Noorderslag laat zien dat Nederland-Popland gelukkig niet één geluid kent

Kensington ontving de Popprijs tijdens Noorderslag.Beeld ANP

Niet alleen de Popprijs voor Kensington, ook de kwaliteit van de rockshows op Noorderslag deden anders vermoeden dan de veelgehoorde stelling dat de gitaar op zijn retour is. En de gendergap werd succesvol gedicht op het festival in Groningen. 

Het afgelopen jaar was een tópjaar voor de Nederlandse dance, zei hij. En een géwéldíg jaar voor de Nederlandse hiphop. Maar de rockmuziek, tja, die zit toch een beetje in het gedrang, begon 3FM-dj Frank van der Lende de uitreiking van de Popprijs 2017, afgelopen zaterdagnacht op Noorderslag. “Toch was er het afgelopen jaar één band…”

De zaal wist genoeg: Kensington ging er dit jaar met de meest prestigieuze onderscheiding in de Nederlandse popmuziek vandoor. Het moest er eens van komen, de vier uit Utrecht vormen al jaren de grootste gitaarband van het land. Het afgelopen jaar verkochten ze maar liefst vijf keer achtereen de Ziggo Dome uit, ze zijn hard op weg komende zomer ook de ArenA te vullen. Illustratief voor hun statuur is dat ze middels privéjet vanaf de Rotterdamse Ahoy (waar ze die avond speelden op Vrienden van Amstel) naar Groningen vlogen om de prijs op te halen. Hun euforische stadionrock mag dan weinig muziekcritici bekoren, maar dit jaar waren voor de jury van de Popprijs bovenstaande prestaties doorslaggevend.

Daarbij gaven ze vervolgens één van de leukste optredens van Noorderslag, zaterdag in de Groningse Oosterpoort, het festival dat zichzelf een ‘graadmeter van de Nederlandse popmuziek' noemt. En als je die graadmeter dan vervolgens afleest valt op dat het eigenlijk helemaal niet zo slecht gaat met de Nederlandse gitaarmuziek.

Tekst loopt door onder de afbeelding.

My Baby tijdens Eurosonic Noorderslag.Beeld ANP

Ga maar na: even voor de show van Kensington zette de vuige moerasrock van My Baby de grote zaal in vuur en vlam. Er komt maar geen sleet op deze zinderende driespan onder leiding van frontvrouw Cato van Dijck. Wellicht eerder bij menig festivalganger, die de band al tig keer zal hebben gezien. Het mag dan tijd worden voor nieuw materiaal, maar dat zal My Baby voorlopig een zorg zijn – hun zegetocht door het buitenland heeft voorlopig eventjes voorrang.

Heerlijke jongehondenherrie

Een van de andere betere optredens was van het rammelbandje Korfbal. Heerlijke jongehondenherrie, garagepunk waarmee ze nooit voetbalstadions zullen uitverkopen, maar waarvan het uiterst noodzakelijk is dat het wordt gemaakt. Er moet nu eenmaal muziek zijn om systeemplafonds bij te slopen – hetgeen dan ook gebeurde op één van de wildste feestjes in de Oosterpoort.

Nog zo’n gitaargedreven topshow was die van Altin Gün – bijzondere 70’s-psychedelica op zijn Turks, met hypnotiserende frontvrouw Merve Dasdemir. Wat dan meteen een mooi bruggetje vormt naar een tweede constatering: van een gendergap leek op Noorderslag geen sprake. Sterker, de beste optredens kwamen op vrouwelijk conto. My Baby is al genoemd, daarnaast was de show van Wende Snijders een van hoogtepunten deze avond. Met haar theatervoorstelling ‘Mens’ maakt Wende nu de sprong naar de poppodia. In het hoekige en duistere songmateriaal stelt ze vragen over wat het betekent ‘mens te zijn tussen de mensen’. Zware kost, maar een inhoudelijk concert op Noorderslag is ook wel eens leuk.

Tekst loopt door onder de afbeelding.

Een zoekende Maan.Beeld ANP

Luchtiger was het bij Roxeanne: die sinds haar debuutplaat vol frisse Nederpop zo veel meer is dan de dochter van André Hazes. Deze diva in de dop voelde duidelijk nog wat spanning - die bibberende zang is haar vergeven - maar La Hazes liet zien dat ze klaar is voor het serieuze werk.

Nee, dan Maan, een stralende podiumverschijning, maar muzikaal nog zoekende. Dat lag niet zozeer aan haar stem, maar ze kwam er nauwelijks mee boven de rammende electropop uit. Dan maar weer een liefdesballade? Ze zegt het op een gegeven moment zelf: ‘Ik weet niet zo goed welk genre ik wilde doen’. En dat bleef een beetje onduidelijk.

Noorderslag liet zien dat Nederland-Popland niet één geluid kent, gelukkig. Want zo vergaten we haast de vurige hiphop van Boef te noemen, of de sfeervolle droompop van Haevn, of de beloftevolle maar nog wat giechelige rnb-zangeres Naaz. Maar bovenal klonken zaterdag toch die gitaren. Die vast nog wel een poosje door zullen gieren. En niet alleen die van Kensington.

Lees ook: Rapper Boef biedt excuses aan op Noorderslag, rel blijft uit
Lees ook de verslagen van dag één, twee en drie van Eurosonic.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden