Reizen

Op de steile hellingen van La Palma is een e-bike best handig

Bert Sitters op zijn e-bike op La Palma. Beeld Jessica de Korte

Canarisch eiland La Palma heeft vulkanen, regenwouden en zwarte zandstrandjes, en je kunt er perfect sterren zien. Jessica de Korte gaat op pad met wereldfietser Bert Sitters.

“Geen losse steentjes, modder en zand”, zegt Bert Sitters (72) resoluut in het Engels. “Ik wil alleen glooiend asfalt.” De wereldfietser wijst naar zijn knieën die met artrose kampen. Onze gids Marcos kijkt verbaasd. Bijna iedereen komt hier om te mountainbiken of te wandelen. Waarom zou je met een fiets de steile hellingen van de, overigens rustige, autowegen willen bedwingen?

Simpel. Op La Palma kun je prima e-bikes huren. Vijf jaar geleden gebruikte Sitters, die door meer dan tachtig landen fietste, voor het eerst een motortje. Zonder berouw. Voor klimmen vond hij het eigenlijk wel handig. Geef mij dan ook maar zo’n accuutje. Niets zo erg als je een ongeluk trappen terwijl de ander je fluitend inhaalt - vooral als hij dubbel je leeftijd is.

We kiezen voor een rondje in het zuiden van het eiland, rond vulkaan Teneguía, waar we door een kleurrijk paradijs met palmbomen, wijnranken en gele bloemen fietsen. Rap wordt het kaler. Boven roodbruine rotspartijen hangt een merkwaardige stilte, zonder het gezang van vogels of zelfs het geritsel van hagedissen. Alsof de vulkaan iedereen toefluistert maar beter uit de buurt te blijven.

Tijdens de uitbarsting in 1971 stroomde de lava richting de kust, een spoor van verwoesting achterlatend. Nog altijd is de grond er gitzwart. De grootouders van Andrés Hernández García (40) deden drie weken lang geen oog dicht, bang dat hun zoutpannen in Fuencaliente verzwolgen zouden worden. Maar als een wonder werd ze dat leed op het nippertje bespaard.

Fikse tonijn

Al van honderden meters hoogte zie je de rechthoekige bekken aan het einde van de donkere wereld glinsteren, als een fata morgana in een woestijn. De golven van de Atlantische Oceaan spatten uiteen boven het wit dat pijn aan de ogen doet. Een vuurtoren met rode strepen waarschuwt de zeemannen. Aan beide kanten kan het er ruig aan toe gaan: is het niet de vulkaan, dan wel de oceaan.

García mist de dagen waarop hij bij zonsondergang het fleur de sel wegschepte. Fysiek was het zwaar, maar het papierwerk dat hij nu als manager moet doen, vraagt mentaal een stuk meer. “Buiten ontstonden de beste ideeën.” Hij wrijft over zijn buik. “Ik ben sindsdien 20 kilo aangekomen.” De oudste zoutwinner is in de zestig en werkt al meer dan dertig jaar voor de familie.

La Palma. Beeld Jessica de Korte

Het zout ligt op schoteltjes bij restaurant El Jardín de la Sal, waar de ober trots een foto toont van een lokale visser met een fikse tonijn in zijn handen. Gevangen met een hengel, niet met een omstreden lokvlot die ook andere dieren aantrekt. Dat is maar goed ook, want vanaf het terras zie ik ineens twee dolfijnen uit het water springen.

Voor geen goud

Terug de berg op is een eitje. De e-bikes hebben een powerstand: even draaien aan het handvat en we spurten vooruit. Ik voel me net een kind dat motorrijdertje speelt, maar dan zonder herrie. Sitters glundert. “Met een gewone fiets is dit echt een venijnig klimmetje.” Nu hoeven we ons alleen maar druk te maken om genoeg zonnebrandcrème op de huid en de route.

Mijn fietsmaatje lacht bij het zien van de touringcar voor vulkaan San Antonio. Hij zou er voor geen goud in willen zitten. “Met de fiets kan ik gaan en staan waar ik wil”, vertelt hij. Hij hoeft het me eigenlijk niet uit te leggen. Misschien komt het doordat ik zo snel wagenziek word, maar op mijn zestiende bepakte ik mijn schoolfiets al met tassen voor een rondje Nederland. Nooit eerder voelde ik me zo vrij.

Bert Sitters fietst door het vulkanische landschap van La Palma. Beeld Jessica de Korte

In de krater groeien jonge Canarische dennen, langs de helling zeldzame rotsvaren en endemische planten met moeilijke namen als echium brevirame. Ze zijn net zo dapper als de bewoners die verderop hun kleurrijke huizen hebben gebouwd. Als legosteentjes: sterk, maar toch kwetsbaar. Het leven bij een actieve vulkaan is als leven onder de zeespiegel, probeer ik mezelf te doen geloven.

De volgende dag maken we een fietsrondje bij Santa Cruz, waar het volgens Sitters redelijk vlak moet zijn. Maar op La Palma slingert elke weg omhoog of omlaag. Vanaf Mazo moeten we flink in de remmen knijpen, omdat we anders niets meekrijgen van de cactussen, hagedissen, rijk geurende eucalyptusbomen en Spaanse, koloniale huizen.

Bijles sterrenkijken 

Links staan de bergen, waar ik gisteravond nog rondliep. In het pikkedonker. Op 1350 meter hoogte zag ik onder een witte sluier de huizen als vuurvliegjes oplichten, net als de sterren boven mij. Het bekende steelpannetje (Grote Beer), maar ook de Orion, Leeuw en Maagd. Door de heldere lucht krijg je op La Palma altijd een paar bijlessen sterrenkijken cadeau.

De wolken hangen nu boven ons. In het westen is het strandweer, maar hier in het oosten brengt de wind verkoeling. “Kijk, daar verderop loopt een heel mooi weggetje, een shortcut”, zegt Sitters bij Santuario de la Nuestra Señora de Las Nieves, de belangrijkste kerk van het eiland. De groene kloof doet geloven dat we in de tropen zijn beland.

Ineens is daar onze gids van gisteren. Marcos groet ons uitbundig, waarna hij richting een touringcar rent. Zag ik hem nou jaloers naar mijn e-bike kijken? Vandaag gaat hij de highlights af, maar mist hij dus het steile weggetje tussen de bananenplantages en het verlaten, zwarte zandstrandje. Misschien zelfs het beste ijsje van het eiland. In San Pedro, naast het tabaksmuseum.

Wijnmakers op La Palma plukken hun druiven, die beschermd tegen de wind achter muurtjes van vulkaansteen groeien, nog altijd zonder machines. Voor de smaak gebruiken ze traditionele houten persen. Je kunt op La Palma goed glutenvrij eten, bijvoorbeeld bij El Duende del Fuego in Los Llanos. elduendedelfuego.com.

Reisinfo

E-bikes tot 300 Wh kunnen mee met een Transavia-vlucht tussen Amsterdam en La Palma. E-bike huren op La Palma: Las Olas local C5 y C6 Los Cancajos, Breña Baja. Tel.: (+34) 922 181 128. Een helm is er buiten de bebouwde kom verplicht.
autosislaverde.es
visitlapalma.es
lapalmaoutdoor.com

Lees ook:

Meer reizen?

Reisreportages vanuit bijzondere bestemmingen, boeiende steden en verre streken, met reistips. U vindt ze op trouw.nl/reizen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden