Ook gaat Roma op voor drie Golden Globes: beste buitenlandse film, regie en scenario. Het is nog even wachten op de Oscarnominaties maar met zo veel wind in de rug gaat Cuarón, geliefd vanwege zijn eerdere Oscarsucces ‘Gravity’, ongetwijfeld hoge ogen gooien Het gaat allemaal om een kindermeisje. Cleo heet ze, en ze wordt gespeeld door het 25-jarige natuurtalent Yalitza Aparicio die voor het eerst voor de camera staat. Via Cleo blikt Cuarón terug op zijn eigen kindertijd in de wijk Colonia Roma in Mexico-Stad. De film is een hommage aan de vrouwen die het artsengezin begin jaren zeventig draaiende hielden. Zijn moeder en grootmoeder, maar vooral het kindermeisje annex dienstmeisje. Cleo wast, kookt, dweilt en zorgt voor de vier kinderen. Achter het huis heeft ze een klein optrekje waar ze slaapt met het tweede dienstmeisje Adela. Soms gaan ze samen uit, naar het park of de bioscoop, om er te flirten met jongens. Maar de kern van haar leven is de zorg voor het middenklassegezin. Zonder haar en al die andere dienstmeisjes zou het hele systeem instorten.

Bloedbad

Ongelooflijk mooi is het levendige, intieme portret dat Cuarón oproept van zijn eigen kindertijd. Hij doet dat in betoverend zwart-wit en in een stijl die lijkt te bestaan uit herinneringen die opdoemen en weer vervagen. Het verhaal is verankerd in de sociale en economische contrasten in Mexico in de jaren 70.

Via Cleo’s blik zie je een studentenopstand ontaarden in het Corpus Christi-bloedbad. Een door de regering gesteunde paramilitaire groep vermoordt bijna honderdtwintig mensen. Onder de militairen ontwaart Cleo tot haar grote schrik haar vriend, de vader van haar ongeboren kind. Het persoonlijke en het politieke versmelten, nooit opzichtig, altijd blijft Cuarón bij Cleo. Het drama bevindt zich steeds om de hoek, of het nu om een opstand of aardbeving gaat of gewoon een dagje aan zee waar Cleo tijdens een reddingsactie bijna haar eigen leven offert. Het is hartverscheurend, omdat de grote en kleine dingen evenveel ruimte krijgen, en omdat komedie en tragedie onlosmakelijk verbonden zijn. De hond die op het plaatsje kakt. De afwezige vader in zijn veel te grote auto. Cleo die de kinderen wekt en uit school haalt. De kinderen die wegzakken in haar schoot.

Filmrecensies

Elke week worden de nieuwste films besproken door onze recensenten. U leest de recensies hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden