Review

Op zoek naar de tijdgeest

Bestaat er zoiets als tijdgeest? En zo ja, hoe die te vangen in een overzichtelijk en afgebakend geheel? Het nieuwe blad 'BABY mgzn' doet een zoveelste poging deze vragen te beantwoorden. Het bevindt zich daarmee in goed gezelschap, al staat bij voorbaat vast dat de uitkomst niet overzichtelijk kán zijn. Amerikaanse schrijvers als Bret Easton Ellis, Douglas Coupland en de regisseur Quentin Tarantino kwamen al met rauwe, op uiterlijk gebaseerde benaderingen, beïnvloed door visuele aspecten en sterk gefragmenteerd. De Nederlandse makers van het nieuwe Engelstalige blad zetten deze beeldende lijn voort, zeker als zij zijn van de aanwezigheid van tijdgeest en de mogelijkheid 'een driemaandelijks beeld te geven van de tijdgeest voor diegenen die de tijdgeest bepalen'.

Dat lijkt arroganter dan het is, want achter het tijdschrift gaat een 'netwerk van creatieven' schuil met een eigen pand in Amsterdam, vertakkingen in de artistieke scene en dus hoogstwaarschijnlijk kennis van zaken. Daarmee is meteen de doelgroep bepaald: fotografen, ontwerpers en andere artiesten.

Toch is dit tijdschrift niet uitsluitend een door-ons-voor-ons-project. Ook voor niet-uitverkorenen biedt het blad een interessante en opvallende inhoud, al was het alleen maar omdat er amper tekst in staat. 'BABY mgzn' steunt wel héél erg op beeld. Het barst uit zijn voegen van de fotoreportages en collages en tussendoor fladderen wat luchtige grapjes. Zo wordt de katholieke kerk opgeroepen eens aan een vaste huisstijl te werken en vormen onder de titel 'what do you want to wear today?' twaalf kontzakken van spijkerbroeken een puzzel. Welk merk hoort bij welk motief? Kijk en vergelijk!

De vraag 'who's out there' wordt beantwoord met een reeks korte teksten, bijna de enige, waarin het blad kennelijk belangwekkende kunstenaars en ontwerpers voorstelt. Ongetwijfeld handig voor het netwerk van de BABY-lezers en leuk voor mensen die altijd al wilden weten wie toch die reclames voor een belangrijk kauwgummerk maakte. Voor het overige kiest het 105 pagina's tellend tijdschrift voor een op beeld geënte invalshoek, waarvan de reportages achterin het aardigst zijn. Beter dan schrijven over een foto-manipulator (Tsunehisa Kimura) vindt 'BABY mgzn' het plaatsen van zijn gemonteerde platen. De eerste landing op de maan vervloeit met een televisiestudio, na de bom op Hiroshima staan alleen nog gigantische billboards overeind, marathonlopers bestijgen een wolkenkrabber en Hitler (is het hem echt?) zit bezopen in een modern casino. Dat mag verrassend heten.

Mooi zijn ook de geselecteerde amateurfoto's van Gary Lee Boas, die tijdens zijn carrière als sterrenstalker tienduizenden beroemdheden vastlegde. 'BABY mgzn' nam alleen jaren-zeventigkiekjes, in en vlakbij de limousine, van al dan niet verlopen artiesten: Liz Taylor, Mick Jagger, een piepjonge Arnold Schwarzenegger en zo verder. Een archief van glamour, waarmee het magazine wil zeggen: zo vind je ze in deze tijd niet meer. Zulke foto's van een amateur zijn van moderne artiesten veel minder bekend, realiseer je je bij het zien van deze, doordat sterren nu onbenaderbaar zijn. En dat hebben we volgens het begeleidende tekstje allemaal te danken aan de moord op John Lennon in 1980 en de opkomst van nietsontziende paparazzi.

Het magazine blijft iets houden van een blad voor een club. Weliswaar een mooie, invloedrijke club en een met niveau, maar toch. Dat 'creatieve netwerk', nu dus mét tijdschrift... er hangt een zweem van zo-hoort-het over. Kleding met merknaam is kennelijk must. Neem nou Lesley, één van de geportretteerde opgedirkte mannen. Zijn haar gedaan met brilliantine van Bumble & Bumble, zijn lippen met Lancaster 06 Figue, kleding door Yves Saint Laurent en Gianni Versace. Hij lijkt zo weggelopen uit een fantasie van eerder genoemde Ellis.

Lukt het 'BABY mgzn' dan toch om de tijdgeest te vangen? Het tweede nummer komt wat vroeg voor een oordeel. Voorlopig valt het tijdschrift, geheel in overeenstemming met de tijd, het best te vergelijken met een bepaald merk frisdrank: een beetje vreemd, maar wel lekker.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden