Beeld uit de documentaire 'Gewoon Boef'.

InterviewRapper Boef

Rapper Boef: ‘Ik had liever de reputatie van knuffelalgerijn. Maar heel eerlijk: dat verkoopt minder’

Beeld uit de documentaire 'Gewoon Boef'.Beeld Olivier Garcia

Rapper Boef heeft tien nummer 1-hits, maar is ook controversieel. Een nieuwe Videolanddocumentaire toont zijn zachtere kant en de moeilijke jeugd die hem vormde. Wie is de man achter de ophef?

 Als de deurbel gaat, grijpt Sofiane Boussaadia naar zijn telefoon. “Ik maak even de poort open.” Trots vertelt de 27-jarige rapper, beter bekend als Boef, wat hij allemaal mobiel kan bedienen. “De lichten, de poorten, alles. Dit is 2020, bro.” Boussaadia geeft een rondleiding door zijn villa. Van de donkeren marmeren vloer in de hal, tot de thuisbioscoop, tot de enorme spiegel c.q. televisie aan de wand van zijn bar – “zodat ik met vrienden naar een wedstrijd kan kijken”. Voor hem is het ook nieuw: hij verhuisde hiernaartoe op zijn verjaardag, 28 februari.

“Ik zocht eerst iets in de buurt van Alkmaar waar ik vandaan kom. Maar toen puntje bij paaltje kwam, twijfelde ik.” Zijn manager Breghje Kommers wees hem op Almere, waar zij zelf woont met haar man Ali (B) Bouali en hun drie kinderen. In Boefs keuken ligt de teddybeer van hun jongste zoon, en ook de trampoline in de tuin is daar voor Kommers’ kinderen neergezet.

Wennen aan Almere was makkelijk. “Ik ben in mijn jeugd zo vaak verhuisd dat ik me nooit erg hecht aan een plek.” De Frans-Algerijnse artiest werd geboren in Parijs. Zijn moeder had een heroïneverslaving en zijn vader ging naar de gevangenis vanwege een bankoverval. Op zijn vierde belandde hij bij een pleeggezin in Nederland.

“Mijn pleegvader reisde veel omdat hij werkte op booreilanden. Mijn pleegmoeder kwam uit Schotland.” Met hen woonde hij in Schotland, Polen en Tsjechië, vertelt hij in de vandaag verschenen Videolanddocumentaire ‘Gewoon Boef’. “Uiteindelijk kwamen we terug naar Nederland. Maar toen ik acht was scheidden mijn pleegouders, en een week later zat ik met haar op een vliegtuig naar Texas.”

Al dat verhuizen vormde de jonge Boef. “De eerste paar keer was het moeilijk. Je wordt steeds van een vriendengroep weggetrokken. Op een gegeven moment bouw je een schild om je heen omdat je niet meer die pijn wil voelen. Je gaat er rekening mee houden: dit is allemaal tijdelijk.”

‘Ik voelde me genaaid’

Later kreeg zijn pleegmoeder in Nederland een nieuwe vriend. “Ik moest stenen stapelen voor zijn bouwbedrijf. Maar ik was elf en had een andere visie: ik had talent met voetbal. Net in de fase waarin ik werd gezien door profclubs, verhuisden we weer. Het ergste was dat hij me toen beloofde: als we eenmaal daar wonen, breng ik je iedere dag naar de training. Zodra we er woonden wees hij naar een sportclub tegenover het huis: ga daar lekker voetballen. Ik voelde me genaaid, kreeg ruzie met hem en vertrok uiteindelijk naar mijn pleegvader in Alkmaar.”

In zijn puberteit raakte Boef verwikkeld in het leven ‘op de straat’. Hij werd twee keer veroordeeld tot celstraf wegens afpersing en diefstal met geweld. Hij zat in de gevangenis toen zijn pleegmoeder terminaal ziek werd, maar kreeg verlof om afscheid te nemen. “Toen mijn moeder op haar sterfbed lag met kanker, zei ze ‘Soof, maak alsjeblieft wat van je leven’. Toen ik terugging naar de gevangenis is dat me bij­gebleven. Drie jaar later brak ik door.”

Niet faam, maar rijkdom was het doel. “Ik dacht: als mijn pleegvader nu doodgaat, ben ik letterlijk in m’n eentje. Wie helpt mij dan? Als ik geld heb, kan ik mijn eigen huis kopen, mijn eigen auto, dan kan ik eten.”

Maar muziek stond daar los van. “Er was in die tijd geen geld met rap te verdienen.” Hij leerde hiphop kennen als uitlaatklep. “Toen ik veertien was luisterde ik veel naar Kempi. Ik voelde zijn pijn in de muziek, en vond het bijzonder dat een straatjongen zo mooi kon klinken. Maar lyricaal vind ik Fresku de beste rapper die Nederland ooit heeft gekend. Door hem ging ik me focussen op punchlines.” Punchlines zijn woordspelingen en andere uitsmijters. In zijn grootste hit ‘Habiba’ zingt Boef bijvoorbeeld ‘Ik moest zo vaak rennen van de police man, maar nu ben ik verzekerd ik heb polis man.’

Toch noemt hij Fresku niet de beste artiest. “Dat is een breder begrip. Je moet alle factoren hebben om een A-artiest te zijn. Charisma, maar ook mensenkennis. Je moet weten wat mensen willen, waar vraag naar is, en dat leveren. Mijn fans zijn klanten, en de klant is koning. Het gaat niet altijd om wat ík leuk vind.”

Beeld Olivier Garcia

Wat vindt Boefs fanbase leuk? “Dat ik het beeld van de straat breng. Vroeger ging bijna elk liedje daarover.” Zo rapt hij op een vroege hit: ‘Elke wijk, die heeft Mo de dealer. Ik ben op cocaïne, ik moet m’n brood verdienen.’ Sindsdien is er wel wat veranderd. “Ik heb het best goed voor elkaar gekregen. Ik kan niet meer rappen dat ik geen geld heb.”

Veel Boef-fans zijn kinderen. Bij evenementen geeft hij hen als eerste aandacht. “Voor mij is het tien seconden van m’n tijd, maar voor een kind is het heel wat. Ik herinner me het euforische gevoel wanneer ik vroeger een handtekening kreeg van een profvoetballer.” Hij is zich ook steeds bewuster van zijn voorbeeldfunctie. Toch rapt hij over seks en geweld, en gebruikt hij in de documentaire lachgas.

Maar hoewel hij destructief gedrag laat zien, wil hij het niet verheerlijken. Over rappers die dat wél doen, is hij kritisch. “Ik wil straks kinderen, en ik wil niet dat zij gaan luisteren naar muziek die zegt dat ze een groot mes bij zich moeten hebben en iedereen moeten steken die ze tegenkomen op straat. Dat is ook niet waar de straat voor staat. We komen uit armoedige wijken. Veel jongens en meisjes zien geen uitweg en gaan daarom de criminaliteit in. Maar uiteindelijk moet het doel daarvan wel een betere toekomst zijn.”

Boef werd echter vooral controversieel vanwege uitspraken buiten zijn liedjes. Zoals vlogs waarin hij politieagenten beledigde. “Ik was 22 en kwam uit een buurt waar veel spanning heerst tussen jongeren en politie. Ik had geen houvast, geen poot om op te staan. Toen ik bekend werd, gebruikte ik mijn camera als wapen. Elke keer dat ik werd aangehouden dacht ik kijk, nu kan heel Nederland zien hoe ik word behandeld. Maar ik draafde door. Het moment dat ik mensen landelijk voor schut zette, was ik geen haar beter dan zij.”

‘Dat was een hele domme opmerking van me’

Heftiger was de commotie toen hij drie vrouwen die hem op nieuwjaarsnacht 2018 een lift gaven, op Snapchat uitmaakte voor ‘kechs’, oftewel hoeren. “Dat was een hele domme en bekrompen opmerking van me. Eerlijk is eerlijk, jongens onder elkaar zeggen weleens dingen. Maar zodra ik zoiets online gooi voor 200 duizend volgers, lijkt het alsof ik dat een goed voorbeeld vind. 

“Eigenlijk had ik de volgende ochtend gelijk door het stof moeten gaan en mijn excuses moeten aanbieden. Maar toen ik wakker werd en op m’n ­telefoon keek, voelde ik me aangevallen. Daardoor had ik het gevoel dat ik mezelf moest verdedigen. Ook al wist ik dat het onzin was, ik zat er te diep in, ik wilde mijn fout niet toegeven.”

Dus hield hij voet bij stuk in een tweede filmpje. “Mensen wilden me boycotten, niet meer draaien op de radio of boeken op festivals. Dat vond ik wel ver gaan. Ik heb het zelf veroorzaakt, maar op een gegeven moment voelde het groter dan Boef. Er was ook een #MeToo-beweging aan de gang. Toen ik op dat moment, met een Arabische achtergrond, besloot even te vertellen dat alle vrouwen die in hun rokjes staan hoeren zijn, waren de rapen gaar.”

“Hij heeft kalifaat-achtige ideeën die hier niet thuishoren”, zei misdaadjournalist Mick van Wely kort daarna bij ­‘Jinek’. In de documentaire schetst ex-verloofde Selma Omari een ander beeld. “Ik heb het gevoel dat hij me heel erg hoog heeft zitten, ook qua respect. Het stigma dat over hem heerst kan niet kloppen, alleen al omdat hij met mij is.”

Knuffelalgerijn

Waarom het negatieve verhaal domineert? “Media zijn ook gewoon een business. Net zoals ik mijn raps probeer te verkopen, moeten media clicks genereren. Vroeger vatte ik het persoonlijk op. Nu ben ik ouder en zie ik de realiteit in. Waarom zie je mensen vallen en bijna hun nek breken in homevideo’s? Omdat we dan lachen. Wij genieten op de een of andere manier van andere mensen die falen, pijn hebben of door het stof gaan.

“Als ik kon kiezen tussen het negatieve beeld dat mensen van mij hebben, of een reputatie als knuffelalgerijn, had ik liever dat laatste. Maar heel eerlijk: dat verkoopt minder.”

Nu kijkt Boussaadia vooruit. “Qua muziek heb ik bijna het maximale bereikt. Ik zie mezelf niet op m’n vijftigste rappen, dan zit ik eerder in vastgoed. Ik heb een mooi huis, en op een gegeven moment wil ik een gezin, dat heb ik heel hoog zitten. Ik hou sowieso niet van alleen zijn. Ik heb twee vrienden die hier altijd slapen. Het huis is ook veel te groot om in je eentje te zitten.”

Toch is hij graag alleen in de tuin. “Eerlijk gezegd is corona het beste dat me in vier jaar tijd is overkomen. Ik werd geleefd: tachtig shows in twee maanden, vliegen met twee tussenstops en bij aankomst gelijk optreden. Ik zag de backstage, het podium, een taxi en een hotel. Ik ontwikkelde een slaapstoornis. Begrijp me niet verkeerd, ik ben echt dankbaar dat ik deze positie heb gekregen. Maar mentaal zat ik tegen het randje van een burn-out aan.

“Nu ik zoveel tijd heb, slaap ik weer lekker. Ik rust uit en werk aan muziek. M’n album is bijna klaar en komt deze zomer online. Ik word nog wel vroeg wakker, maar het lukt me om weer verder te slapen. Normaal grijp ik gelijk naar m’n telefoon om te kijken wat er speelt. Nu ben ik heel chill. Ik ben rustiger geworden.”

Lees ook:

‘Al die Ronnie-Flex-shit, het boeit me niet meer’

Ronnie Flex is een van Nederlands succesvolste rappers. Hij worstelt met het vaderschap, de druk om een nieuw album te maken en zijn wietverslaving. ‘Ik had nooit gedacht dat ik iets belangrijker zou vinden dan muziek.’

‘Ik heb geen masterplan’

Glen Faria schreef Davina Michelle’s monsterhit ‘Duurt te lang’, maar meed zelf jaren de schijnwerpers. Nu heeft de rapper en zanger een nieuwe single, samen met zijn zoon.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden