Review

Oeuvre Morrissey krijgt nog altijd meer vlees op de botten

'Nederland is altijd een mysterie', als het gaat om zijn populariteit en het plannen van concerten, volgens Morrissey op zijn website. Hij komt niet vaak, zo gaf de ex-zanger van The Smiths maandag zijn eerste solo-optreden in Amsterdam. Na een dip zit zijn solo-carrière weer in de lift, en staat hij zelfs gepland voor Pinkpop.

Hans Nauta

Wel of niet optreden gaat bij Morrissey (1959) niet alleen om aanhang, maar ook om politiek, of de behandeling van dieren. Was China al langer te barbaars om op te treden ('come, come nuclear bomb' dichtte hij), eind maart liet Morrissey weten ook Canada te boycotten, vanwege de zeehondenjacht. Het argument van de Canadese premier dat die jacht economisch noodzakelijk is, vond hij onzinnig: 'Ook de constructie van de Duitse gaskamers was werkverschaffing'.

De wat excentrieke zanger is als de oom die op feestjes rare dingen roept, en niet altijd consequent is. Zo klaagt hij dat Engeland geen democratie is ('geen verschil tussen Blair en Saddam Hoessein'), maar ondersteunt hij dierenactivisten die laboratoriumwetenschappers met geweld 'terugbetalen'. Ze moeten wel, als de wet 'schandelijk of amoreel' is. In de hal van de concertzaal stond een kraam van actievoerders, die in hun flyers de albumtitel 'Meat is murder' van The Smiths citeren.

Omdat zijn woonplaats Los Angeles een politiestaat is, vertrok hij voor de opnames van 'Ringleader of the Tormentors' naar Rome, en genoot er van het gevoel voor stijl in de straten, en de mensen. Hij werkte er voor het nummer 'Dear God Please Help Me' samen met Ennio Morricone ('die zelfs U2 afwees', vertelde hij zijn fans), en kreeg hulp van producer Tony Visconti (bekend van zijn werk met David Bowie). Het album kwam van de week binnen op nummer 1 in Engeland, in Zweden, 'en in Irak', grapte Morrissey maandag, verwijzend naar zijn eigen anti-amerikanisme.

Is muziek maken voor Morrissey een politieke daad, tijdens het concert was daar gelukkig weinig van te merken, en hij straalde meer zelfvertrouwen dan arrogantie uit. Hij voelt zich thuis op de bühne, slaat een kruisje als hij na opkomst theatraal knielt voor het publiek. Speelt onder het zingen met zijn microfoonsnoer als een kind met een springtouw, of een dompteur met zijn zweep. Poseert als een man van smarten, springt als een flamenco-danser in de houding, en veegt wat zweet af voor hij zijn blouse nonchalant in het publiek laat vallen. Na wat warmdraaien is hij goed bij stem, en klinkt hij lichtvoetig en lyrisch tegelijk. Ondertussen maakt zijn band indruk door langere nummers fraai op te bouwen.

Morrissey selecteert met vaste hand werk uit het verleden, maar overtuigt vooral doordat juist de nieuwe songs ('I Will See You in Far-off Places', Life is a Pigsty') het beste uitpakken. De fanatieke vegetariër mag zelf 'niet zo skinny' meer zijn, ook zijn oeuvre krijgt nog altijd meer vlees op de botten.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden