recensie

Red Hot Chili Peppers sluiten eerste dag Pinkpop moeizaam af

Anthony Kiedis (r) en Flea tijdens hun optreden op Pinkpop. Beeld anp kippa

Het was chaotisch en rommelig, maar op de juiste momenten hervonden de Red Hot Chili Peppers hun perfecte harmonie. Zo sloten de funkrockveteranen gisteravond de eerste dag van popfestival Pinkpop in Landgraaf af. Hun ongepolijste rockshow smaakte aan het eind van een dag met opvallend veel voorgekookte radiopop stiekem best lekker, maar tegelijkertijd viel het optreden van deze eerste hoofdact op Pinkpop toch ergens een beetje tegen.

Dat lag in elk geval niet aan de inzet van bassist Flea, die anderhalf uur lang onophoudelijk schuimbekkend zijn basgitaar geselde. Noch kwam het door het enthousiasme van gitarist Josh Klinghoffer, met 36 jaar het jonge broekie tussen de vijftigers uit Californië. Maar zeker gedurende het eerste gedeelte van de set zat zanger Anthony Kiedis zich nogal plichtmatig door zijn eigen materiaal heen te werken.

Maar: wat een reeks hits heeft die band toch verzameld in de afgelopen dertig jaar. Dat is precies waarom je zo'n band een Pinkpop-dag wilt laten afsluiten. Als je kunt beginnen met een knaller als 'Can't Stop', is het publiek na 'Dani California' zeker warm. Dan 'Scar Tissue': prachtnummer. Genoeg om weg te komen met wat vulling, genoeg om een oud pareltje als het fenomenaal hard gespeelde 'Nobody Weird Like Me' tussen te stoppen, genoeg om de nieuwe en nog grotendeels onbekende singles van het volgende week te verschijnen album 'The Getaway' te kunnen spelen. Helaas ontbrak evergreen 'Under the Bridge' - wel was daar 'By The Way' als setafsluiter. Als toegift stuurden de Peppers het publiek met 'Give it Away' de nacht in.

Chaotisch rommeltje
Toch ontbrak er iets. Het lukte de band niet helemaal het publiek mee te krijgen in hun vervoering. Anthony Kiedis zong goed, daar lag het niet aan, maar hij liet het aan zijn rondspringende bandleden over om de kar te trekken. Flea is een bijzonder bassist, maar hij nam wel erg veel gelegenheid om te laten zien wat hij allemaal wel niet kan, met net iets te veel gepiel, leukdoenerij en overbodige solo's tussendoor.

Gitarist Klinghoffer kon natuurlijk niet achterblijven, en meer dan eens waren ze tijdens de nummers muzikaal tegen elkaar op aan het boksen. Dat kwam de kwaliteit - en het geluid op het veld - niet ten goede. Af en toe ontspoorden de snaren-Peppers in een chaotisch rommeltje. En wanneer die twee zich verloren in hun enthousiasme, kon frontman Kiedis alleen maar toekijken.

Gelukkig waren er momenten dat de bandleden elkaar weer vonden - zoals op ballade 'Californication', tegen het eind van de set, zo'n nummer waarop gitaar en bas elkaar naadloos aanvullen zoals alleen de Red Hot Chili Peppers dat kunnen.

Overgecontroleerd
De chaos hervond zijn controle, en dat aan het eind van een dag die bij vlagen overgecontroleerd was met acts als Bastille, James Bay (goede Credence-cover met 'Proud Mary', dat wel!), Years & Years en Lukas Graham. Het grootste feestje van de dag was er zonder twijfel bij de stuiterdance van Major Lazer, waarbij het machismo van producer Diplo zonder moeite Pinkpop aan het springen kreeg. Uitschieter van de dag was Gary Clarke Jr. met een onvervalst potje rauwe bluesrock, en de opvallendste band van de dag was One OK Rock. Geblondeerde emo-core uit Japan. Ze schijnen daar héél groot te zijn, maar waarom ze dan in Landgraaf moesten spelen? Het soort boeking die je alleen op Pinkpop tegenkomt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden