Dieuwertje Blok in gesprek met Piet Zwart (Youp van ’t Hek) in het ‘Sinterklaasjournaal’. Beeld Maaike Bos

Tv-column Maaike Bos

Piet Zwart is het helemaal zat, zei hij in het ‘Sinterklaasjournaal’

De kinderen van uw recensent keken er al dagen naar uit: ‘Het Sinterklaasjournaal’ (NTR). Die dagelijkse tien minuutjes om zes uur is een aftelkalender naar het heerlijk avondje vol snoep en cadeautjes. Toch? Of is het een politiek manifest?

Met de definitieve keuze voor roetveegpieten was er niets spannends meer aan, leek me. We hoefden niet reikhalzend uit te kijken naar wat Het Sinterklaasjournaal dit jaar deed met de pietendiscussie. We hoefden niet op te letten hoe de eerste piet in beeld eruitzag. Tegenwoordig laat het Sint-journaal ons een avondje of twee wachten tot er een piet verschijnt.

Nu kon dit programma eindelijk weer zijn wat het volgens dochter C (9) is: “Nou, gewoon grappig en het zorgt dat je in de stemming komt van Sinterklaas”. Zoon B (8) vindt het ‘altijd heel leuk, die raadsels.’

Laten we het daar eens over hebben. Dat dagelijkse journaaltje zit verdraaid goed in elkaar. Het is verontrustend, grappig, gelaagd. Net als bij Donald Duck zitten er woordgrapjes in die alleen oudere kinderen of volwassenen snappen: de broers Co en Ad Hesie komen langs, een gezin in ‘doodgewoon’ Apeldoorn waar de inkomst dit jaar is, bestaat uit Jan en Annie Modaal en hun kinderen. De kleintjes denken dat dit verslaggeverij is, wij herkennen er acteurs in. In feite schrijft Het Sinterklaasjournaal elk jaar een heel boek, schept het knap een wereld vol personages, verhaallijnen en dialogen.

Ik maak me meer druk om de afwezigheid van de gewone gekleurde mensen

Maandag werden weer genoeg problemen geschetst die presentator Dieuwertje Blok en betrokkenen op tijd moeten oplossen. De stoomboot zou nog niet zijn vertrokken en de verbinding met de Sint viel weg vóór Dieuwertje navraag kon doen. Het pietenhuis zou in brand staan door oenige reparatiewerkzaamheden (en John van den Heuvel mocht eindelijk weer een politiepak aan om de verslaggever tegen te houden). Tegen het einde was er nog een kleine kwestie: actiegroep Piet Zwart.

Ha! Daar was de steek onder water. Youp van ’t Hek alias Piet Zwart voerde actie, want ‘het moest stoppen’. “Ik ben het zat.” Wat dan? Nou, dat de pepernoten veel te vroeg in de winkel liggen. Hij vreet zich er ongans aan. Waarom heet zijn actiegroep Piet Zwart dan zo? “Omdat ik zo heet”, zegt Van ’t Hek met een naïeve blik. “Is daar wat mis mee?” “Nee, er is niets mis met Piet Zwart”, reageert Dieuwertje Blok.

Goh, wat valt hier nou van te maken. “Hebben de kleintjes eindelijk een verhaal waarom er protesten zijn”, klinkt het op Twitter. Mij doet de ironie van die naam denken aan: laat die pietendiscussie toch eens achter ons, jongens. Iedereen kan wel érgens een punt van maken. Het alternatief is een beetje empathie te hebben voor mensen met een ander perspectief. Is de racistische karikatuur pijnlijk? Verander die. Glipt ‘de Nederlandse identiteit’ dan door je vingers? Vraag je dan af of die werkelijk afhangt van de hoeveelheid zwarte schmink op die gezichten.

Ik maak me meer druk om de ­afwezigheid van gewone gekleurde mensen in het Sinterklaasjournaal. Kijk maar eens hoe ‘NOS Jeugdjournaal’ het doet: verslaggevers en nieuwslezers van alle migratieachtergronden zijn daar gewoon dagelijks aan het werk. Zonder enige ­discussie. Televisie kan zeker een voorbeeld zijn.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden