null Beeld

Het oog van de wolfJoke de Wolf

Ook buurman Kid hoorde thuis in de volksbuurt

Redactie Trouw

Kunsthistoricus Joke de Wolf richt de blik op een kunstwerk dat bij de actualiteit past. Deze week: de sloop van de volksbuurt.

Een mechanische grijper zette zijn tanden vorige week in de huizen van de Rotterdamse Tweebosbuurt. Verjaagde bewoners toonden hun boosheid aan de televisiecamera’s. Eerder hadden rapporteurs van de ­Verenigde Naties in een brief aan het demissionair kabinet hun zorgen uitgesproken over de gang van zaken.

De gemeente Rotterdam zou met de sloop van de 524 sociale huur­woningen direct het aantal betaalbare woningen naar beneden brengen. Kwetsbare mensen zouden door de sloop risico lopen op armoede en dakloosheid. Er moesten andere mensen komen. Mensen met meer geld.

In Utrecht is de volkswijk Ondiep berucht vanwege de rellen, maar ook geliefd bij de bewoners. Hoe het was om in zo’n hechte gemeenschap te leven wilde fotograaf Rob Hornstra zelf ervaren, hij kwam er in 2004 wonen. Snel bleek dat de huizen gesloopt zouden worden, al stelde de woningbouwvereniging de datum daarvan steeds verder uit.

Hier, aan de Laan van Chartroise, maakte Hornstra kennis met zijn buurman Kid, een dertiger die niet bepaald een lieve jongen leek. Er was vaak herrie in huis, politie aan de deur, gedoe. Kid was verslaafd aan drugs en alcohol, zijn vriendin en hun zoontje vertrokken naar een Blijf-van-mijn-lijfhuis. Kid bleef achter met zijn python.

Buurman Kid in het portret man next door van Rob Hornstra Beeld Rob Hornstra
Buurman Kid in het portret man next door van Rob HornstraBeeld Rob Hornstra

Hornstra had als portretfotograaf iemand nodig om model te staan. Kid was vaak thuis, en bleek het prima te vinden om op de foto te komen, Hornstra hielp hem met de post en leende vaak zijn telefoon als Kid zonder bel­tegoed zat. Kid wilde niet verhuizen. Hornstra was van plan geweest de buurt te portretteren, nu zag hij dat zijn buurman die verbeeldde.

In 2012 verloor Hornstra het contact met Kid, een jaar later werd het ­lichaam van de buurman naast een woonboot in het water gevonden. ­Mogelijk was hij overleden aan een epileptische aanval, al vermoedt Hornstra dat er andere zaken meespeelden.

Terug naar huis

De afgelopen maand was Kid weer te zien in zijn oude huis: Hornstra had de portretfoto’s in de verlaten benedenverdieping opgehangen. De deurposten en tegels uit het huis kwamen terug in de foto’s – hier, precies hier, had Kid gestaan en geleefd, tien jaar geleden. En was hij afgegleden.

Het zijn foto’s van een trotse slangenbezitter, even verder zit hij op de rand van het bed van zijn vertrokken zoontje – hij zou de kinderkamer nog lang onveranderd laten. Daarnaast op de muren fragmenten uit de politierapporten die Hornstra na goedkeuring van de familie heeft opgevraagd om meer inzage te krijgen in de periodes dat Kid opeens langere tijd weg was – dan zat hij, na een opstapeling van boetes, een tijdje in de cel.

De huizen zijn sterk verouderd, vertelde Hornstra. Leidingen en isolatie zijn niet meer van deze tijd, en oude bewoners zijn, na aanvankelijke argwaan, blij in de nieuwe appartementen verderop. Deze week moeten de huizen leeg, wanneer er echt gesloopt wordt, is onbekend.

Niet alles kan blijven zoals het was, hoe graag we ons ook vastklampen aan plekken en huizen. In verhalen en ­foto’s als deze blijft de herinnering ­bewaard aan de mensen die ze, met al hun menselijke eigenschappen, tot ­leven brachten. Mensen die net zo goed in de grote stad thuis horen als ­ieder ander.

Eerdere afleveringen van Het Oog van De Wolf vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden