Zelfgemaakt Sterke drank

Robin Karels en Pascal Peeters stoken hun eigen sterke drank

Robin Karels schenkt The Stillery’s Ouwe in.

Robin Karels en Pascal Peeters leerden elkaar kennen tijdens hun studie microbiologie. Nu stoken ze sterke drank in hun eigen distilleerderij in een loods in Amsterdam.

Uit een grote koperkleurige distilleerketel loopt moutwijn in een emmer. Pascal Peeters (31), van oorsprong microbioloog en inmiddels ‘Master Distiller’, stopt even kort zijn wijsvinger eronder. Hij likt aan zijn vingertop en knikt goedkeurend. De moutwijn is goed op smaak, straks gaan er jeneverbessen bij, en nog wat anijs en maanzaad. De jenever in wording kan daarna voor een paar maanden op vat. Peeters wijst naar de houten vaten in de verder steriele witte ruimte. Welkom bij The Stillery, een ouderwetse distilleerderij in een nieuw, tamelijk hip, jasje.

“Dit was de droom. Dit was wat we het liefste wilden”, vertelt Robin Karels (32), mede-oprichter van The Stillery én de vroegere studiegenoot van Peeters. Sinds een aantal maanden huist de distilleerderij in een grote loods op een industrieterrein in Amsterdam. Met metershoge zilverkleurige ketels voor het gisten van het graan en met professionele distilleerketels waarin zowel wodka, als jenever en gin worden gedestilleerd. Voor de ‘gistketels’ liggen zakken graan gestapeld. In stellingkasten staan tientallen soorten tincturen en -destillaten in glazen potten: salie, roze peper, sumak, mandarijn en lapsang. “We hebben hier ons eigen laboratorium gebouwd”, grapt Peeters. “Wat hier gebeurt is écht, het wordt hier gemaakt”, zegt Karels trots. Hij licht toe: veel merken maken gebruik van voorgeproduceerde alcohol, door een andere partij. Dat wilden deze mannen anders doen. Juist het plezier dat ze beleven aan het zelf maken van de alcohol is een van de redenen dat ze dit doen.

Tien jaar geleden begon voor Pascal Peeters het avontuur. Hij was als student aan het distilleren geslagen. Met een zelf in elkaar geknutseld apparaatje. Als microbioloog in spe was hij mateloos geïnteresseerd in de processen van fermentatie en destillatie. Zijn eerste drank was niet te drinken. Maar hoe meer hij experimenteerde met verschillende graansoorten en gistingstemperaturen, hoe beter zijn zelfgebrouwen wodka werd. Peeters: “Op een gegeven moment was ik de wodka-leverancier van mijn hele studentenhuis.”

Aanklooien

Toen Robin Karels voor het eerst de zelfgestookte wodka van zijn vriend proefde was hij onder de indruk. Hij kocht een aantal flessen om cadeau te doen aan vrienden. De positieve reacties brachten hem op een idee. Karels: “In het vervolg maakte Pascal het, en nam ik het af.” Dat ging een tijdje zo door. Tot een festival interesse in het product toonde: “Toen was het voorbij met zomaar wat aanklooien”, aldus Peeters.

De bel gaat. Pascal Peeters rent op zijn werklaarzen naar de deur om open te doen. Daar staat een vrachtwagen met vier volle containers gevuld met druivenpulp. Karels: “Die krijgen we van vrienden. Zij importeren druiven uit Zuid-Europa, hier maken ze er wijn van. De schillen krijgen wij.” Peeters destilleert de schillen nog een keer om er een soort grappa van te maken. Zo is de cirkel rond, lacht Karels. “Het is onze ambitie om een groene destilleerderij te zijn.” Peeters trekt intussen een van de containers open. De fermentatielucht maakt dat hij de container snel dichtgooit. Peeters roept geruststellend: “Onder die eerste laag zitten heerlijke druivenschillen. Ik kan me er nu al op verheugen om die te destilleren.”

Meer info: the-stillery.nl

In de rubriek Zelfgemaakt vertellen mensen hoe ze van hun ambacht hun beroep gemaakt hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden