Review

Reggae in de regen

Op de tiende editie van het Lowlands Festival konden een slordige 60.000 mensen drie dagen lang genieten van regen, theater, cabaret, dans, literatuur, film en strips. Maar toch vooral van de muziek.

BIDDINGHUIZEN - Na drie dagen beginnen het slechte weer, de vermoeidheid en de enorme mensenmassa hun tol te eisen Bij de ingang van het festivalterrein staat een meisje. De tranen prikken, ze laat ze gaan. Huilend schreeuwt ze naar haar vriendin: ,,Ik mag mijn deo niet meenemen!'' Te gevaarlijk zo'n spuitbusje, want daarmee kan een steekvlam gemaakt worden. Ook allerhande flesjes en blikjes mogen niet mee, maar kunnen wel worden overgeschonken in een grote plastic beker.

Eenmaal binnen is het aanbod groot, overweldigend bijna. Als je de Vliegende Panters wilt zien, mis je de Theatercompagnie, als je naar Dood Paard gaat, kun je niet naar Dolf Jansen. En dat is alleen nog maar het theateraanbod.

Dat aanbod is de afgelopen jaren een steeds grotere rol gaan spelen in de programmering van het popfestival. Lowlands is daarmee een totaalfestival geworden, waar zowel grote als kleinere namen uit de theaterwereld langs komen.

Niks Uitmarkt, cabaretier Klaas van der Eerden staat liever op Lowlands. Hier speelt hij zijn allerlaatste voorstelling van 'Extreem'. Het publiek gedraagt zich anders dan in het theater. Voor aanvang scandeert het al luidkeels: 'Klaassie, Klaassie'. Van der Eerden: ,,Ze roepen veel sneller van alles. Daar moet je meteen op reageren, anders nemen ze de macht over. Dat onverwachte is eng; ik heb al een dag diarree, dat heb ik een jaar niet gehad. Maar als je die zaal meekrijgt... geweldig.''

Van der Eerden koos er bewust voor om met oud materiaal te komen: ,,Daarvan weet ik dat het goed werkt, omdat er veel muziek inzit.'' Zo verstaat Van der Eerden als enige cabaretier de kunst van het tegelijkertijd beatboxen en dwarsfluit spelen: 'Dwarsfluit rules!'

Iemand die nog nooit een jaar Lowlands heeft overgeslagen, is Dolf Jansen. Hij leeft op bij de rommelige sfeer die in de tent heerst. Het publiek mag onderwerpen roepen en de hogesnelheidscabaretier maakt er meteen een grap over. Jansen is zichtbaar in zijn element.

Wie vroeg uit de veren was, kon naar het Tivoli Writers Block. Initiatiefnemer Jack Nouws verzamelde een bonte stoet literatoren om zich heen en liet daarmee zien dat literatuur ook cool kan zijn. Alleen al de manier waarop hij de mensen in de zaal aanspreekt - ,,Dag Paradijsvogeltjes van me'' - is een reden om erbij te zijn.

In het onderdeel 'Beeldspraak' wordt tekst aan beeld gekoppeld en andersom. Terwijl dichter Tsead Bruinja een verhaal in het Fries rapt over een grafdelver, lijkt het of hij ronddoolt in de gewelven van een gigantisch kasteel. Prachtig gedaan.

Dan zijn de dichters van de Poetry Slam aan de beurt; in twee keer twee minuten strijden zij om de gunst van hun gehoor. De applausmeter maakt uit welke dichter vandaag het beste is. In een spannende eindstrijd wint Erik Jan Harmens van Tjitske Jansen.

Snel door naar de Stripshow, die heel wat degelijker is dan de titel doet vermoeden. Drie striptekenaars doen iets van hun werkwijze uit de doeken. Althans, dat is de bedoeling, maar veel verder dan het laten zien van cartoons komen ze niet. Dat werkt misschien goed bij de korte stripjes van Peter de Wit (Sigmund) en Jean-Marc van Tol (Fokke en Sukke), maar niet bij Gerrie Hondius, die hele verhalen probeert over te brengen. Wel geleerd wat een 'patsboem' is: een strip in twee plaatjes, voorzet en afmaker.

Op de eerste avond weet bezoeker Herman het al: het wordt minder dan vorig jaar. De muziekoptredens zijn hem niet verrassend genoeg. Aangezien zijn favoriet Underworld een van de afsluiters van het festival is, moet hij nog even geduld hebben.

Herman zou ook wel graag naar iets uit het theateraanbod gaan, maar, zo verwoordt hij de klacht van velen: ,,Leuk dat het er is hoor, maar je komt er nooit in. Je moet zo verschrikkelijk lang wachten.'' En als je dan eenmaal binnen bent en buiten de regen klettert, is de verleiding om de hele dag onderdak te zijn, heel aantrekkelijk. Of zoals Dolf Jansen zegt: ,,Ik zou blijven zitten man, het giet! Ik ga wel drie uur door, dat is geen probleem.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden