Review

Narcisme verpest veelbelovende vierhoeksverhouding

De Brit Alan Hollinghurst schrijft zonder daar moeilijk over te doen romans die gesitueerd zijn in de homowereld, en dat is in een land waar je als politicus met zo'n seksuele voorkeur nog altijd chantabel bent, niet vanzelfsprekend.

Charles Forceville

De relatielijnen tussen de vier personages in 'De Betovering' zijn veelbelovend. Justin heeft zijn minnaar Alex verlaten voor Robin Woodfield. Robin is ooit getrouwd geweest en heeft een zoon, Danny. Gedreven door een troebele mengeling van verlangen zijn ex weer eens te zien en nieuwsgierigheid hoe Robin op hem zal reageren, nodigt Justin Alex bij hen thuis uit. Als ook Danny daar een keer komt aanwaaien valt Alex als een blok voor hem, en tot zijn geluk gaat Danny op zijn avances in. Aanvankelijk boeit de complexiteit van de verhoudingen. De relatie vader-zoon krijgt door het verleden tussen Justin en Alex iets incestueus. Ook de leeftijdsverschillen (Danny is 23, Justin en Alex zijn dertigers, Robin is 46) zetten de manier waarop de mannen met elkaar omgaan onderhuids onder spanning. Bovendien suggereert Hollinghurst intrigerende overeenkomsten tussen de verwende Justin en de jonge god Danny. Maar het spanningsveld blijft niet beperkt tot dit kwartet. De verleiding van vreemdgaan doet zich voortdurend voor, en daar wordt soms ook aan toegegeven. Naar mijn smaak gaat dit laatste thema te veel domineren. De eindeloze bezorgdheid over eigen seksuele aantrekkelijkheid, de fascinatie met uiterlijke schoonheid, en de kick van alweer een mogelijke one-night stand verveelden. De psychologische dimensie van de vierhoeksverhouding, aanvankelijk fraai opgezet, verwatert door dit narcisme behoorlijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden