Interview Bestsellerauteur

Na ‘Vijftig tinten’ komt E.L James met een nieuw verhaal vol seks: ‘Het is een modern Assepoester-sprookje’

Beeld Patrick Post

‘De Mister’, de nieuwe roman van E.L. James, bevat weer veel expliciete seks. Die is te mooi om waar te zijn: vrouwvriendelijk en 100 procent #metoo-proof.

Hij is rijk, belachelijk rijk. De jonge graaf Maxim Trevelyan bezit niet alleen een Jaguar en een luxe appartement in Londen, maar ook diverse landgoederen op het Engelse platteland. Hij is ook belachelijk aantrekkelijk: volle lippen, krachtige kaaklijn in een knap ongeschoren gezicht. En kijk eens naar die brede, gespierde schouders en die strakke billen ... Geen wonder dat háár mond droog wordt bij de allereerste aanblik.

Zij mag er overigens ook zijn, de 23-jarige Albanese Alessia, met haar ranke postuurtje en verfijnde gelaatstrekken. Maar anders dan Maxim heeft zij helemaal niets, zelfs geen tweede set kleren en de zolen van haar laarzen zijn kapot, terwijl het in Londen alsmaar regent ... Zij is illegaal in Engeland en op de vlucht voor ongure mensenhandelaren. Haar schamele kostje verdient ze als werkster in zijn appartement.

Het is niet moeilijk om de draak te steken met ‘De Mister’, de nieuwe roman van de Britse successchrijfster E.L. James. Haar erotische trilogie ‘Vijftig tinten grijs’ – waarvan wereldwijd 150 miljoen exemplaren werden verkocht – had nog wel een verrassend stoute kant, met handboeien en zweepjes in de Rode Kamer van Pijn. Maar ‘De Mister’ laat zich lezen als een onvervalste, stereotiepe bouquetromance tussen een graaf en zijn werkster. De kritieken waren dan ook niet mals.

Maar wie zit daarmee? Niet de schrijfster zelf, die in Amsterdam is om haar boek te promoten. Ze is ontspannen en goedlachs, ook als ze geconfronteerd wordt met de negatieve ontvangst van haar roman. “Ik ben een vrouw van middelbare leeftijd met overgewicht én ongelooflijk succesvol. Dat maakt sommige mensen enorm boos. Andere schrijvers van romantische fictie worden lang niet zo kritisch gevolgd als ik.”

Let wel: E.L. James (de schrijvers­naam van Erica Leonard) heeft geen literaire ambities. “Ik zie mezelf überhaupt niet als ambitieus, ik wil mijn lezers gewoon vermaken met een Assepoester-sprookje voor de eenentwintigste eeuw.”

Hadden we een nieuwe Assepoester nodig?

“Ik weet het niet, ik wilde dit gewoon schrijven. En we hebben altijd verhalen nodig om onszelf uit het dagelijkse gezwoeg van het leven te trekken.”

De Albanese Assepoester van E.L. James heeft veel meer seks dan haar klassieke voorgangster. En in die breed uitgesponnen scènes is voor de welwillende lezer allerlei moois te ontdekken. Maxim is aan het begin van het boek nog een nonchalante player: “Dit is waar ik het beste in ben: in de kleine uurtjes van de nacht een gretige, aantrekkelijke vrouw neuken. Het is mijn lievelingshobby en het geeft me iets te doen – iemand te doen.” Maar eenmaal verliefd op Alessia, ontpopt hij zich tot een gedreven, attente minnaar, die vooral uit is op haar genot. Als ze voor het eerst met elkaar vrijen laat hij haar drie keer klaarkomen, voordat hij een keertje komt.

Expliciete seksscènes zijn uw specialiteit.

“Ja, daar beginnen journalisten altijd over. Maar lezers schrijven me vaak: ‘Ik vond vooral het liefdesverhaal prachtig’. Interessant hè? Er zijn honderd­duizenden boeken met seks erin; ik snap nog altijd niet waarom mensen zó heftig reageerden op Vijftig tinten grijs, waarom dat zo’n gekte werd.

“Hoe ik die seksscènes schrijf? Het is een kwestie van choreografie en ­geografie: alles moet in de juiste volgorde en op de juiste plek gebeuren. Ik denk alles uit: deed hij éérst haar ­ketting af, of pas daarna? Daar voeg ik dan de zintuigen aan toe: hoe smaakt het, voelt het, ruikt het. Zo hou je de lezers in het moment. Tijdens het schrijven draai ik sexy liedjes, die inspireren me.”

Deze seksscènes zijn erg vrouwvriendelijk. Te mooi om waar te zijn?

De schrijfster lacht hartelijk. “Ja, absoluut. De seks in De Mister is wel iets realistischer dan die in Vijftig tinten, maar het blijft fantasieseks. Al zijn er misschien gelukkige vrouwen die dit echt meemaken. Sommige lezeressen vertellen me: ‘Ik heb mijn man gevraagd om je boeken te lezen, thank you so much!’”

Beeld Patrick Post

Uw boeken zijn op dit vlak dus educatief voor mannen?

“Blijkbaar, maar ik schrijf voor vrouwen, ik hou met mannelijke lezers totaal geen rekening tijdens het schrijven. Als ik hoor dat mannen mijn boeken lezen, voel ik me gegeneerd. Ik weet niet waarom, misschien moet ik eens naar een therapeut om dat uit te zoeken.”

U bent zelf moeder van twee volwassen zonen. Hebben zij De Mister gelezen?

“Nee zeg, iedereen vraagt dat, maar het zijn jóngens, die zijn niet geïnteresseerd in wat hun moeder doet. En tot groot verdriet van mij en mijn echtgenoot zijn ze sowieso geen lezers. Ze kunnen wel lezen natuurlijk, maar ze pakken geen boek. Ze vermaken zich met computers, games, muziek, het zijn kinderen van de eenentwintigste eeuw.”

Beschouwt u zichzelf als een feminist?

“Zeker, oh God yes. Feminisme is op dit moment erg belangrijk voor me. Ik schrijf over sterke vrouwen: Alessia komt uit de patriarchale samenleving van het Albanese platteland, waarin vrouwen niet veel te vertellen hebben. Toch is ze ongelooflijk stoïcijns en krachtig. En in Vijftig tinten grijs is Anastasia ook veel sterker dan Christian, dat wist ik al toen ik begon met schrijven. Ik denk dat alle vrouwen sterk zijn, dát is mijn vertrekpunt.”

Maar waarom zijn de mannen in uw romans dan steevast rijk, machtig en seksueel ervaren, en de vrouwen arme , onschuldige studenten of werksters? Die clichématige rolverdeling komt u op kritiek te staan.

“Ik ben zélf een rijke en invloedrijke vrouw. Ik kies gewoon een personage dat mijn tegenpool is. Bij Alessia wilde ik onderzoeken hoe het is om helemaal niets te hebben, niet eens een paar sokken. Het interesseert me ook hoe een jonge vrouw een machtige man kan ontwapenen. Dat vind ik leuk en romantisch, dat is mijn fantasie.”

Kunt u zich ook het tegenovergestelde voorstellen: rijke, machtige vrouw, ceo van een groot bedrijf, slaat arme muzikant aan de haak?

“Nee, dat vind ik niet aantrekkelijk. Ik vind het prima als iemand anders zo’n soort verhaal wil schrijven, maar ik doe het niet. Ik doe wat ik wil, altijd. Dat is op zichzelf al een krachtig statement.”

Heeft de #metoo-beweging u beïnvloed bij het schrijven van De Mister? Maxim vraagt Alessia tijdens het vrijen vaak om toestemming: ‘Wil je dit echt? Wil je dit ook?’

“Ja, ik heb heel, heel, heel duidelijk gemaakt dat alle seks in mijn boeken plaatsvindt met wederzijdse instemming. Mijn echtgenoot, die altijd met me meeleest, vond dat Maxim te vaak om toestemming vraagt. Maar ik zei: nee hoor, ik laat het zo. Het past bij wie hij is: een empathische man die steeds zijn eigen motieven onderzoekt. En dat Alessia met alles instemt, is ook voor mij heel belangrijk.”

Waarom?

“Ik las op internet over een onderzoek onder mannen en vrouwen. Zij kregen de vraag voorgelegd: wat doe jij om seksueel misbruik te voorkomen? De mannen zeiden: eh, nou, niks. Terwijl de vrouwen een hele lijst hadden van dingen die ze automatisch doen. Ze gaan ’s avonds bijvoorbeeld aan de andere kant van de straat lopen zodra er een man nadert. Dat was een eyeopener voor me. Net als alle vrouwen ben ik me altijd bewust van dreigend mannelijk geweld. Stel dat alle mannen ’s avonds binnen moesten blijven? Dan zouden wij vrouwen ons vrij voelen, het zou ons leven enorm veranderen.”

Maar wat E.L. James betreft gaat De Mister toch vooral over romantiek. “Ik ben zelf verzot op liefdesverhalen, mijn favoriet is ‘Pride and Prejudice’ van Jane Austen. Met Mr. Darcy, ja, oh Mr. Darcy. Ik hoop dat mijn boek de lezers van hun sokken blaast, dat ze er plezier in hebben. Dat is alles.”

Citaat 1, #metoo-proof

“Ik streel haar wang met de achterkant van mijn vingers en verlies mezelf in haar donkere, donkere ogen. ‘Weet je zeker dat je dit wilt doen?’
Ze knikt.
‘Zeg het me, Alessia. Ik moet het je horen zeggen.’ Ik kus haar mondhoek nog een keer, en ze doet haar ogen dicht.
‘Ja,’ zegt ze hijgend.
‘O, schatje,’ mompel ik. ‘Sla je benen om me heen.’

Citaat 2, vrouwvriendelijk

“Mijn duim vindt de hoofdprijs, en ik cirkel om haar clitoris, steeds maar weer, en langzaam laat ik opnieuw één vinger in haar glijden. Haar handen dwalen weg van mijn hoofd, strelen over mijn rug, en dan laat ze haar vingernagels over mijn schouders glijden en zet ze erin. Maar ik ga door, […]. ‘Alessia,’ fluister ik terwijl ze het uitschreeuwt, en haar orgasme door haar heen scheurt.”

Lees ook:

‘Vijftig tinten grijs’, de sekshype van 2012

Natuurlijk las seksuologe Goedele Liekens ‘Vijftig tinten grijs’ (2012) van E.L. James, de erotische stationsroman die op de nachtkastjes ligt van miljoenen vrouwen. “Ik was dat aan mijn vak verplicht.” Nou ja, ze las alleen deel één van de trilogie. “Er zijn grenzen aan mijn zelfkastijding. Het boek is zo erbarmelijk geschreven.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden