Opinie

Plezier hebben ze zelf genoeg. De vraag is nu of ook de toeschouwers van de talentenjacht 'Voor de leeuwen' om Alvy en Juffrouw Roeloo zullen lachen.

,,U verspreidt licht om u heen als een stofzuiger. Kunt u dat volgen? Dat is een beeld. Een literair beeld.” Een boze vinger tikt begeleidend driftig op het kladblok. Diede Zillinger Molenaar (23) schiet even in zijn rol als snobistische schrijver uit het theaterstuk 'Alvy en Juffrouw Roeloo'. Een voorstelling die hij samen met zijn 25-jarige medestudent Stéphanie Asscher zondag op de theaterfinale van de talentenjacht 'Voor de leeuwen' gaat uitvoeren.

,,Ja, ik ben een tiran”, dreigt Zillinger en past zijn gezichtsmimiek daar op aan. ,,Schrijf dat maar op.” ,,Ze doet het, hoor!”, grijnst zijn tegenspeelster vergenoegd. Maar in het echt is hij best aardig. En ook een beetje zenuwachtig voor de finaledag. Het duo is wel benieuwd naar zijn kansen, want van de vijf andere finalisten weten ze helemaal niets. Maar in de finaleprijs, deelnemen aan reizend theaterfestival De Parade, hebben ze wel zin.

De videoband met hun stuk kwam door de selectieprocedure. Komende zondag mogen ze de bühne van het Amsterdamse Theater Frascati op om beoordeeld te worden door een vakjury.

Een uitdaging. De karikaturale typetjes Alvy en juffrouw Roeloo zijn binnen hun opleiding theater/kleinkunst aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten behoorlijk populair. ,,Maar het is erg uitdagend om te kijken of dat bij een onbekend publiek ook lukt,” zegt Zillinger. ,,Straks is de zaal superserieus en doodstil, terwijl het een komedie is”, zenuwt Asscher.

Voor de bijdehante derdejaars studente Asscher is de gedaanteverwisseling op het toneel het grootst. Ze speelt de onzekere beginnend journalistenmevrouw juffrouw Roeloo, die bij haar eerste interview niet echt met haar neus in de boter valt. Ze moet naar een arrogante 'grote schrijver' – een soort Harry Mulisch, verduidelijkt Zillinger – die haar verbaal helemaal áfmaakt. ,,Van nature ben ik nogal dominant, dus voor mij is het een feest om eens een onderdanig vrouwtje te spelen”, zegt Asscher.

De twee spelers zijn al een tijd met Alvy en de Juffrouw bezig. Bij het oefenen voor een bewerking van Woody Allens 'Annie Hall', twee jaar eerder op school, ontwikkelden zich twee extreme personages. Een wereldvreemde, onzekere vrouw en een tirannieke schrijver. ,,Ze waren zo leuk dat we met ze verder wilden”, schetst Zillinger de voorgeschiedenis. Vanuit dat oogpunt zochten ze een nieuw stuk voor hun typetjes.

Na de halve bibliotheekinhoud te hebben geleend, stuitten ze op 'Spiegels', een toneelspel van Dimitri Frenkel Frank. Inkorten, bewerkenen de projectie van de bestaande typetjes erop had 'Alvy en Juffrouw Roeloo' tot resultaat. Nou ja, resultáát... Het stuk blijft in beweging. Begin, eind en tekst liggen vast, maar met de reacties kan nog geëxperimenteerd worden. ,,Als ik tijdens de finale iets nieuws bedenk, dan doe ik dat gewoon”, zegt Zillinger.

Met hun personages beleefden ze al spannende dingen, toen ze onlangs op een theatercongres in Utrecht werden ingehuurd om de pauze op te leuken. De grap was dat de twee zich zonder aankondiging als Alvy en Juffrouw Roeloo tussen het publiek zouden gaan voortbewegen. Maar het probleem was dat ze niet als acteurs werden herkend.

Terwijl de aanwezigen naar de bar snelden, klampte de onzekere interviewster haar publiek aan:

,,Toen het misging met mijn man, ben ik in een vrouwenhuis geweest”. Meewarige reacties volgden:,,Zal ik u maar even naar huis brengen, mevrouw?”

De dominante, grove Alvy werd bijna de zaal uitgeschopt. ,,Ik ging tussen een groep mensen staan met teksten als 'God, wat ben jïj stom zeg!' en dat werd niet echt gewaardeerd.”

Hoe de vakjury erover denkt is afwachten, maar aan het aantal rituelen dat het tweetal uitvoert voor de voorstelling kan het niet liggen. Diede ('Ik ben een enorme neuroot') Zillinger: ,,Ik moet altijd tandenpoetsen en douchen, het script moet in mijn tas zitten en ik heb voor iedere rol een nieuw luchtje. Ehm, wat nog meer?” Asscher is alleen van tevoren zenuwachtig: ,,Op het podium ben ik juffrouw Roeloo. Stéphanie is dan nergens meer verantwoordelijk voor.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden