Opinie

Neveneffect van Engelse drop

Bagdad juicht, host, toetert. Maakt dat van de wereld een dansfeest? Als het aan José Montalvo en Dominique Hervieu ligt zouden we allemaal 'gelukkige Babels' kunnen zijn. Dit Spaans-Franse koppel bestookt de tv-beelden op mijn netvlies met de heilzame werking van werelddans en -muziek, aangelengd met scheuten dadaïsme en surrealisme.

Hun twintig dansers en zangers komen uit alle hoeken van de wereld, bezeten door eenzelfde dansgekte. De wijze waarop zij hun lichaam vieren is besmettelijk en ze maken er een geweldig feest van. Al twee maal eerder was de Compagnie Montalvo-Hervieu in het Muziektheater te gast en met daverend succes. Ook in hun derde gastoptreden is de blije boodschap duidelijk. Met een beetje fantasie is het leven als een sprookjesachtig circus te genieten. Het is gewoon een kwestie van zich overgeven aan de ritmische drum die alle wereldbewoners met elkaar delen.

Hoe heerlijk is het niet om in onze multi cultiwereld alle soorten, technieken en stijlen van dans en zang in de grote magimix te blenden, en het resultaat van die folkloristische chemie in een vloedgolf van uitbundig trippelen, schudden, springen, draaien en spinnen uit te gieten. Voeg daar een reusachtig filmscherm als achterwand aan toe, met beelden van rollende paarden, grommende tijgers, gakkende ganzen en in een glooiend landschap van borsten en billen en het circus compleet.

Een mens moet wel van steen zijn om zich niet aan deze fusion-dance uit te leveren. Onder aanvoering van twee Iraanse zangers en met hulp van good old Bach en Vivaldi wordt de vloer letterlijk aangeveegd met acrobaten, slangenmeisjes, capoeira-dansers, breakers en hiphoppers, balletdansers. Onder een zonnige hemel met kleine stapelwolkjes en tegen de door Eugène Delacroix geleverde borst- en buikheuvels, maar ook tussen de gebeeldhouwde dijen en hielen van Afrodite trekt de compagnie Montalvo-Hervieu als een vrolijke danskaravaan voorbij. Alles mag, alles kan, zolang het maar bijdraagt tot de kinderlijke pret. Iedereen doet waarin hij of zij het beste is, de schaamte voorbij en ongehinderd door wat dan ook.

Voor een half uur is deze paradijselijke parade verkwikkend en aangenaam, maar dan begint er iets te zoemen en ongedurig te steken in mijn binnenste. Van werkelijke communicatie in dit feestelijke gedruis en gezap is namelijk geen sprake en het blijft een vormloze ratjetoe. Het op en af stuiven draait maar door, als een zweefmolen zonder stop. Babelle Heureuse lijdt aan hetzelfde neveneffect als Engelse drop. Hoewel alle dansgeluk een bont kermisbeeld oplevert komt deze vertederende grabbelton niet veel verder dan de Novibkalender of het Unesco-kookboek. Het smaakvol fuseren van zoveel ingrediënten van wereldans levert - helaas! - niet automatisch een godenspijs op. Er ontbreekt een chef de cuisine, die alle uitbundigheid een kop en staart geeft. Bagdad rouwt, schiet en plundert.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden