Review

Placebo heeft koketterie niet nodig

AMSTERDAM - “De volgende klojo die op het podium klimt, krijgt een gitaar in zijn gezicht”. Zanger/gitarist Brian Molko liet er afgelopen zaterdag in de Melkweg geen twijfel over bestaan dat stage-divers niet welkom waren bij het optreden van Placebo.

De reden voor zijn slechte humeur had hij kort daarvoor bekend gemaakt. Uitgerekend op de dag van zijn enige concert in Nederland was hij zijn stem kwijtgeraakt en moest hij opgelapt worden door een arts om nog te kunnen optreden. Het betekende dat Molko en band het in de uitverkochte Melkweg bij een compacte set van een uur hielden en de zanger bij vlagen een tikje kwakerig klonk. Maar verder hadden de vocale trubbels van de Placebo-frontman verrassend genoeg nauwelijks een negatieve invloed op het Amsterdamse concert.

Zo ging het Brits/Amerikaans/Zweedse trio er vanaf het prille begin energiek tegenaan en bracht een gedreven show zonder franje. In interviews is het vooral de flirt van de bandleden met androgynie en biseksualiteit die de aandacht opeist. De onderwerpen mogen dan niet meer absoluut taboe zijn, ze blijken nog altijd omstreden genoeg om de koppen te halen. In de Melkweg bleef dit facet van Placebo echter tot een minumum beperkt.

Zoals de band in de songteksten een voorliefde voor licht absurde humor aan de dag legt ('A friend in need is a friend indeed, a friend who bleeds is better' - 'Pure morning'), gaf Placebo in de Melkweg een knipoog naar hun imago door niet de frêle Molko maar de knokige bassist Stefan Olsdal in een wuft zwart jurkje te laten aantreden.

Maar als de leden van Placebo één ding bewezen, was het wel dat ze dergelijke koketteriën helemaal niet nodig hebben om de aandacht te trekken.

In een afgeladen Max overtuigde de band moeiteloos met het songmateriaal dat ergens tussen Pulp en Therapy? inhangt: ruiger dan de eerste en romantischer dan de laatste. Vooral het vermogen om in songs als 'Brick shithouse' en 'You don't care about us' een brug te slaan tussen melancholieke, bij vlagen dromerige, melodieën en lekker voortraggende gitaarpartijen zorgde ervoor dat Placebo het publiek al snel in de ban had. En toen Molko en Olsdal na de laatste toegift zich ook nog spontaan op de dolenthousiaste fans stortten voor een rondje 'crowdsurfen', waren Molko's snauwen al lang vergeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden