De Serie La Casa de Papel

Ook La Casa de Papel is slachtoffer van het contentmonster dat Netflix heet

We hebben er weer eentje! Een serie die na een veelbelovend eerste seizoen met vervolgens een slot dat netjes alle eindjes aan elkaar knoopte in het tweede, tóch weer wordt verlengd. Een verlenging die haast niet anders kan dan teleurstellen.

En dat ook doet. Want behalve in de tentakels van het Netflix-content-monster struikelt de Spaanstalige Netflix-hitserie ‘La Casa de Papel’ in nog een tweede valkuil: dat een groter budget beslist niet altijd voor een betere serie zorgt.

La Casa de Papel werd vorig jaar terecht een hit: er is weinig leukers om naar te kijken dan een overdreven ingewikkelde bankoverval, die vol slimmigheidjes wordt uitgevoerd door een stel charismatische overvallers – zie ‘Ocean’s Eleven’. De aantrekkingskracht zat hem vooral in het tot in de kleinste details uitgewerkte plannetje van meesterbrein El Profesor. Het doelwit was de Spaanse Munt, en niet per se voor eigen gewin, nee, ook vanuit een partizaanse, antikapitalistische levensovertuiging. Desalniettemin gingen ze er uiteindelijk met een slordige miljard euro vandoor, waarna onze ruwe bolsters met gouden hartjes tot in de lengte van dagen de zon in de zee hadden kunnen zien zakken.

Personages van bordkarton

U en ik zouden inderdaad lekker de beentjes omhoog doen. Dat zou helaas maar weinig kijkers trekken, dus moest er iets bedacht worden om deze Netflix-personages uit hun hangmat te krijgen. Dus wordt er al snel één van de bendeleden opgepakt, gegijzeld en gemarteld door de Spaanse overheid. En om hem vrij te krijgen, besluit de bende maar een nog groter, nog moeilijker te kraken doelwit te beroven – de Spaanse Centrale Bank. Waarom dit het makkelijker zou maken hun kompaan te bevrijden blijft lang onduidelijk en nog langer ongeloofwaardig, maar dat is zeker niet het grootste euvel van dit seizoen.

Dat is dat er van alle oorspronkelijke sterke punten van de serie bitter weinig overblijft. Dat er, als een subtiele manier om de kluis te kraken niet blijkt te werken, er haast létterlijk wordt gezegd: ‘gelukkig hebben we de explosieven nog’ is niet alleen stupide, het is ook symptomatisch voor dit derde seizoen. Het maakt allemaal niets meer uit. De nieuwe personages zijn van bordkarton, de dialogen zijn om te huilen (waarom begint iedereen om de haverklap over seks?) en al die emancipatoire en anti-kapitalistische verwijzingen voelen dit keer gekunsteld aan. Bovendien doen al die ontploffingen weinig meer dan het schieten van enorme kraters in een toch al plotgatenkaas van een script.

Het ergste: voor het eerst is de kijker vanaf de bank slimmer dan El Profesor, die niets anders kan dan lijdzaam toezien hoe zijn helpers er een potje van maken. Niemand heeft nog de controle, en Casa de Papel dendert door naar het onvermijdelijke einde: de aankondiging dat er volgend jaar nog een seizoen aan zal worden vastgeknoopt.

Het derde seizoen van Casa de Papel is te zien op Netflix. In ‘De Serie’ wordt iedere week een serie of een podcast besproken die te zien is op tv, Netflix of ergens anders.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden