RecensieRitratto

‘Ritratto’ is een bijzonder geslaagde, meeslepende en tot nadenken stemmende opera

Uit ‘Ritratto’.Beeld Sanne Peper

Opera
De Nationale Opera
‘Ritratto’
★★★★★

Eindelijk, eindelijk stonden ze dan tegenover hen op wie ze zeven maanden hadden moeten wachten. De zangers in Willem Jeths’ opera ‘Ritratto’ konden na de bruut afgebroken wereldpremière op 13 maart hun publiek op woensdagavond in de ogen kijken, en het zo verdiende ­applaus over zich heen laten komen.

Het moet als een tergend lang uitgesteld warm bad hebben gevoeld, ook al kwam het applaus van slechts 250 aanwezigen. Dat geringe aantal bezoekers gaf de ­wereldpremière nauwelijks glans, er was weinig feestelijks aan.

Maar in ieder geval was er dan toch nog een heuse wereldpremière, en die maakte nog duidelijker dat Ritratto een bijzonder geslaagd, meeslepend en tot nadenken stemmend werk is. Dat wisten we al na het zien van de videoregistratie die in maart werd uitgezonden en inmiddels door zo’n 76.000 mensen wereldwijd is bekeken.  

Maar live ervaar je pas ten volle de schoonheid van deze opera. Zo’n opera waarin alle elementen samenkomen om er iets groots van te maken. De superieure muziek van Jeths op de eerste plaats, maar ook het fantastische libretto van Frank Siera, de schitterende kostuums van Jan Taminiau, het fascinerende decor van Marc Warning, de uitgekiende regie van Marcel Sijm, het fraaie licht van Alex Brok en de slimme choreografie van Zino Ainsley Schat.

Zij maakten het bouwwerk waarin de zangers konden gloriëren, begeleid door een zinderend spelend Residentie Orkest onder leiding van Geoffrey Paterson.

Koude rillingen

Het slotbeeld zorgde na anderhalf uur voor koude rillingen, omdat het zo huiveringwekkend mooi was. ‘Fantasia e verità’ (fantasie en waarheid) zijn de laatste woorden die gezongen worden. Heeft ­levend kunstwerk Luisa Casati werkelijk haar ogen uitgestoken zodat het portret (ritratto) dat Romaine Brooks van haar schildert nog levensechter wordt?

Librettist Siera strooit met citaten, van Beyoncé tot Nietzsche, en Jeths volgt dat spoor met ongegeneerd jatwerk uit partituren van Ravel, Puccini, Wagner en Strauss.

Het huiveringwekkend mooie slotbeeld van ‘Ritratto’.Beeld Sanne Peper

Het geeft de historische personages, samengekomen voor een feest bij Casati in haar Venetiaanse paleis kleur, kadering en karakter. Jeths houdt de partituur mooi bij elkaar door de strakke openingsakkoorden steeds te laten terugkeren, evenals Casati’s aria ‘Life knocks me out’, de pucciniaanse klarinet, of de gillende klanken van de flexatone.

Natuurlijk is Puccini’s beroemde aria ‘Vissi d’arte’ (Ik heb geleefd voor de kunst) bij een opera over een levend kunstwerk heel dichtbij. 

Verity Wingate is vocaal en theatraal een adembenemende Luisa. Haar tegenspelers Polly Leech (Brooks), Martin Mkhize (Garbi) en Paride Cataldo (D’Annunzio) zijn ook uitstekend, evenals alle andere zangers in koor en kleinere rollen. Mooi dat zij allen ervoor gezorgd hebben dat Jeths trots kan zijn op zijn uitzonderlijke, zeven maanden oude baby.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden