FilmrecensieCultfenomeen

Nooit weggeweest, maf muzikaal horroravontuur The Rocky Horror Show is een vrolijk weerzien

null Beeld Brunopress
Beeld Brunopress

De musical Rocky Horror (Picture) Show is al veertig jaar onafgebroken een hit in bioscoop en theater. Overal in de wereld komen fans verkleed als de extravagante personages kijken. Is deze film uit 1973 nog steeds leuk?

Het begon met een theatermusical, The Rocky Horror Show, geschreven door Richard O’Brien, een Britse acteur met een grote liefde voor b-films uit de jaren veertig en vijftig. Tweederangs science fiction en horror, bodybuilders, punk en glamrock: ze worden vrolijk door elkaar gehusseld in deze musical die in 1973 in een klein Londens theater in première ging en twee jaar later een verfilming kreeg: The Rocky Horror Picture Show. De film is sindsdien onafgebroken te zien geweest.

Is het leuk om de 46 jaar oude film opnieuw te bekijken? Zeker weten. Met al z’n onvolkomenheden – trage momenten, rammelend scenario – is het een eigenaardig, geestig muzikaal avontuur waar je vrolijk uit komt.

Net na hun verloving komen de keurige Brad (Barry Bostwick) en Janet (een jonge Susan Sarandon) met hun auto vast te zitten en kloppen voor hulp aan bij een duister landhuis. Zo’n huis waarvan iedereen die z’n horrorklassiekers kent, weet: wegwezen. Het paartje komt terecht in het universum van Dr. Frank-N-Furter, een zelfverklaarde ‘zoete travestiet uit transseksueel Transsylvanië’ die in zijn laboratorium een perfecte man probeert te scheppen.

Met de entree van Tim Curry krijgt de film vaart en schwung: in visnetkousen, jarretels en korsetje is hij een onvergetelijk sexy travestiet, die niet alleen een kleurrijke entourage om zich heen heeft, maar ook onmiddellijk korte metten maakt met de seksuele bedeesdheid van zijn onverwachte gasten.

Kannibalisme

Het tweetal in degelijk wit ondergoed zingt al snel sensuele liedjes als Touch-a, Touch-a, Touch-a, Touch me en Wild and Untamed Thing mee. De nacht loopt met aliens, burlesque en kannibalisme volledig uit de hand. En dan komt ook nog eens zanger Meatloaf lawaaierig binnen.

Het is een van de mafste films uit de filmgeschiedenis. Wie eenmaal is gegrepen door The Rocky Horror Picture Show wil ’m nog eens zien. En nog eens.

Nog altijd charmant is de losse kijk op androgynie, genderbending en seksuele gretigheid, gecombineerd met pretentieloze low budget decors en kostuums. Met nachtelijke voorstellingen, begonnen in New York, bouwde de film schares fans op die, verkleed als de personages, in de bioscoopzaal alle teksten meespreken en -zingen. Zo groeide de film uit tot een ongekend cultfenomeen, dat bijdroeg aan de zichtbaarheid van de lhbti-gemeenschap.

Door standvastige bioscoopeigenaren en devote fans is The Rocky Horror Picture Show recordhouder van langst onafgebroken vertoonde film geworden. Zelfs tijdens de coronacrisis. Sommige theaters, zoals in Portland, Oregon, vertoonden de film net als altijd elke zaterdagavond. Voor een lege zaal. Gewoon, om vast te houden aan ‘normaal’.

Regie: Jim Sharman
Met Tim Curry, Susan Sarandon, Barry Bostwick

Lees ook:

Het is de hoogste tijd voor ‘orgastisch spektakel’: de Rocky Horror Show

De musical Rocky Horror (Picture) Show is al veertig jaar onafgebroken een hit in bioscoop en theater. Overal in de wereld komen fans verkleed als de extravagante personages kijken. Gek genoeg is de hype in Nederland nooit aangeslagen. Misschien kan een nieuwe theaterversie met Sven Ratzke daar verandering in brengen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden