Recensie

Rammstein verschroeit Pinkpop aan het eind van dag twee

Een fan in het publiek bij Rammstein tijdens de tweede dag van Pinkpop. Beeld anp

Met vlammenwerpers en vuurwerk kregen de Duitse metalveteranen gisteravond Pinkpop op de knieën. Met een loeistrak en overweldigend spektakel sloot Rammstein de tweede festivaldag af, die gaandeweg steeds beter werd. Alsof Pinkpop op gang komt, nu het concert van Sir Paul McCartney nadert. Maar die zal vanavond vermoedelijk niet zo veel showtrucs nodig zal hebben als Rammstein.

Het is verleidelijk om mee te gaan in de militaristische symboliek, bij een bespreking van de Duitse shockrockers. Je vernoemt je band niet voor niets naar een vliegramp. Zo waren er zoeklichten (bij 'Ich Will'), droeg Till Lindemann even een bomgordel (subtiel van hem, tijdens 'Zerstören'), was het voor het publiek lastig om tijdens 'Links-2-3-4' géén ganzenpas in te zetten, en gierde tijdens hoogtepunt 'Du Hast' bij wijze van verrassingsoffensief vuurwerk langs draden over het publiek gespannen, samen met metershoge vlammenwerpers op de twee geluidstenten op de festivalweide.

Bekend trucje op het Rammstein-repertoire was de vlammenwerper-op-gitaarhals, net als het traditionele masker van waarachter Lindemann tegelijkertijd 'Feuerfrei' kon zingen als vuur kon spuwen. Alle showelementen passen haast niet in één recensie - maar het moment dat Till Lindemann zich op één van de reusachtige lichtbakken naar boven liet takelen om een soort melkbus vol vuurspetters over het podium uit te gieten mag niet onvermeld blijven.

Gitaren als kettingzagen
Ook het muzikale recept van Rammstein is al meer dan twintig jaar even simpel als doeltreffend: gitaren als kettingzagen met spookachtige synths ertussen, kalme tussenpozen waarin een barse Till Lindemann zijn oer-Duits declameert, tot het geweld weer in marstempo losbarst. De bandleden zien eruit als mijnwerkers, weggelopen uit een Mad Max-film. Het knetterstrakke geluid van de band is als uit hoogovens gegoten. De drums? Inderdaad, als machinegeweren. Voor muzikale variatie of diepgang moet je niet naar een Rammstein-concert komen. Je kunt hun teksten en muziek lomp, kinderachtig, of obsceen vinden - maar je moet het ze nageven. Het werkt wel - zeker op een festival als Pinkpop. Het is uitgevoerd als één brok - excusez le cliché - Duitse gründlichkeit.

Bekend trucje op het Rammstein-repertoire was de vlammenwerper-op-gitaarhals. Beeld anp

Topavond dus. En dat aan het eind van een dag die best een paar aardige concerten kende. Het Britse synthpopbandje Miamigo was de guitige nieuwkomer van de dag. De Belgische garagerock van The Sore Losers ronkte vies en vettig, jammer dat de zanger niet helemaal bij stem was. Even later sloeg de moeilijke rammel-indie van Parquet Courts helaas dood als een pier in de halflege tent.

Historisch
In diezelfde tent toonde Lucky Fonz III zich een entertainer van formaat, de innemende taalvirtuoos wond het publiek met zijn ontwapende humor eenvoudig om zijn vinger. Op het hoofdpodium vochten James Morrison (overdosis pathos) en Lianne La Havas om de beste stem van de dag (zij won). De Staat mocht door het uitvallen van Ghost op herhaling, en denderde met hetzelfde gemak over het buitenpodium als een dag eerder door de grote tent.

Het concert van Doe Maar op Pinkpop was enigszins historisch - bijna dertig jaar geleden werden ze er nog op rotte tomaten en appelen getrakteerd. Anno 2016 werd hun zoveelste reünieshow met open armen ontvangen op de festivalweide. Prachtig was hoe Joost Belinfante, met tuinbroek en al, een uitgesponnen 'Nederwiet' kwam zingen. Eén groot nostalgisch feest, wat ook wel een beetje past bij de gemiddelde leeftijd van de Pinkpop-bezoeker, die lijkt op te lopen naarmate Sir Paul McCartney bij Landgraaf in de buurt komt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden