Interview

Parquet Courts komen op hun nieuwe album in verzet tegen alledaags geweld

Parquet Courts, met in het midden Andrew Savage en Austin Brown.Beeld RV

De New Yorkse indierockers van Parquet Courts klinken op hun nieuwe album 'Wide Awake!' bozer dan ooit. Maar wel constructief boos.

Je zou Parquet Courts niet snel verwachten in dezelfde studio als een gladde pop-producer. De productieve band uit Brooklyn is met zijn rafelige postpunk de laatste jaren uitgegroeid tot lievelingetje van de indie-scene. Energieke, eigenzinnige, springerige hipsterrock: noem deze band gerust de laatste hoop in bange gitaardagen.

En zo'n band legt zijn geluid dan in de popgevoelige handen van Danger Mouse, de man achter Gnarls Barkley, die werkte met Adele, Norah Jones en U2?

"Ach, voor mij was het part of the appeal dat dit mensen zou verrassen", zegt zanger Andrew Savage nuffig.

De zorgen zijn onterecht. De samenwerking heeft een album opgeleverd waarop de band allerminst inboet aan het ruwe venijn waarmee de afgelopen zeven jaar al zes albums werden gevuld. 'COLLECTIVISM! AUTONOMY! ARE NOT! MUTUALLY EXCLUSIVE!', krijst Savage het uit op openingsnummer 'Total Football'. Op 'Violence' raast en tiert de zanger parlando over het geweld dat zijn land in de greep houdt. Het is een album waarop de band vooral bozer lijkt dan weleer. Maar het is constructieve woede, zegt Savage.

Tikkeltje pretentieus

Savage, net als op het podium tijdens het gesprek geflankeerd door de slungelige tweede zanger en gitarist Austin Brown, is een zelfbewuste, mondige hipster uit Brooklyn. Tikkeltje pretentieus, met dat zorgvuldig opgezette rode mutsje en zijn gelakte plateauschoenen. Daags na de kop muntthee in Amsterdam komt er nog een mailtje binnen van het platenlabel, namens de artiest, die graag wil dat zijn naam Andrew Savage wordt gespeld als A. Savage. Waarvan akte.

Danger Mouse, alias Brian Burton, belde hén, overigens. Hij bleek fan te zijn. En wilde graag een plaat met ze maken. Het was de eerste keer dat ze werkten met iemand van buiten. "Brian bleek gelukkig niet het soort producer dat erop uit is onze benadering te veranderen. Hij stelde nuttige vragen: 'Waarom heeft dit nummer maar één keer het refrein?' 'Zou hier niet een heel ander baslijntje bij kunnen?'

"De input die hij gaf was cruciaal. Van het soort dat alleen maar van iemand buiten de band had kunnen komen. Hij hoorde bijvoorbeeld dat we wel erg vaak bepaalde trucjes herhaalden. Ik vond het wel een aardig idee dat een band als de onze - die bekendstaat als artistiek onafhankelijk en een tikkeltje agressief - zou samenwerken met zo'n pop-georiënteerde producer van zo'n gelikte signatuur. Het is altijd mooi om te zien wat er ontstaat als twee werelden botsen.

"Het was de bedoeling om zo onze woede beter te kunnen articuleren. Als in: de nummers bulken niet langer van reactionaire woede." Ofwel: niet boos om het boos zijn. Maar boos zijn om iets te kunnen veranderen.

Geweld

Het grote thema op 'Wide Awake!' is geweld. Op het refrein van 'Violence' zingen de bandleden in koor 'violence is daily life'. "Want het dagelijks leven in New York, in de Verenigde Staten, ís nu eenmaal gewelddadig."

Hij bedoelt niet het soort geweld dat het Midden-Oosten verscheurt of waar scholieres in Afrika het slachtoffer van worden. Maar het geweld dat zit ingebakken in hun zogenaamd beschaafde, Amerikaanse samenleving. Als direct voorbeeld om de politieke lading van dit album te illustreren noemen ze de recente schietpartij op de middelbare school in Parkland, Florida, waarbij zeventien mensen om het leven kwamen.

Savage merkt vaker moeite te hebben het uit te leggen aan Europeanen. "Hoe zou jij je voelen, als dergelijke slachtpartijen zo normaal zouden worden, dat het je niks meer doet? Dat ze, hoe ernstig ook, steeds kleinere berichtjes krijgen in de krant? Geweld wordt genormaliseerd." En dát maakt Parquet Courts woedend.

Complexe emoties

De tot dan toe zwijgende gitarist Austin Brown mengt zich in het gesprek. "We moeten ons realiseren dat dergelijke schietpartijen heel vaak voorkomen. En dat dit heel complexe emoties oproept. We moeten die doden betreuren, maar we moeten vooral betreuren dat het ons steeds minder doet."

"Bij die meest recente schietpartij - tenminste, die in de media is gekomen, want reken maar dat er ook vandaag slachtoffers vallen over wie je niks hoort - zijn er kinderen vermoord. Dat maakt je cynisch. Dat is verkeerd. Dergelijk aanhoudend geweld maakt ons inhumaan."

Savage: "Het wordt zo normaal, dat we niet meer weten hoe we er op moeten reageren. Óf we wel moeten reageren. Ik denk dat dat ongezond is. Dus die nummers 'Violence', 'NYC Observation', 'Normalize', die dwingen je te reageren. Ik wil dat Parquet Courts de boeken in gaat als band die zich verzet tegen wat er nu in ons land aan de hand is, tegen dat relativisme."

Wapenlobby

Het is niet zo dat de band ageert tegen wapenbezit of de machtige wapenlobby in de VS. "Nergens in een nummer zingen we dat we wapeneigenaren idioten vinden. Dat is het punt niet. We begrijpen alleen niet waarom sommige van onze landgenoten wapenbezit als een religie zien. Want het is natuurlijk wel degelijk idioot dat het bezitten van een object ontworpen om zo snel mogelijk, zo veel mogelijk mensen te vermoorden, in ons land een grondwettelijk recht wordt genoemd."

Tot slot toch een stukje positivisme. Want er is een kentering gaande, merken de bandleden. "Eerlijk: die enorme saamhorigheid onder de jeugd na de Parkland-shooting verbaasde me. Zo zelfbewust, zo sterk", zegt hij, doelend op de stevige anti-wapenspeeches van scholieren die de schietpartij hadden overleefd. "Dat inspireerde. Want dit zijn de mensen die straks mogen stemmen, dit zijn de mensen die straks de volgende generatie mogen opvoeden.

"Na die schietpartij werd eens te meer duidelijk dat er een enorme generatiekloof is. Er is een hoop antipathie tussen de generaties, tussen de machthebbers enerzijds en millennials en jongeren daartegenover."

Het sleutelnummer is daarom het openingsnummer van de plaat: 'Total Football'. Dat inderdaad is vernoemd naar de Nederlandse voetbaltheorie, groot geworden in de jaren zeventig. "Die gaat over hoe iedereen binnen het collectief individueel verschillende rollen kan vervullen", vertelt Brown, zelf enthousiast supporter van Manchester City. "De jongere generatie, hoe individualistisch iedereen ook bezig is op Instagram en Facebook, snakt weer naar het collectief. Autonoom, en toch samen. Totaalvoetbal.

"Daarom vind ik dit ons belangrijkste album. Omdat het zo in dit tijdsgewricht staat, in een moment waarin je voelt dat dingen beginnen te veranderen."

Parquet Courts - Wide Awake! verschijnt vandaag bij Rough Trade / Konkurrent. De band speelt op 6 juli in de Groningse Vera en op 16 juli op het Nijmeegse Valkhof Festival.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden