Reggae is nu werelderfgoed, net als half België

Een muurschildering van Bob Marley in Kingston. Beeld AFP

Reggae, Koreaans worstelen, en lawinemanagement. De jaarlijkse vergadering van de Unesco leverde weer tientallen nieuwe aanwinsten op voor de lijst met immaterieel erfgoed.

Dat Noord- en Zuid-Korea nogal worstelen met de geopolitieke situatie op hun schiereiland, dat is bekend. En over dat gegéven zijn ze het in ieder geval eens. De jaarlijkse vergadering van de Unesco accepteerde donderdag een opmerkelijke gezamenlijke nominatie van de beide Korea’s voor de lijst met immaterieel werelderfgoed: traditioneel Koreaans worstelen.

De meeste aandacht ging echter naar de succesvolle voordracht van Jamaica: reggae. De afgevaardigden dansten na de acceptatie op Bob Marleys ‘One Love’. Ze hadden ook de Zambiaanse Mooba-dans kunnen doen, want ook die werd, samen met nog bijna veertig culturele gebruiken, toegevoegd aan de lijst. Die bestaat nu tien jaar bestaat en er staan ruim vijfhonderd elementen op.

Willekeur

Wie zijn ogen over die nieuwe aanwinsten laat gaan, ontkomt niet aan de indruk van een zekere willekeur. Waarom werd risicomanagement bij lawines in Oostenrijk en Zwitserland dit jaar wel bijgeschreven als een unieke culturele prestatie der mensheid en, zeg, strooien bij gladheid in Nederland niet? Je moet maar net voorgedragen worden. Nederland is vrij terughoudend in voordrachten. Alleen het beroep molenaar staat op de lijst. 

Nee, dan de Belgen. Die nomineren alles wat los en vast zit: de nationale biercultuur, garnaalvissen te paard, het carnaval van Binche, valkenieren, enzovoort: half België blijkt werelderfgoed.

Dat klinkt allemaal leuk, maar over al die gebruiken dienen wel periodieke voortgangsrapportages te worden afgeleverd. Als ze uitgedanst zijn, mogen de Jamaicaanse afgevaardigden dus nadenken over een wettelijk kader waarbinnen proactieve stappen kunnen worden geïmplementeerd ter regulering van het reggaebehoud.

Lees ook:

‘Maak van het Limburgse heuvellandschap Werelderfgoed’

Gemeenten in het zuiden van de provincie Limburg willen het glooiende landschap op de Werelderfgoedlijst.

Het oer-Hollandse molenaarsvak is cultureel erfgoed

Dat Nederland en molens - materieel erfgoed - bij elkaar horen, weet men overal ter wereld. ‘Maar zonder molenaar draait de molen niet.’ Dus staat het beroep nu op de Unesco-lijst voor immaterieel erfgoed.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden