recensie

Najib Amhali blijft steken in clichés en goedkoop sentiment

Cabaretier Najib Amhali. Beeld ANP Kippa

Najib Amhali
Waar was ik?
Gezien: Koninklijk Theater Carré, Amsterdam, 16 april 2019
★★☆☆☆ 

Ooit was Najib Amhali vernieuwend. Hij dreef onbekommerd de spot met zijn eigen etnische achtergrond en dat maakte hem origineel en spannend. In het Nederland van de late jaren negentig werd dit als bevrijdend ervaren. Van dat elan is anno 2019 weinig meer over. In zijn nieuwste show oogt de populaire Marokkaans-Nederlandse cabaretier uitgeblust en verlangt hij vooral naar vroeger.

En dat terwijl de verwachtingen dit keer misschien wel extra hoog waren. Amhali zou in ‘Waar was ik?’ uitvoerig ingaan op de drank- en drugsverslaving waar hij de afgelopen jaren mee worstelde en die er zelfs toe leidde dat hij in 2017 zijn tournee moest afblazen. Dat doet hij inderdaad, maar echt persoonlijk of prikkelend wil het desondanks niet worden. Amhali komt niet veel verder dan wat slappe clichés over de verslaving als sluipmoordenaar en de weg omlaag die zoveel makkelijker is dan die omhoog.

Van een nog veel bedenkelijker niveau zijn de vele etnische stereotypen die Amhali in dit programma opvoert. Aziaten met spleetogen, luie Antillianen: ze komen allemaal langs, inclusief accentjes. Het spelen met dit soort clichébeelden mag dan een handelsmerk zijn van deze cabaretier, in ‘Waar was ik?’ leidt het vooral tot ongemak.

Tijdsvulling

Langzaamaan wordt duidelijk dat nostalgie de rode draad is van de voorstelling. Amhali’s jeugd in Krommenie komt regelmatig terug. De flat waarin hij opgroeide vormt een prominent decorstuk. De mensen in die flat waren arm, maar gelukkig. Ze hielpen elkaar. Het is allemaal goedkoop sentiment, dat ook nog eens gepaard gaat met een nogal gemakzuchtige kritiek op de snel veranderende tijd waarin we nu zouden leven en waarin allerlei dingen ‘ineens niet meer mogen’, zoals Zwarte Piet, blanke vla en de Efteling-attractie Carnaval Festival.

Tussendoor doet Amhali enkele percussie-solo’s, waarbij een berg grofvuil zijn voornaamste instrument vormt. Die worden slordig uitgevoerd en voegen verder weinig toe aan het programma. Ze lijken vooral als tijdsvulling te fungeren.

De grap over het denkbeeldige computerspel ‘Refugee’ is een van de weinige echt sterke momenten in de show. In dit spel wordt eerst je huis gebombardeerd. Vervolgens moet je op een gammel bootje stappen om te vluchten. Amhali levert zo slim commentaar op het onrealistische karakter van populaire games als Fortnite, en de dubieuze verheerlijking van geweld die hierin plaatsvindt.

Op zo’n moment realiseer je je: die Amhali kan echt wel wat. Jammer dat we in deze voorstelling zo weinig van zijn talent te zien krijgen.

Najib Amhali tourt tot en met mei 2020 met zijn show ‘Waar was ik?’ door Nederland. Voor meer informatie en kaartverkoop zie zijn website https://najibamhali.nl/.

Elke week bespreken onze recensenten nieuwe voorstellingen. U vindt ze via trouw.nl/theaterrecensies.

Lees ook:

Micha Wertheim wil niet geliked worden

Cabaretier Micha Wertheim (46) heeft nu eens geen radicale voorstelling gemaakt. In ‘Voor Alle Duidelijkheid’ stelt hij zich kwetsbaar op: ‘Ik vind het al moeilijk genoeg om mens te zijn.’

 De grappen van Pieter Derks beginnen op den duur een beetje te vervelen

 Pieter Derks opent zijn nieuwe programma ‘Voor wat het waard is’ sterk, maar na het overtuigende begin, zakt de voorstelling helaas in.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden