null Beeld

Swipen & klikkenRufus Kain

Net als Facebookgroepen maken dating-apps het makkelijk om je te beperken tot je eigen hokje

Mijn vriendin en ik rijden terug na een middag met hond aan de kust. Terwijl zij haar handen op het stuur en haar ogen op de A4 houdt, zoek ik een goede muziekzender op de autoradio.

Ik blijf hangen bij een reclame voor Inner Circle, een app die waardevolle matches belooft aan singles die daten serieus nemen.

Toenemende wildgroei van dating-apps

Tijdens eerdere ritjes hoorden we reclames voor Second Love en Novamora. Als gesettelde millennial die zelf nooit naar links of rechts heeft geswipet op Tinder, verbaas ik me over de toenemende wildgroei van dating-apps. Je hebt Bumble, Badoo, Hinge, Her, Happn, Lexa, OkCupid, Tinder, Grindr... en allemaal beloven ze iets unieks. Is het heel naïef dat één app mij altijd wel genoeg heeft geleken?

Het Nederlandse Inner Circle onderscheidt zich door woorden als ‘hey’, ‘hi’ en ‘hello’ te verbieden. Als je een chatgesprek met zo’n onorigineel woordje probeert te beginnen, vervangt de app het automatisch door een gevatte of gekke openingszin. ‘Is jouw naam Google? Want je bent alles wat ik zoek’, bijvoorbeeld. Of: ‘Ik zou je insmeren met mayo, curry en uitjes en je dan vet speciaal vinden’.

Voor vreemdgangers en feministen

Andere apps bedienen ook echt een speciale doelgroep. Zo zijn Second Love en Novamora – eveneens Nederlandse bedrijven – voor mensen die al een relatie hebben. Second Love richt zich specifiek op vreemdgangers, Novamora ook op stellen die een open of polyamoreuze relatie hebben, of in elk geval toe zijn aan een verzetje. Verder is Bumble populair onder feministen, Grindr onder homoseksuele mannen en Her onder lesbische vrouwen.

Ik oversimplificeer vast, maar het punt is: veel van deze apps spreken groepen aan die niet zomaar overal terechtkunnen. Volgens sommige mensen hóren bepaalde groepen ook niet overal te terecht te kunnen. Denk aan de SGP, die eerder dit jaar in Nunspeet protesteerde tegen Second Love’s overspelreclames. Maar denk ook aan trollen die op sociale media hun gif spuwen over vrouwen, mensen van kleur, de lhbti+gemeenschap en – vooruit – boomers.

Een bak ellende over je heen

In zo’n digitaal klimaat vind ik het niet raar als gemarginaliseerde groepen zich terugtrekken in hun eigen hokje. Buiten je bubbel treden is leuk en aardig, maar waarom zou je riskeren een bak ellende over je heen te krijgen als je een gemeenschap van gelijkgestemden hebt om op terug te vallen?

Natuurlijk kun je de oorsprong van het kapitalistische keuzemenu dat online dating heet ook zoeken in Mark Zuckerberg-wannabe’s die iedere niche te gelde maken. Maar het eerste woord dat bij mij opkomt, is polarisatie. Net als Facebookgroepen of TikTokfeeds maken dating-apps het makkelijk om je te beperken tot je eigen hokje.

En ja, dat is ook gewoon handig. Hoeveel jongen mensen hebben tijd om naast hun verkapte dienstverband (sorry: ‘carrière’) en hun hobby (‘passie’) te interacteren met iets anders dan precies datgene wat ze zoeken? Dus laat die Zuckerheuvels in de techwereld zoveel dating-apps bedenken als waar markt voor is. Maar laten we zorgen dat niemand die apps nodig heeft om zich veilig te voelen.

Swipen & klikken - Rufus Kain vervangt deze week Kelli van der Waals en bespreekt opvallende trends en discussies in online media. Eerdere columns vind je hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden