Review

Pinocchio in Luilekkerland

PURMEREND - Frank Groothof is bekend als acteur in 'Sesamstraat', maar minstens zo populair zijn de opera's die hij bewerkt voor een jong publiek. Na kleurrijke jeugdopera's als 'Fidelio', 'Koning Arthur' en 'Carmen', brengt hij de houten harlekijn Pinocchio tot leven op muziek van de Italiaanse componisten Bellini, Rossini en Donizetti.

Carlo Collodi schreef het verhaal 'L'aventure di Pinocchio; storia di un burattino' in 1883 en sindsdien is het zo vaak verteld en verfilmd, dat iedereen weet dat de houten pop met zijn lange neus kan liegen dat hij barst. Maar in de voorstelling van Groothof ontpopt Pinocchio zich vooral als een dapper mannetje met een gouden hart in zijn houten lijf.

De voorstelling is kleurrijk geënsceneerd in de Italiaanse sfeer van de commedia dell'arte, met groteske circusfiguren, maskers, neuzen en pruiken. Te midden van dit circus loopt aan het begin van de voorstelling een ezel rond, met twee mannen onder zijn grijze vel. Een van hen, Groothof, heeft schoon genoeg van zijn baantje als achterlijf van dit dier en hij wil hogerop als circusartiest. Hij bedenkt een solovoorstelling rond 'een stuk hout' en zo belanden we in de werkplaats van de oude timmerbaas Gepetto. Daar beginnen de avonturen van Pinocchio, waarin de vijf musici op het toneel de bijrollen vervullen. Zo speelt celliste Hanneke Hoogerwerf met een Drents accent voor een kordate, goede fee en draaft het gehele orkest ook op in een circusoptocht met clowns, steltlopers en een wandelende poppenkast.

Groothof brengt het verhaal zoals kleine kinderen het ene na het andere onwaarschijnlijke avontuur kunnen fantaseren. Op weg naar school ruilt de eigenwijze Pinocchio zijn schoolboek voor een circuskaartje en zo valt hij in handen van de Vos en de Kat die hem met een strop ophangen aan een boom. De goede fee brengt hem weer op het rechte pad. Maar niet voor lang, want de houten pop neemt gewoon de koets naar Luilekkerland, waar hij natuurlijk opnieuw in de problemen raakt. Maar in al zijn overmoed, wil Pinocchio uiteindelijk niets liever dan zijn arme papa Gepetto, die niet eens een winterjas voor de kou heeft, aan meer geld helpen.

Tijdens deze levendige kluwen verwikkelingen waarin Groothof meerdere rollen speelt, waaronder die van Gepetto, stapt hij in en uit het verhaal voor onderonsjes met het publiek. Zo roept hij tegen een agent die Gepetto arresteert wegens kindermishandeling -hij timmert immers aan Pinocchio's hoofd- dat zijn verhaal op die manier doodloopt. In een andere scène loopt hij de zaal in om met Pinocchio plaats te nemen op de eerste rij en naar het circus te kijken. Zo krijgt hij het hele publiek met zich mee in alle onwaarschijnlijke wendingen van het verhaal.

De muziek van de drie Italiaanse componisten krijgt een toegankelijke vertaling in mooi gezongen liederen op herkenbare teksten. Groothof heeft een professioneel geschoolde zangstem en de musici -op viool, cello, accordeon en blaasinstrumenten- spelen virtuoos. Ook Pinocchio wandelt in de maat van de muziek. In drie formaten -als kleuter, schoolkind en rondhangende puber- groeit hij op, met steeds langere houten slungelbenen.

De voorstelling verloopt als een muzikale draaikolk vol acts, grappen, ontroering en spektakel. Hoogtepunt is een metershoge opblaasbare haai met een open bek vol tanden waarin Pinocchio en Gepetto elkaar weer terugvinden. Samen springen ze uit de bek van het monster en komen ze uiteindelijk weer veilig thuis. Kinderen die 'Pinocchio' hebben gezien, zullen bij de klassieke muziek van Bellini, Rossini, Donizetti of andere componisten voortaan stevig aan het fantaseren slaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden