Review

Nooit van Lollum gehoord zeker?

AMSTERDAM - Een meisje en een jongen dansen een gevoelig en erotisch getint duet. Maar het meisje neemt afstand en de jongen probeert haar bij zich te houden. De scène eindigt in een verbeten gevecht. In 'Verborgen Labyrint' van theatergroep DOX danst een groep jonge mensen zich moeizaam een weg door het leven.

In de dansvoorstelling 'Verborgen Labyrint' ontmoeten acht jonge mensen elkaar op een verlaten industrieterrein vol golvende metalen wanden. Ze lijken ieder een lange reis achter de rug te hebben en spreken elkaar in een mengeling van Frans en Nederlands aan. Een dorps meisje vraagt aan de anderen: ,,Nooit van Lollum gehoord zeker?'' Het plaatsje Lollum is zo klein dat niemand het kent. In de voorstelling is het een metafoor voor een veilig ouderlijk nest, maar ook voor een onbeduidend begin van je leven. Wat moet er als jongere van je terechtkomen als je daar vandaan komt?

Theatergroep DOX maakt vaak collage-voorstellingen op basis van autobiografisch materiaal. Op zoek naar een eigen plek in het leven tasten de jongeren elkaar af in een associatieve collage van scènes. 'Ben ik een superwoman of een kindvrouwtje, een trouwe minnaar of een brute aanrander?', vragen ze zich af.

Al snel gaat acteren vloeiend over in dansen. Zo doet een meisje de bewegingen van haar gesprekspartner na en even later staan ze zij aan zij te dansen. Terwijl de erotische spanning tussen twee andere jongeren overgaat in een gevoelig liefdesduet. Maar in elke dansscène lijkt een angel verscholen te zitten. Het liefdesduet ontaardt in een verbeten vechtdans. Schrijnend is de scène waarin een al te naïef meisje enthousiast een groep opgeschoten jongens knuffelt. Ze begrijpt niet dat het voor de jongens alleen om seks draait.

De thematiek in de voorstelling -het zoeken naar een plek in het leven- is herkenbaar voor jongeren, maar de theatrale vorm en beeldtaal zijn verrassend. DOX combineert rauwe scènes en dans en muziek uit de hiphop-cultuur met originele dansvormen en onverwachte poëzie en kwetsbaarheid.

In muzikaal opzicht is 'Verborgen Labyrint' minder gevarieerd dan eerdere voorstellingen, waarin de muziek stijlen als Egyptische raï combineerde met jazz of westers klassiek. Slagwerker Sietze Pruiksma bespeelt een keur aan percussie-instrumenten, maar bij momenten is het eentonig. De spetterende dans maakt dit echter meer dan goed.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden