Recensie

Oostpool brengt een swingende, stoute en messcherpe 'Romeo en Julia'

De liefde speelt geen hoofdrol in dit liefdesdrama.Beeld Sanne Peper

Romeo en Julia
Toneelgroep Oostpool

Toneelgroep Oostpool excelleert met een energieke Romeo en Julia, waarin de liefde opvlamt als tegenhanger van de haat tussen twee families. 

Soms zijn doden nodig om vrede te krijgen. Die conclusie is onontkoombaar aan het eind van de 'Romeo en Julia' door Toneelgroep Oostpool. Het maakt de voorstelling realistischer en actueler dan in tijden gezien. Vertroostend als de verzuchting na een moord of dodelijk ongeval: als er iets goeds uit voortkomt, dan heeft zijn/haar dood toch zin gehad.

Maar: hét klassieke liefdesdrama en dan niet de liefde in de hoofdrol?! Natuurlijk is die belangrijk, ook in deze voorstelling, maar de vonk tussen Romeo (romantische Abe Dijkman) en Julia (pittige Dieuwertje Dir) wordt hier in een breder perspectief geplaatst. In feite niet meer dan een puberale bevlieging - tussen een dertien- en vijftienjarige! - kan die ontvlammen tot vurige passie, juist als tegenhanger van de haat tussen beider families.

Het waarom doet er allang niet meer toe. De vete tussen de Capuletti's en Montecchi's is domweg een gegeven: basis voor geweld én - o jee - mest voor de liefde. Het een niet zonder het andere. Haat en liefde, eer en wraak, woord en daad, handgebaar en handgemeen.

Tegenstellingen die elkaar versterken. Die zijn de motor van deze 'Romeo en Julia' en, lieve hemel, de (opgekropte) energie spat ervanaf. Ook in beeld. Het draaitoneel is half rood en half blauw, aanvankelijk met keurig gerangschikte en opgestapelde rekwisieten als stoelen, bierkratten, thermoskannen. Maar je weet: daar gaat mee gesmeten worden.

Brutale straattaal

Net als supporters bij een voetbalwedstrijd gaan de personages eveneens in de kleur van hun 'club' gekleed. Ook dat voelt als stilte voor 'De Storm'. Ja, er wordt hier naar hartelust geciteerd en verwezen. Naar ander werk van Shakespeare, naar theater- en politieke ontwikkelingen, de commedia del'arte, zelfs naar een hype als 'Heel Holland bakt'.

Dat gebeurt zo losjes dat als vanzelf duidelijk wordt dat het thema van alle tijden én heel erg van nu is. De kracht van de voorstelling zit in de messcherpe regie en geraffineerde bewerking. Zoals Marcus Azzini bijvoorbeeld het minnevuur pal naast de doodslag van Romeo op vijand Tebaldo toont, is zo adembenemend natuurlijk dat het schokt.

Daarnaast hebben Jan Hulst en Kasper Tarenskeen van dialogen en dissen een brutale straattaal gesmeed, die kunstig en radicaal, stout en muzikaal de handeling voortstuwt. En ongemerkt je onder de huid kruipt. Mede door het swingende samenspel dat Azzini met de veelal jonge spelers heeft gerealiseerd. Met een extra pluim voor Thomas Cammaert, die zich in de (hier) bindende vertellersrol van frater Lorenzo even geestig als veelzijdig toont.

Tournee t/m 24 maart

Lees meer recensies van voorstellingen op trouw.nl/theaterrecensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden